Αντιγράφω από το blog της γνωστής θεάς της μπλογκόσφαιρας Αφροδίτης.
Κύλισε φυσικά πολύς χρόνος, αν μπορουμε όμως να βοηθήσουμε, ας προσπαθήσουμε.
Αναδημοσιεύουμε δύο περιστατικά στα οποία μπορεί κάποιος, κάπως να βοηθήσει:1. Από το proxeiro tetradio (εκεί αφήνετε τα σχόλιά σας):"Την παρακάτω απεγνωσμένη παράκληση την έστειλε η κυρία Πλέσσα Ειρήνη."ΒΟΗΘΕΙΑ. ΣΑΣ ΕΚΛΙΠΑΡΩ ΣΑΝ ΜΑΝΑ.ΣΤΙΣ 17-2-2007 ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗ ΘΕΡΙΣΟΣ ΚΟΝΔΥΛΑΚΗ 30 ΩΡΑ 17:15 ΕΓΙΝΕ ΕΝΑ ΤΡΟΜΕΡΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΜΕ ΝΕΚΡΟ ΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ ΕΝΑ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ 23 ΕΤΩΝ.ΔΙΕΡΧΟΜΕΝΟ JEEP ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΝΤΑΣ STOP ΠΑΡΕΣΥΡΕ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ. ΠΕΘΑΝΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΟ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΚΑΠΟΙΟ ΑΛΛΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ.ΜΟΛΟΝΟΤΙ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΙΡΟΣ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ ΚΑΛΕΣΤΕ ΣΤΟ 210-20.29.145. ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ.ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ. ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ Ο ΕΝΟΧΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΘΟΥΝ ΑΛΛΕΣ ΑΔΙΚΕΣ ΨΥΧΕΣ."Το συμβάν είναι πραγματικό. Το "πρόχειρο τετράδιο" επικοινώνησε με την οικογένεια του άτυχου νεαρού. Το πρόσφατο συμβάν με το citroen saxo και η συμβολή του διαδικτύου στην ανακάλυψη του ενόχου είναι που προέτρεψε την κυρία Ειρήνη και την οικογένεια της να ζητήσει την βοήθεια μας. Αναδημοσιεύστε το, στα blog σας. Ίσως κάποιος αναγνώστης σας να μπορέσει να βοηθήσει. Η οικογένεια, μου έδωσε και δυο e-mail, επικοινωνίας στα οποία μπορείτε, επίσης, να στείλετε πληροφορίες: http://www.blogger.com/blessinho@yahoo.gr και marakimata@yahoo.gr.
Οποιος γνωρίζει κάτι, ας επικοινωνήσει άμεσα!"
************************

Κάνε μου κλιιιιικ!!!!!
Μέρα που είναι σήμερα, ας αφήσουμε τις γκρίνιες, τα κακά, στραβά και ανάποδα και ας κάνουμε μιά προσπάθεια να δούμε τα πράγματα πιό αισιόδοξα και χαρούμενα.
Ακόμη θυμάμαι τα κάλαντα που λέγαμε πιτσιρικάδες τέτοια μέρα. Ήταν δύο ειδών, τα εναλλάσσαμε κατά χρονικά διαστήματα γιά να μη επαναλαμβανόμαστε.
Τα κλασσικά "Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά" είναι σε όλους γνωστά.
Τα δεύτερα όμως δεν τα χω ακούσει, τουλάχιστον παρόμοια, ποτέ.
Μπορεί και να ήταν ιδιωματισμός της Τούμπας, εκείνη την εποχή, στην Θεσσαλονίκη.

Νικηφόρος Λύτρας
Σας τα τραγουδώ :
Εις αυτό το νέον έτος και εις την πρώτη του μηνός
ήρθα να σας χαιρετίσω, δούλος σας ο ταπεινός.
Ο Βασίλειος ο μέγας και ο ιεράρχης ο Χριστός
εις την οικογένεια σας να ναι πάντα βοηθός.
Τα παιδιά σας στο σχολείο να τα στέλνετε συχνά
να μαθαινούν ζνα ζούν τον βίο, της πατρίδος τα καλά.
Και για τους ξενιτεμένους οπου είναι και δεν είναι,
να χουν την καλή χρονιά.
Σ' αυτό το σπίτι που 'ρθαμε πέτρα να μη ραγίσει
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού χίλια χρόνια να ζήσει
και να μας καλοκαρδίσει.
Και του χρόνου.
Φυσικά μερικές φορές αν δεν άνοιγε η πόρτα, το τελευταίο στιχάκι επαναλαμβάνονταν παραλλαγμένο, που δεν είναι της ώρας να το γράψω εδώ. Υστερα το βάζαμε στα πόδια.
* * * * * * * * * * * * * * *
Χαρτιά, γιά το γούρι που λένε, παίζετε; Αν ναι, τι;
"21", "31", Πόκερ η αλλιώς Πόκα;


Προσωπικά έχω αρκετά χρόνια να παίξω.
Όχι τίποτα άλλο, αλλά δεν έτυχε να κολλήσει. Ούτε και φέτος μέχρι στιγμής.
Θυμάμαι πως ανάλογα με το "τραπέζι" που λένε, έπαιρνα μαζί μου ένα ανάλογο χρηματικό ποσό, το οποίο θεωρούσα ήδη ξεγραμμένο και αυτό με έκανε να νοιώθω άνετος.
Συνήθως ήμουν τυχερός, πιθανόν και καλύτερος παίκτης από μερικούς, με αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές να φεύγω κερδισμένος.
Το μεγάλο γλέντι ήταν όμως, η μελέτη των ανθρώπινων χαρακτήρων την ώρα του τζόγου.
Το διασκέδαζα πιό πολύ και απ το ίδιο το "καρέ".
Ο ένας ήταν ήρεμος σαν αναίσθητος, έπινε και κάπνιζε αριμανίως, ο άλλος ίδρωνε, πιθανόν γιατί έχανε, άλλος γκρίνιαζε, άλλος νευρίαζε, άλλος έβριζε την τύχη του και ζητούσε δανεικά. Ένας που κέρδιζε, έλεγε πως κουράστηκε και έπρεπε να αποχωρήσει.
Μερικοί βλέπανε πιθανές δολοπλοκίες η σημαδεμένη τράπουλα.
Για μένα πάντως η βραδιά, που πολλές φορές έφθανε και το ξημέρωμα, κυλούσε υπέροχα. Αν κέρδιζα, ακόμη καλύτερα.
* * * * * * * * * * * * * * *
Κατέβηκα το πρωί μιά βόλτα στο κέντρο για ουζοποσία, στην αγορά Μοδιάνο.
Ήταν τόσο τίγκα, που είχαν στρώσει τραπεζάκια και έξω παρά το αρκετό κρύο.
Ελεύθερο κάθισμα δεν υπήρχε. Γιά τραπεζάκι, ούτε σκέψη.
Έτσι, δεν κατάφερα να τηρήσω την παράδοση της ημέρας και αρκέστηκα στις βόλτες και σε έναν καφέ.
Εντύπωση όμως μου έκανε, που φέτος ο Δήμος, φρόντισε και έστησε σε αρκετά σημεία ορχήστρες από νέους ανθρώπους, με πάθος και μεράκι γιά την μουσική.
Υπήρχε ροκ, τζαζ, λαικό, παραδοσιακό. Οι τσιγγάνοι με τους ζουρνάδες, τα κλαρίνα και τα νταούλια.
Φυσικά αναπόσπαστο στοιχείο και οι "Ινκας" από το μακρινό Περού.

Rock (κλικ στην φωτο γιά μεγέθυνση)

Jazz (κλικ στην φωτο γιά μεγέθυνση)

Λαικό (κλικ στην φωτο γιά μεγέθυνση)

(κλικ στην φωτο γιά μεγέθυνση)
* * * * * * * * * * * * * * *
Τέλος γιά όσους και όσες βασανίζονται και καταπιέζονται συναισθηματικά η ψυχικά, αφιερώνω μιά νέα και αγέραστη Shirley Bassey
THE LIVING TREE
Let me breathe
Cause I'm drowning in your shadow
Let me leave
Respect me do not follow me believe
I can make me own tomorrow
Let me breathe
Does it make
You feel good cause you own me
Does it take
Your puppet strings to hold me
How I ache
As you're trying to control me
Let me breathe
Let me dance 'till my shoes cry
Let me laugh let me be
Let me dance
Let me choose my life
Let me climb the living tree
Picture this
When you wake up in the morning
And I kiss
Your sorry ass goodbye
What will I miss
There's nothing I can think of as I leave
Let me dance 'till my shoes cry
Let me laugh let me be
Let me dance
Let me choose my life
Let me climb the living tree