Τετάρτη, Δεκεμβρίου 06, 2006

Αφιερωμένo στον Doncat λόγω ονομ. εορτής

Ήταν αλητάκος, μικρός, δεν θα είχε γιορτάσει τα πρώτα του γεννέθλια ακόμη.
Μπαινόβγαινε σε πρασιές και αυλές, φοβισμένος σαν κυνηγημένος. Δεν ήταν άγριος, απλά παρακολουθούσε τις κινήσεις των ανθρώπων με επιφυλακτικότητα και δυσπιστία. Οταν όμως τον μίλησαν και του αφιέρωσαν λίγο από τον χρόνο τους τους πλησίασε σε απόσταση αναπνοής. Όταν του έδωσαν λίγο γαλατάκι και φρυγανιά, έμεινε γιά πάντα μαζί τους.
Αυτή η ιστορία έγινε πριν τρία χρόνια περίπου, πρόκειται γιά τον νεαρό της φώτο που κατοκεί σ' ένα τζηνάδικο κάπου στο κέντρο της Καλαμαριάς. Το μαγαζί έχει πολύ κίνηση, άλλοι τον παραμερίζουν με τα ποδια τους, άλλοι τον διώχνουν με ξούτ και τέτοια, άλλοι τον μιλούν. Πριν λίγες μέρες που πήγα με την γυναίκα μου, όση ώρα ψώνιζε, εγώ ασχολούμουν μαζί του. Μεγαλωμένος σε μονοκατοικία και με γάτα πάντοτε, ξέροντας τα χούγια τους, τον έπαιξα, τον χαίδεψα αρκετή ώρα, μέχρι που μπόρεσα να τον φωτογραφίσω με πολύ κόπο.
Όση ώρα ήμουν στο μαγαζί στριφογύριζε σαν σβούρα ανάμεσα στα πόδια μου.
Υ.Γ. Είναι διαφορετικού χρώματος απ' τον Don, όπως λέμε εγχρωμος ή λευκός,αλλά πιό όμορφος δεν πιστεύω.

5 σχόλια:

xenia είπε...

Όμορφη η αφιέρωση giant13! Και ο γατούλης είναι πολύ-πολύ όμορφος... Νομίζω ότι και ο δικός μας γάτος, ο Δον, θα συγκινηθεί και θα το εκτιμήσει και αυτός...

Ξένια.

rednet69 (georgia m.) είπε...

Άλλο ο ένας και άλλο ο άλλος γάτος - ο ένας κοντότριχος και ασπρομαυρος,ο άλλος μακρύτριχος και μπεζ-ginger.
Εγώ τους βλέπω και τους δύο όμορφους -ο καθένας με τη χάρη του.
Γι αυτούς που λένε "ξουτ" στον γατούλη της φωτό και ίσως και τον κλωτσάνε,εύχομαι να τους δαγκώσει!

giant13 είπε...

xenia, rednet,

Με ταλαιπώρησε πάνω από μισή ώρα γιά να τον φωτογραφίσω με το κινητό, συνέχεια ανέβαινε επάνω μου, αεικίνητος. Κατά τύχη είχε και ίδια απόχρωση με το μωσαικό του δαπέδου. Ζωντανά είναι πολύ πιό όμορφος,τριχωτός και με μιά τετράπαχη ουρά.
Ποιός ξέρει τι ράτσα να είναι, παρόμοιο τρίχωμα ξέρω ότι έχουν οι " Αγκύρας" που λένε.

gitsaki είπε...

Επιστρέφω για να σου πω ότι πράγματι οι γάτες Αγκύρας είναι φουντωτές,χνουδωτές και μαλακιές.Συνήθως είναι λευκού χρώματος ή έχουν μέσα κάτι από λευκό - πυρόξανθες δεν έχω συναντήσει.
(Είμαι η georgia m.-rednet69 αλλά μάλλον ο υπολογιστής θα με αναγνωρίσει εδώ με το άλλο nickname μου,που είναι το Γιτσάκι(gitsaki).)

giant13 είπε...

Γεωργία,

Με εκπλήξη βλέπω σχόλιο σε παλιό πόστ.
Υπάρχει ένα είδος φουντωτών γάτων, οι οποίοι όμως έχουν πλακουτσωτή μύτη και αν και χαριτωμένοι είναι ασχημούληδες, τουλάχιστον γιά τα δικά μου γούστα.
Είναι του Σιάμ αυτοί;
Δεν το γνωρίζω αυτό, ίσως εσύ να γνωρίζεις περισσότερα.
Μπορεί ο γάτος του ποστ να μη είναι τίποτα απ' τα δύο, η ράτσα του να είναι κοινότατη και απλά να γεννήθηκε με το χάρισμα αυτό.