Θεμελιώθηκε το 1703 απ τον Τσάρο Μεγάλο Πέτρο (πραγματικά μεγάλο με ύψος 2.05μ) .
Είχε την επιθυμία να φτιάξει την Βενετία του Βορρά και ταυτόχρονα ένα παράθυρο της Ρωσίας στην Ευρώπη.
Παράλληλα όμως ήθελε να θυμίζει κάτι και από άλλες μεγαλουπόλεις της Ευρώπης. Έτσι κουβάλησε αρχιτέκτονες και μηχανικούς αλλά και μαστόρους από όλα τα μήκη και πλάτη της.
Έπεσε μόνο έξω, στο ότι θα ήταν παγωμένη για μερικούς μήνες κάθε χρόνο.
Λίγο αργότερα την ανακήρυξε πρωτεύουσα της αχανούς χώρας, εγκαταλείποντας το Κρεμλίνο και την Μόσχα. Παρέμεινε πρωτεύουσα μέχρι την Οκτωβριανή επανάσταση.
Μετά τον θάνατο του Λένιν, ονομάστηκε Λένινγκραντ γιά να ξαναγίνει πάλι Αγία Πετρούπολη (Σανκτ-Πετερμπούργκ) μετά την πτώση του Γκορμπατσιόφ.
Το Λένινγκραντ παραμένει σαν ονομασία της ευρύτερης περιοχής, (επαρχίας).
Σήμερα έχει κάπου 5.000.000 κατοίκους και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη μετά την Μόσχα.
Όταν την επισκεφθηκα αρχές του Ιούλη το μόνο που άρχιζε από Λένιν ήταν μιά μεγάλη επιγραφή ενός εκθεσιακού κέντρου με το όνομα "LENEXPO".
Εντυπωσιάστηκα απ τις πλατειές λεωφόρους, τα πάμπολλα και τεράστια πανέμορφα και φροντισμένα πάρκα, τις τεράστιες εκκλησίες, τις πανέμορφες γέφυρες των καναλιών και φυσικά τα άψογα συντηρημένα κτίρια, βαμμένα απ την αρχή της δημιουργία της με πολλά χρώματα.
Η εξήγηση της ξεναγού για την ποικιλία αυτή των χρωμάτων ήταν, πως επειδή απ τις 365 μέρες του χρόνου βρέχει τις 300 και έχει ομίχλη και σκοτάδι της περισσότερες ώρες του 24ώρου, ήταν ένας τρόπος να δώσουν μιά χαρούμενη όψη.
Παλάτια παντού. Τώρα μουσεία.
Σήμερα αποκαλείται και ανοικτό μνημείο του μπαρόκ και του νεοκλασσικισμού.
Στο κέντρο της πόλης δεσπόζει το περίφημο και τεράστιο Ερμιτάζ, και ακολουθούν το Πέτερχοφ και το Τσαρσκόγιε Σέλο (χωριό των Τσάρων) στα περίχωρα.
Όλα αυτά μαζί συντελούν σε έναν ικανοποιητικό αριθμών τουριστών που αυξάνεται συνεχώς.
Ένα κομμάτι της γοητείας της όμως, έμψυχο και ολοζώντανο είναι οι γυναίκες!
Πανύψηλες, καλλίγραμες, όμορφες, με γαλάζια η πράσινα μάτια σε ζαλίζουν καθώς βαδίζουν στην λεωφόρο Νέβσκι πάνω σε ξύλινα ψηλά τακούνια δημιουργώντας έναν καθ όλα σεξουαλικό ήχο.
Έτυχε να βρεθώ, την περίοδο των "Λευκών νυχτών" που είναι από τις 12 Ιουνίου μέχρι τις 12 Ιουλίου. Την περίοδο αυτή, σκοτεινιάζει γύρω στις 1:30 και χαράζει σε λιγότερο από 3 ώρες.
Τέλος παραθέτω μερικές εικόνες απ την πόλη και τις φυσικές ομορφιές και κανά δυό μόνο, αντιπροσωπευτικές απ τα βαρυφορτωμένα, χρυσοστόλιστα παλάτια , που το εσωτερικό όλων είναι σχεδόν παρόμοιο, όπως και τα διάφορα εκθέματα, εξαιρουμένου φυσικά του Ερμιτάζ, λογω της ποικιλίας και πληθώρας των εκθεμάτων του, απ την προιστορική μέχρι την σύγχρονη εποχή.
Ο μεγαλοπρεπής Νέβας με πλάτος από 200 μέχρι 600 μέτρα. Η δίοδος της χώρας στην Βόρεια Ευρώπη.
Εδώ μιά απ τις κεντρικότερες γέφυρες, με 6 λωρίδες κυκλοφορίας και πεζόδρομο αριστερά και δεξιά της, ανοίγει μαζί με τις υπόλοιπες κάθε βράδυ απ τις 1:30 μέχρι τις 3:30 για την διέλευση των μεγάλων πλοίων προς την Βαλτική.
Αποκόπτουν έτσι το νησί Βασιλιέβσκι απ την υπόλοιπη πόλη. Το υπόγειο μετρό, η μόνη διασύνδεση τις ώρες εκείνες, σταματά γύρω στις 00:30.
Ωρα 23.03 σε ένα απ τα κανάλια
Μπροστά απ το ξενοδοχείο "PARK INN" όπου και μέναμε, στο νησί Βασιλιέβσκι.
Τα χρώματα της πόλης.
Και άλλο χρώμα.
Σύγχρονες πολυκατοικίες.
Γειτονιά στο Βασιλιέβσκι. Ώρα 00:02.
Ένα απ τα πάμπολλα πάρκα
Το φρούριο-μοναστήρι των Πέτρου & Παύλου, κτισμένο περιμετρικά σε σχήμα κορώνας.
Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Ισαάκ. Με ύψος 105 μέτρων είναι ο 5ος ψηλότερος της Ευρώπης.
Ο ναός της Αναστάσεως.
Ο μητροπολιτικός καθεδρικός ναός της Παναγίας του Καζάν, στην λεωφόρο Νέβσκι, την κεντρικότερη της πόλης, με μήκος 5χλμ.
Βράδυ γύρω στις 01:30, o Νέβας λούζεται στα χρώματα.
Ερμιτάζ:
Το Ερμιτάζ φωτεινό στολίδι.
Η πλατεία των ανακτόρων.
Η αίθουσα του θρόνου.
Αανεβαίνοντας στον β' όροφο.
Ακολουθούν εικόνες απ το Πέτερχοφ (Peterhof), γνωστό και ως "Θερινά Ανάκτορα".Επιθυμία του Μεγάλου Πέτρου ήταν να δημιουργήσει κάτι αντίστοιχο των Βερσαλλιών.
Τα σχόλια περιττεύουν.
Λεπτομέρεια του εσωτερικού.
Το κανάλι αυτό χύνεται στην Βαλτική.
Μέρος των απέραντων κήπων.
Ένα απ τα πολλά περίπτερα των κήπων, για να ξεκουράζονται βεβαίως οι υψηλές κυρίες και οι συνοδοί τους, κατά την διάρκεια των περιπάτων η κυνηγίων τους.
Ακόμη ένα περίπτερο.
Εικόνες απ το TSARSKOGIE SELO η χωριό των Τσάρων η οικισμό των Τσάρων, διαλέγετε όποιο όνομα σας αρέσει.
Kαταστράφηκε σχεδόν ολόκληρο (μόνο η πανέμορφη εσωτερική πλευρά της στέγης γλύτωσε) απ τους Ναζί.
Ανακατασκευάστηκε,(ακόμη σε μερικά τμήματα του εσωτερικού οι εργασίες συνεχίζονται), και δόθηκε σε επισκεψιμότητα το 2003.
Μερικοί λένε, πως αν οι Ρώσοι έμπαιναν στην ΕΟΚ, τα χρήματα θα τα ξόδευαν σε παλάτια και εκκλησίες.
Το έκτισε ο Μέγας Πέτρος προς τιμή της συζύγου του, Αικατερίνης της Μεγάλης.
Έγινε ο αγαπημένος τόπος διαμονής της και εκεί λένε, ξεδίπλωσε τις όποιες πτυχές του ταλέντου της, καλλιτεχνικές και μη.
Τον συμπάθησα τον συγκεκριμένο, από μιά μπάντα 9 ατόμων.
Λεπτομέρεια απ την οροφή της κύριας αίθουσας.
Κήποι....κήποι...συνέχεια κήποι.
Σαν σε παραμύθι.
Τελειώνοντας δεν θα μπορούσα χωρίς να παραθέσω και μιά έμψυχη ομορφιά, παρόλο που η φωτο είναι κακής ποιότητας επειδή είναι videoframe.
Τελικά κατάφερα να ανεβάσω σχεδόν ένα 36άρι φίλμ. Αλήθεια τα θυμάστε;
Y.Γ. 1. Χρησιμοποιήθηκαν οι κόμπακτ ψηφιακές OLYMPUS C- 750UZ, SONY DSC - 120W, SONY DSC P200.
Υ.Γ 2. Με αριστερό κλικ πάνω σε φωτο, βλέπεται το φυσικό μέγεθος της.
