Τρίτη, Δεκεμβρίου 24, 2013
Τρίτη, Ιουλίου 30, 2013
Σάββατο, Ιουλίου 20, 2013
R.I.P Μάκη φίλε μου
Το έμαθα εντελώς τυχαία μόλις σήμερα, ενώ συνέβη τον Σεπτέμβρη και ακόμη δεν μπορώ να το πιστέψω.
Είχε το μπλογκ του ανενεργό, αλλά κατά διαστήματα το επισκεπτόμουν με την ελπίδα ότι κάποτε θα έπεστρεφε, όπως είχε πράξει και στο παρελθόν. Δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έμπαινα στα σχόλια ώστε να πληρωφωρηθώ την πικρή αλήθεια.
Απλά το όνομα μου υπάρχει ακόμη δεξιά στην λίστα των bloggers που παρακολουθούσε.
http://locus-editorium.blogspot.gr/search?updated-min=2012-01-01T00:00:00-05:00&updated-max=2013-01-01T00:00:00-05:00&max-results=2
Αλήθεια πως να πιστέψεις πως ένα νέος άνθρωπός, πολυπράγμων, γεμάτος ζωή, με τόσα ενδιαφέροντα, φεύγει έτσι ξαφνικά και απροσδόκητα από βαρύ εγκεφαλικό?
Τρομερός στην σκέψη και την γραφή του με εντυπωσίασε απ την πρώτη στιγμή που διάβασα τα γραπτά του μετά από προσωπική του πρόσκληση να επισκεφτώ το μπλόγκ του.
Πολυταξιδεμένος, διαβασμένος σε μαγνήτιζε με ότι και αν έγραφε, από πολιτικό μέχρι προσωπικό.
Μερικές φορές όντας αντίθετος με κάποιες απόψεις του, λογικό άλλωστε,πως είναι δυνατόν να συμφωνείς σε όλα με κάποιον? ανοίγαμε μια αντιπαράθεση μέσω σχολίων, αλλά πάντοτε με ευγενή και επικοδομητική διάθεση.
Μία δική του φωτογραφία, απ το μπλογκ του.
Είχαμε έρθει πολύ κοντά στο να γνωριστούμε το καλοκαίρι του 2010, όταν θα ερχόνταν στην Ελλάδα όπως συνήθιζε κάθε καλοκαίρι πράγμα που ο ίδιος το πρότεινε σε όσους διαδικτυακούς φίλους του θα το θελαν.
Το ρανεβού ήταν στην Αθήνα, αλλά δυστυχώς αδυνατούσα να βρεθώ στην πρωτεύουσα εκείνη την εποχή και τηλεφωνικά κανονίσαμε πως ίσως βρισκόμασταν στα Σύβοτα. Τελικά ούτε αυτό ευδοκίμισε.
Ελυχομαι μακροζωία στην αγαπημένη του σύζυγο και τα τρία αγγελούδια του, να είναι πάντα γεροί να τον θυμούνται.
R>I>P φίλε μου.....
Είχε το μπλογκ του ανενεργό, αλλά κατά διαστήματα το επισκεπτόμουν με την ελπίδα ότι κάποτε θα έπεστρεφε, όπως είχε πράξει και στο παρελθόν. Δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έμπαινα στα σχόλια ώστε να πληρωφωρηθώ την πικρή αλήθεια.
Απλά το όνομα μου υπάρχει ακόμη δεξιά στην λίστα των bloggers που παρακολουθούσε.
http://locus-editorium.blogspot.gr/search?updated-min=2012-01-01T00:00:00-05:00&updated-max=2013-01-01T00:00:00-05:00&max-results=2
Αλήθεια πως να πιστέψεις πως ένα νέος άνθρωπός, πολυπράγμων, γεμάτος ζωή, με τόσα ενδιαφέροντα, φεύγει έτσι ξαφνικά και απροσδόκητα από βαρύ εγκεφαλικό?
Τρομερός στην σκέψη και την γραφή του με εντυπωσίασε απ την πρώτη στιγμή που διάβασα τα γραπτά του μετά από προσωπική του πρόσκληση να επισκεφτώ το μπλόγκ του.
Πολυταξιδεμένος, διαβασμένος σε μαγνήτιζε με ότι και αν έγραφε, από πολιτικό μέχρι προσωπικό.
Μερικές φορές όντας αντίθετος με κάποιες απόψεις του, λογικό άλλωστε,πως είναι δυνατόν να συμφωνείς σε όλα με κάποιον? ανοίγαμε μια αντιπαράθεση μέσω σχολίων, αλλά πάντοτε με ευγενή και επικοδομητική διάθεση.
Είχαμε έρθει πολύ κοντά στο να γνωριστούμε το καλοκαίρι του 2010, όταν θα ερχόνταν στην Ελλάδα όπως συνήθιζε κάθε καλοκαίρι πράγμα που ο ίδιος το πρότεινε σε όσους διαδικτυακούς φίλους του θα το θελαν.
Το ρανεβού ήταν στην Αθήνα, αλλά δυστυχώς αδυνατούσα να βρεθώ στην πρωτεύουσα εκείνη την εποχή και τηλεφωνικά κανονίσαμε πως ίσως βρισκόμασταν στα Σύβοτα. Τελικά ούτε αυτό ευδοκίμισε.
Ελυχομαι μακροζωία στην αγαπημένη του σύζυγο και τα τρία αγγελούδια του, να είναι πάντα γεροί να τον θυμούνται.
R>I>P φίλε μου.....
Κυριακή, Ιουλίου 07, 2013
Δευτέρα, Απριλίου 22, 2013
Test Torque Pro with ELM327
Test Torque Pro application for Android Smartphones with the ELM327 OBD2 Bluetooth Scanner on BMW E46, 316Ci.
Σάββατο, Μαρτίου 16, 2013
As time passes......
Πολλοί φίλοι blogger, από την παληά παρέα που είχε αυτοδημιουργηθεί με άξονα τα blogs του Νίκου Δήμου, έχουν πλέον εγκαταλείψει αυτή την ενασχολήση, άλλοι πάλι όπως εγώ θυμόμαστε που και που να ανεβάσουμε κάτι έστω σύντομο και κρυπτογραφικό.
Όσο μεγαλώνεις, ο χρόνος τρέχει περισσότερο λένε και μάλλον έτσι πρέπει να είναι..
Στις 1 του Μάρτη έκλεισα 7 χρόνια στον χώρο και σκόπευα να γράψω κάτι, η καθημερινότητα όμως με ξεπέρασε και το θυμήθηκα μόλις σήμερα. Τελικά έπρεπε να το τσεκάρω στο ημερολόγιο του κινητού.
Είχα αρχίσει τότε με ένα αγαπημένο μου θέμα, τα αυτοκίνητα. Σήμερα νομίζω είναι ουτοπικό και προκλητικό να ασχολείσαι με ένα τέτοιο θέμα, όταν σαν χώρα βουλιάζουμε συνεχώς και οι νεόπτωχοι αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο και πολλοί ζούν πλέον κάτω απ τα όρια της πτώχειας.
Μια ωραία όμως διαδρομή με τις κατάλληλες προυποθέσεις όπως δρόμος χωρίς κίνηση, ενδιαφέρουσα διαδρομή, κατάλληλη μουσική η και ευχάριστη παρέα, πάντα θα συγκινούν και νομίζω μπορούμε ακόμη να τα απολαύσουμε. Μιά απόδραση απ την μιζέρια σε έναν κοντινό προορισμό μπορεί να είναι ακόμη εφικτή.
Γυρίζοντας σελίδα, ας πάμε στην μουσική.
Ένας τεράστιος χώρος που όλοι μας πλανόμαστε, ο καθένας με τα δικά του ακούσματα και προτιμήσεις.
Ένα όμως είναι βέβαιο, πως κάποιες μουσικές έχουν στενά συνδεθεί με το παρελθόν και όταν τύχει να τις ακούσουμε τότε οι θύμισες ξυπνάνε και ξετυλίγονται μπροστά μας σαν παληά ταινία στην οποία είμασταν οι πρωταγωνιστές.
Κλείνοντας την επετειακή αυτή ανάρτηση, σας αφιερώνω ένα αγαπημένο κομμάτι των Pink Floyd σε ύστερη εκτέλεση απ τον μεγάλο David Gilmour..
Υ.Γ. Μετά το 5.30, αρχίζει το μεγαλείο της κιθάρας του!
Lyrics
Beyond the horizon of the place we lived when we were young
In a world of magnets and miracles
Our thoughts strayed constantly and without boundary
The ringing of the division bell had begun
Along the Long Road and on down the Causeway
Do they still meet there by the Cut
There was a ragged band that followed in our footsteps
Running before time took our dreams away
Leaving the myriad small creatures trying to tie us to the ground
To a life consumed by slow decay
The grass was greener
The light was brighter
With friends surrounded
The nights of wonder
Looking beyond the embers of bridges glowing behind us
To a glimpse of how green it was on the other side
Steps taken forwards but sleepwalking back again
Dragged by the force of some inner tide
At a higher altitude with flag unfurled
We reached the dizzy heights of that dreamed of world
Encumbered forever by desire and ambition
There's a hunger still unsatisfied
Our weary eyes still stray to the horizon
Though down this road we've been so many times
The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends surrounded
The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river
Forever and ever
Όσο μεγαλώνεις, ο χρόνος τρέχει περισσότερο λένε και μάλλον έτσι πρέπει να είναι..
Στις 1 του Μάρτη έκλεισα 7 χρόνια στον χώρο και σκόπευα να γράψω κάτι, η καθημερινότητα όμως με ξεπέρασε και το θυμήθηκα μόλις σήμερα. Τελικά έπρεπε να το τσεκάρω στο ημερολόγιο του κινητού.
Είχα αρχίσει τότε με ένα αγαπημένο μου θέμα, τα αυτοκίνητα. Σήμερα νομίζω είναι ουτοπικό και προκλητικό να ασχολείσαι με ένα τέτοιο θέμα, όταν σαν χώρα βουλιάζουμε συνεχώς και οι νεόπτωχοι αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο και πολλοί ζούν πλέον κάτω απ τα όρια της πτώχειας.
Μια ωραία όμως διαδρομή με τις κατάλληλες προυποθέσεις όπως δρόμος χωρίς κίνηση, ενδιαφέρουσα διαδρομή, κατάλληλη μουσική η και ευχάριστη παρέα, πάντα θα συγκινούν και νομίζω μπορούμε ακόμη να τα απολαύσουμε. Μιά απόδραση απ την μιζέρια σε έναν κοντινό προορισμό μπορεί να είναι ακόμη εφικτή.
Γυρίζοντας σελίδα, ας πάμε στην μουσική.
Ένας τεράστιος χώρος που όλοι μας πλανόμαστε, ο καθένας με τα δικά του ακούσματα και προτιμήσεις.
Ένα όμως είναι βέβαιο, πως κάποιες μουσικές έχουν στενά συνδεθεί με το παρελθόν και όταν τύχει να τις ακούσουμε τότε οι θύμισες ξυπνάνε και ξετυλίγονται μπροστά μας σαν παληά ταινία στην οποία είμασταν οι πρωταγωνιστές.
Κλείνοντας την επετειακή αυτή ανάρτηση, σας αφιερώνω ένα αγαπημένο κομμάτι των Pink Floyd σε ύστερη εκτέλεση απ τον μεγάλο David Gilmour..
Υ.Γ. Μετά το 5.30, αρχίζει το μεγαλείο της κιθάρας του!
Lyrics
Beyond the horizon of the place we lived when we were young
In a world of magnets and miracles
Our thoughts strayed constantly and without boundary
The ringing of the division bell had begun
Along the Long Road and on down the Causeway
Do they still meet there by the Cut
There was a ragged band that followed in our footsteps
Running before time took our dreams away
Leaving the myriad small creatures trying to tie us to the ground
To a life consumed by slow decay
The grass was greener
The light was brighter
With friends surrounded
The nights of wonder
Looking beyond the embers of bridges glowing behind us
To a glimpse of how green it was on the other side
Steps taken forwards but sleepwalking back again
Dragged by the force of some inner tide
At a higher altitude with flag unfurled
We reached the dizzy heights of that dreamed of world
Encumbered forever by desire and ambition
There's a hunger still unsatisfied
Our weary eyes still stray to the horizon
Though down this road we've been so many times
The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends surrounded
The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river
Forever and ever
Τετάρτη, Δεκεμβρίου 26, 2012
Σάββατο, Απριλίου 14, 2012
Παρασκευή, Δεκεμβρίου 23, 2011
Τρίτη, Αυγούστου 23, 2011
Δειλινά
Απ όσα..... θυμήθηκα πρόχειρα.
Σαντορίνη, Οία - 28 Αυγ.1992, 20:03. Zenit 122A.
Κύθνος - 20 Αυγ. 2007, 20:03. Sony - Cybershot 7,2 Mp.
Θεσσαλονίκη, Kαραμπουρνάκι - 24 Ιουν. 2008, 20:51. Sony-Ericsson 750i.
Αγία Πετρούπολη - 1 Ιουλ. 2008, 23:59, Sony-Ericsson 750i.
Οι περίφημες λευκές νύχτες της.
Οι περίφημες λευκές νύχτες της.
Σύρος, Γαλησσάς - 1 Σεπτ. 2009, 19:34, Nikon D90.
Θεσσαλονίκη, Περαία - 18 Ιουν. 2011, 20:33. HTC Desire.
Κέρκυρα - 8 Ιουλ. 2011, 21:03. Nikon D90.
Σύβοτα - 11 Ιουλ. 2011, 21:01. HTC Desire.
Πέμπτη, Απριλίου 21, 2011
Παρασκευή, Δεκεμβρίου 24, 2010
Με αισιοδοξία.....Χρόνια Πολλά
Φίλοι μου, παρά το άσχημο κλίμα που μας έφεραν οι πολιτικοί μας, οι περικοπές, η οπισθοδρόμηση στα εργασιακά σε συνθήκες αρχών του 20ου αιώνα, το ΔΝΤ και το μνημόνιο, νομίζω πως μπορούμε όλοι να φτιάξουμε την διάθεση μας αυτές τις μέρες, ευχόμενοι,
Χρόνια Πολλά, Υγεία πάνω απ όλα, και όσο μπορούμε..... Χαρούμενες Γιορτές.
Η φωτο είναι δανεισμένη από φίλο που επισκέφτηκε το χωριό του Αι Βασίλη πριν λίγα χρόνια.
Χρόνια Πολλά, Υγεία πάνω απ όλα, και όσο μπορούμε..... Χαρούμενες Γιορτές.
Η φωτο είναι δανεισμένη από φίλο που επισκέφτηκε το χωριό του Αι Βασίλη πριν λίγα χρόνια.
Τρίτη, Νοεμβρίου 23, 2010
Αίγυπτος
Πέρασε αρκετός χρόνος που το blog έμεινε ανενεργό, οπότε σκέφτηκα να ανεβάσω μερικές φωτος απ το προ μηνός ακριβώς, οκταήμερο ταξιδάκι μου στην χώρα των Φαραώ.
Συγκεκριμένα από 23 Οκτ. μέχρι τις 30.
Αρχίζω με δυό του πολυθόρυβου Καίρου των 17 εκ. κατοίκων. Με την Γκίζα που είναι ενωμένο, φτάνουν τα 26εκ.
Ασταμάτητα κορναρίσματα, δίχως σηματοδότες η όπου υπάρχουν, άνευ σημασίας. Γρήγορη και επικύνδυνη οδήγηση με σφήνες και απότομα φρεναρίσματα
Παμπάλαια ρυπογόνα αυτοκίνητα Lada 124, Peugeot 403, 204 και ότι άλλο σαραβαλάκι βάλει ο νούς . Τρισάθλιες ως ανύπαρκτες αστικές συγκοινωνίες, αγοραία επικύνδυνα βανάκια των 12 ατόμων που ξεκινούν όποτε και όταν γεμίσουν.
Χωρίς φώτα που πολλοί δεν έχουν η δεν τα ανάβουν επιβιώνεις, χωρίς κόρνα όμως όχι. Απαραίτητο δε να γνωρίζεις όλον τον κωδικό της χρήσης της. Μηχανές η παπάκια ελάχιστα, πώς να επιβίωναν εξ άλλου;
Οι δρόμοι όμως φαρδείς με πολλά ανισόπεδα και γέφυρες.
Τα βράδυα πολύβουο πανηγύρι στις όχθες του Νείλου, με πολύχρωμα φωτισμένα καραβάκια και τέρμα η ένταση στα τσιφτετέλια να διαλαλούν την βόλτα τους στο ποτάμι.
Σκουπίδια, νερά χυμένα παντού. Στους παραπέρα δρόμους καφενέδες μα ράθυμους ντόποιους να ρουφούν τον ναργιλέ τους. Βρώμικα μαγαζάκια κάθε λογής και προσφοράς προιόντων που έχουν εκλείψει σε μας εδώ και αρκετές δεκαετίες. Αρκεί να σας πω πως κάποιος έφτιαχνε φέρετρα στο πεζοδρόμιο, στις 9 το βράδυ, λόγω στενότητας χώρου στο μαγαζί του.
Φτώχεια και μιζέρια, αλλά και συμβιβασμός με το πεπρωμένο, δίχως το δικό μας άγχος.
Μιά βδομάδα όπου και αν πας, συνέχεια μπαξις, μπαξίς, μπαξίς, και ας είναι όλα μέσα στο πακέτο της εκδρομής. Φαίνεται πως είναι τρόπος ζωής τους, ακόμη και στα πολυτελή ξενοδοχεία η κρουαζιερόπλοια των 5 αστέρων Deluxe, δεν ζητούν αλλά το βλέπεις στην ματιά τους.
Για να πούμε και τα ωραία όμως, κυκλοφορείς άνετα, δεν υπάρχει εγκληματικότητα και όλοι είναι πολύ φιλικοί. Η περιοχή δε της Ηλιόπολης ξεχωρίζει με τα καθαρά κτίρια, τους φαρδείς δρόμους και τα μεγάλα πάρκα της.
Γέλασε ο φτωχός που λένε, όταν στην επάνοδο μας στο Κάιρο μετά την 4ημερη κρουαζιέρα στον Νείλο, λόγω έλλειψης δωματίων στο Ramses Hilton, βρέθηκα σε μια σουίτα 120τ.μ στον 24ο όροφο παρακαλώ, απ όπου και οι φώτο με μια Nikon D90 με την οποία έβγαλα 1040 φώτος αλλά κατάφερα να γράψω και βίντεο 1 1/2 ώρας με μια Sony DCR-HC42E.
Η Αλεξάνδρεια με τους 250 εναπομείναντες Έλληνες.
600 χλμ. νότια του Καίρου, το Λούξορ η οι Αρχαίες Θήβες, οι 100-πυλες Θήβες του Όμηρου,
η δεύτερη πρωτεύουσα της αρχαίας Αιγύπτου μετά την Μέμφιδα, στην ανατολική πλευρά του Νείλου.
Στην περιοχή αυτή, βρίκεται το 1/6 των αρχαιοτήτων όλου του κόσμου και το 1/3 της Αιγύπτου.
Ναός του Καρνάκ η καλύτερα σύμπλεγμα ναών που κτιζόνταν προσθετικά για 2000 χρόνια, από την εποχή του Μέσου Βασιλείου, 16ος αιων. π.Χ. μέχρι και την Ρωμαική εποχή. Ενα τεράστιο κατασκεύασμα που προκαλεί θαυμασμό. Ήταν αφιερωμένος στις θεότητες του Άμμωνα, της συζύγου του Μουτ και του γιού τους Κχονσού που ήταν και ο θεός του πολέμου.
Ενα συγκρότημα αρχαιοτήτων με πολυπλοκότητα και ποικιλία που δεν απαντάται αλλού. Λίγα χαρακτηριστικά του Καρνάκ είναι μοναδικά, αλλά το μέγεθος και ο αριθμός των στοιχείων του είναι τεράστιος.Έχει έκταση 1000 στρέμματα και στη πραγματικότητα δεν είναι ένας ναός αλλά 13. Ο ναός του Καρνάκ ονομάστηκε έτσι από μια Αραβική ονομασία την Αλ-Κάρνακ ή Αλαχάρνακ από ένα παλάτι που υπήρχε στην Βαγδάτη κι έμοιαζε με το ναό.
Στην φώτο ένα τμήμα απ το σύμπλεγμα 134 ίδιων κιόνων!
Ναός του Λούξορ. Κτίσθηκε απ την μοναδική γυναίκα Φαραώ, Χατζεπσούτ, τον Τουθμόσις τον 3ο, τον Αμενχοτέπ τον 3ο και τελευταίο τον Ραμση τον 2ο και ήταν αφιερωμένος στον σπουδαιότερο θεό των Αιγυπτίων, τον Άμμωνα Ρα.
Στη αρχαιότητα ενώνονταν με τον Ναό του Καρνάκ με μιά ευθεία οδό 3 χλμ που εκατέρωθεν κοσμούσαν πάνω από 2000 κριαρόμορφες σφίγγες, την Λεωφόρος των Σφιγγών.
Ο δήμαρχος του Λούξορ με την βοήθεια και του πολιτικού καθεστώτος, έχει ισοπεδώσει τα πάντα από πολυκατοικίες, καταστήματα, τζαμιά και μέχρι στιγμής έχει ανασκαφεί και περατωθεί ένα τμήμα κάπου 100 μέτρων.
Δυτική όχθη, οι Κολοσσοί του Μέμνονα. Δίδυμα αγάλματα ύψους πάνω από 19 μέτρα, υπολείμματα του ταφικού ναού του Αμενχοπέτ του 3ου, ο οποίος καταστράφηκε από πλημύρες του Νείλου.
Σε σεισμό που έγινε το 27π.Χ αποσπάσθηκε μέρος του προσωπού του ενός και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, με τον στροβιλισμό του πρωινού αέρα να ακούγεται ένα σφύριγμα σαν ψίθυρος.
Έτσι του έδωσαν μαντικές ικανότητες, κατ άλλους δε, ήταν το κλάμα της Ηούς μητέρας του βασιληά της Αιθιοπίας Μέμνονα ο οποίος σκοτώθηκε απ τον Αχιλλέα στον τρωικό πόλεμο, όπου πολεμούσε στο πλευρό των Τρώων, αφού ο Πρίαμος ήταν θείος του.
Ναός αφιερωμένος στην μοναδική γυναίκα Φαραώ Χατζεπσούτ.
Όλη η γύρω περιοχή βρίθει ανασκαφών.
Φράγμα Έσνα - Πέρασμα του υδροφράκτη.
Εντφού - Ναός του Ώρου.
Κτίσθηκε απ τον Πτολεμαίο τον Γ' (257-237π.Χ), ο πιό καλοδιατηρημένος ναός, αφιερωμένος στον θεό Ώρο.
Ο διάπλους του Νείλου με πρωτόγνωρες εικόνες, από την καθημερινότητα των παράκτιων οικισμών, την πυκνή βλάστηση, τις απέραντες εκτάσεις με τα μάγκο, τις μπανανιές και την ποικιλία των φοινικόδενδρων αλλά και τις ερήμους να απλώνονται σε λίγες εκατοντάδες μέτρα, με τα ασβεστολιθικά βουνά στο βάθος.
Αυτή την εποχή πλέουν καθημερινά, πάνω από 50 πλωτά ξενοδοχεία τον Νείλο, από Λούξορ μέχρι το Ασουάν και αντίστροφα, μαυρίζοντας με το καυσαέριο τα λιμάνια του Λούξορ, Εντφού, Κομόμπο και Ασουάν.
Τυχαίνει να είναι τριπλο η και τετραπλοπαρκαρισμένα και η επιβίβαση η αποβίβαση γίνεται δια μέσου των υπολοίπων.
Εικόνες καθημερινότητας
Κομόμπο. Ναός αφιερωμένος στον θεό-κροκόδειλο Σέμπεκ και τον θεό-γεράκι Ώρο τον Πρεσβύτερο.
Κτίσθηκε επί Πτολεμαικής εποχής πάνω στα ερείπια ναού της εποχής του Τούθμοσι.
Το φράγμα του Ασουάν.
Για πολλούς αιώνες, οι κάτοικοι της Αιγύπτου υπέφεραν είτε από έλλειψη είτε από πληθώρα νερού. Κάποια χρόνια υπήρχε ξηρασία, και δεν υπήρχε αρκετό νερό για να μεγαλώσουν τις καλλιέργειες ή να χρησιμοποιήσουν για την καθημερινή ζωή. Άλλα έτη υπήρχε τόσο πολύ νερό ώστε ο ποταμός Νείλος πλημμύριζε, καταστρέφοντας τις καλλιέργειες και διαβρώνοντας εύφορα εδάφη. Ήταν επιτακτική λοιπόν η ανάγκη για εξεύρεση λύσης σε αυτά τα προβλήματα.
Η απάντηση ήταν το φράγμα του Ασουάν. Το φράγμα θα έπρεπε να εξυπηρετεί τρεις ανάγκες: α) να ελέγχει τις πλημμύρες του ποταμού Νείλου, β) να αποθηκεύει νερό από τις πλημμύρες, έτσι ώστε να μπορεί να αποδεσμεύεται σε βραδύτερο ρυθμό και γ) να παράγει υδροηλεκτρική ενέργεια. Οι Σοβιετικοί βοήθησαν το λαό της Αιγύπτου στο σχεδιασμό και την κατασκευή φράγματος από γρανίτη, με μήκος 3,26 χιλιόμετρα (2,3 μίλια) και ύψος 111 μ. πάνω από τη βάση του ποταμού Νείλου. Η βάση του δε έχει πλάτος 1 χλμ. και στην κορυφή 40μ. Το φράγμα χτίστηκε περίπου 13 χιλιόμετρα νότια της αιγυπτιακής πόλης του Ασουάν, και το όνομά του είναι Υψηλό Φράγμα Ασουάν (Aswan High Dam). Οι Σοβιετικοί προμήθευσαν επίσης τον υδροηλεκτρικό εξοπλισμό που χρησιμοποιείται στο σταθμό ηλεκτροπαραγωγής. Χρειάστηκαν δέκα χρόνια για να κτιστεί το φράγμα, με κόστος 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Το φράγμα άρχισε να λειτουργεί το 1970, και έχει προσφέρει τόσο θετικά και τα αρνητικά στους ανθρώπους και στο περιβάλλον έδαφος.
Εδώ η βόρεια πλευρά, που κυλά ο Νείλος προς την Μεσόγειο.
και η νότια προς το Σουδάν, όπου έχει σχηματιστεί μια τεράστια τεχνητή λίμνη που της δόθηκε το όνομα Νάσερ. Είναι η δεύτερη σε μέγεθος τεχνητή λίμνη στον κόσμο, μετα του Ζαμβέζη, με μήκος 550 χλμ. πλάτος από 10 μέχρι 30 χλμ και βάθος που φτάνει σε ορισμένα σημεία της τα 198 μ.
Βοτανικός κήπος του Ασουάν.
Βρίσκεται πάνω σε ένα νησάκι, που έχει σχήμα κροκόδειλου, είναι πανέμορφος, περιποιημένος και έχει κάπου 2500 ποικιλίες φυτών, μεταξύ αυτών και τους βασιλικούς φοίνικες.
Όμορφο τοπίο. Στο βάθος δεξια ψηλα στον ερημικό λόφο το μαυσωλείο του Αγά Χαν.
Ασουάν.
Μια βόλτα με καμήλα στην έρημο μέχρι το παραδοσιακό χωριουδάκι Νούβικο δίπλα στον Νείλο, είναι μοναδική εμπειρία.
Παραδοσιακό σπίτι, όπου μας κερνούν τσάι στον χώρο υποδοχής-καταστήματος τους.
Εντύπωση μου έκανε το στρώσιμο στο πάτωμα της κίτρινης κατακάθαρης άμμου, (ούτε ένα σκουπίδι η πετραδάκι δεν υπήρχε), σε σημείο που επειδή έφτασα πρώτος απ το γκρούπ, μια και η καμήλα μου με το όνομα Ράμπο έκανε αγώνα ταχύτητας, δίσταζα αρχικά να πατήσω, μέχρι που μου έγνεψαν να μπω, οι ιδιοκτήτες.
Στην φώτο ο ξεναγός μας, με μόνιμη διαμονή στο Κάιρο, πρόθυμος και ευδιάθετος πάντα, σπουδαγμένος στην έλληνική φιλολογία, με ελληνικές ρίζες στην καταγωγή του, και με χαρακτηριστικά καθόλου αιγυπτιακά, μας προσφέρει ο ίδιος το τσάι.
Βόλτα με φελούκες. Στο τέλος όμως αναγκαστήκαμε να μας ρυμουλκήσει μηχανοκίνητο, λόγω ξαφνικής άπνοιας.
Ναός Φίλαε η Perla Of Aigypt.
Ο ναός της θεάς Εσέτ η Ίσιδας ( η ελληνική ονομασία της), χτίστηκε επί Πτολεμαίου του Β'.
Θεά της μητρότητας της σοφίας και της γονιμότητας, λατρεύτηκε κατά κόρον.
Το αξιοθαύματο είναι πως το τεράστιο αυτό κτίσμα αλλά και αρκετά άλλα κτίσματα του αρχικού περιβάλοντος χώρου μεταφέρθηκaν μεταξύ 1972-1980 απ το νησάκι Φίλαε που υπήρχε μεταξύ του παλιού φράγματος που είχε δημιουργηθεί απ τους Αγγλους το 1902 και με κατοπινές βελτιώσεις και του μεγάλου φράγματος του 1970, στην τωρινή θέση που είναι το νησάκι Agilkia.
Αν δεν σου το πούνε, είναι αδύνατον να το καταλάβεις το αποτέλεσμα του εγχειρήματος αυτού, αφού οι πελώριες γρανιτένιες πλάκες του πατώματος λές και είναι ριζωμένες εκεί χιλιάδες χρόνια.
Συμπεριλαμβάνεται δε στα προστατευόμενα μνημεία της Ουνέσκο.
Με την επιστροφή μας στο Κάιρο την τελευταία μέρα, επίσκεψη στις Πυραμίδες και την Σφίγγα της γκίζας και στο αρχαιολογικό μουσείο, όπου απαγορεύονταν αυστηρά οι φωτο και οι βιντεοκάμερες.
Πυραμίδα του Χέοπα. Ύψος 146,60μ. και μήκος κάθε πλευράς της τετραγωνικής βάσης της 230,35μ.
Ώρα 11 περίπου το πρωί, ο ήλιος πάνω απ τις πυραμίδες και αν σου ξεφύγει λίγο, κινδυνεύεις να καταστρέψεις τον αισθητήρα και τον φωτοφράχτη της μηχανής σου.
Η κατά λίγα μέτρα μικρότερη της αυτή του Χεφρήνου, διαδόχου του Χέοπα.
και τέλος η αυτής διασημότης, η Σφίγγα
Υ.Γ. Οι φωτος έγιναν downsizing μια και η κάθε μιά ήταν γύρω στα 6ΜΒ.
Κλικ πάνω στην φώτο για μεγέθυνση.
Ούφ.........άργησα να ποστάρω, αλλά το κανα μιά και καλή.
Συγκεκριμένα από 23 Οκτ. μέχρι τις 30.
Αρχίζω με δυό του πολυθόρυβου Καίρου των 17 εκ. κατοίκων. Με την Γκίζα που είναι ενωμένο, φτάνουν τα 26εκ.
Ασταμάτητα κορναρίσματα, δίχως σηματοδότες η όπου υπάρχουν, άνευ σημασίας. Γρήγορη και επικύνδυνη οδήγηση με σφήνες και απότομα φρεναρίσματα
Παμπάλαια ρυπογόνα αυτοκίνητα Lada 124, Peugeot 403, 204 και ότι άλλο σαραβαλάκι βάλει ο νούς . Τρισάθλιες ως ανύπαρκτες αστικές συγκοινωνίες, αγοραία επικύνδυνα βανάκια των 12 ατόμων που ξεκινούν όποτε και όταν γεμίσουν.
Χωρίς φώτα που πολλοί δεν έχουν η δεν τα ανάβουν επιβιώνεις, χωρίς κόρνα όμως όχι. Απαραίτητο δε να γνωρίζεις όλον τον κωδικό της χρήσης της. Μηχανές η παπάκια ελάχιστα, πώς να επιβίωναν εξ άλλου;
Οι δρόμοι όμως φαρδείς με πολλά ανισόπεδα και γέφυρες.
Τα βράδυα πολύβουο πανηγύρι στις όχθες του Νείλου, με πολύχρωμα φωτισμένα καραβάκια και τέρμα η ένταση στα τσιφτετέλια να διαλαλούν την βόλτα τους στο ποτάμι.
Σκουπίδια, νερά χυμένα παντού. Στους παραπέρα δρόμους καφενέδες μα ράθυμους ντόποιους να ρουφούν τον ναργιλέ τους. Βρώμικα μαγαζάκια κάθε λογής και προσφοράς προιόντων που έχουν εκλείψει σε μας εδώ και αρκετές δεκαετίες. Αρκεί να σας πω πως κάποιος έφτιαχνε φέρετρα στο πεζοδρόμιο, στις 9 το βράδυ, λόγω στενότητας χώρου στο μαγαζί του.
Φτώχεια και μιζέρια, αλλά και συμβιβασμός με το πεπρωμένο, δίχως το δικό μας άγχος.
Μιά βδομάδα όπου και αν πας, συνέχεια μπαξις, μπαξίς, μπαξίς, και ας είναι όλα μέσα στο πακέτο της εκδρομής. Φαίνεται πως είναι τρόπος ζωής τους, ακόμη και στα πολυτελή ξενοδοχεία η κρουαζιερόπλοια των 5 αστέρων Deluxe, δεν ζητούν αλλά το βλέπεις στην ματιά τους.
Για να πούμε και τα ωραία όμως, κυκλοφορείς άνετα, δεν υπάρχει εγκληματικότητα και όλοι είναι πολύ φιλικοί. Η περιοχή δε της Ηλιόπολης ξεχωρίζει με τα καθαρά κτίρια, τους φαρδείς δρόμους και τα μεγάλα πάρκα της.
Γέλασε ο φτωχός που λένε, όταν στην επάνοδο μας στο Κάιρο μετά την 4ημερη κρουαζιέρα στον Νείλο, λόγω έλλειψης δωματίων στο Ramses Hilton, βρέθηκα σε μια σουίτα 120τ.μ στον 24ο όροφο παρακαλώ, απ όπου και οι φώτο με μια Nikon D90 με την οποία έβγαλα 1040 φώτος αλλά κατάφερα να γράψω και βίντεο 1 1/2 ώρας με μια Sony DCR-HC42E.
Η Αλεξάνδρεια με τους 250 εναπομείναντες Έλληνες.
600 χλμ. νότια του Καίρου, το Λούξορ η οι Αρχαίες Θήβες, οι 100-πυλες Θήβες του Όμηρου,
η δεύτερη πρωτεύουσα της αρχαίας Αιγύπτου μετά την Μέμφιδα, στην ανατολική πλευρά του Νείλου.
Στην περιοχή αυτή, βρίκεται το 1/6 των αρχαιοτήτων όλου του κόσμου και το 1/3 της Αιγύπτου.
Ναός του Καρνάκ η καλύτερα σύμπλεγμα ναών που κτιζόνταν προσθετικά για 2000 χρόνια, από την εποχή του Μέσου Βασιλείου, 16ος αιων. π.Χ. μέχρι και την Ρωμαική εποχή. Ενα τεράστιο κατασκεύασμα που προκαλεί θαυμασμό. Ήταν αφιερωμένος στις θεότητες του Άμμωνα, της συζύγου του Μουτ και του γιού τους Κχονσού που ήταν και ο θεός του πολέμου.
Ενα συγκρότημα αρχαιοτήτων με πολυπλοκότητα και ποικιλία που δεν απαντάται αλλού. Λίγα χαρακτηριστικά του Καρνάκ είναι μοναδικά, αλλά το μέγεθος και ο αριθμός των στοιχείων του είναι τεράστιος.Έχει έκταση 1000 στρέμματα και στη πραγματικότητα δεν είναι ένας ναός αλλά 13. Ο ναός του Καρνάκ ονομάστηκε έτσι από μια Αραβική ονομασία την Αλ-Κάρνακ ή Αλαχάρνακ από ένα παλάτι που υπήρχε στην Βαγδάτη κι έμοιαζε με το ναό.
Στην φώτο ένα τμήμα απ το σύμπλεγμα 134 ίδιων κιόνων!
Ναός του Λούξορ. Κτίσθηκε απ την μοναδική γυναίκα Φαραώ, Χατζεπσούτ, τον Τουθμόσις τον 3ο, τον Αμενχοτέπ τον 3ο και τελευταίο τον Ραμση τον 2ο και ήταν αφιερωμένος στον σπουδαιότερο θεό των Αιγυπτίων, τον Άμμωνα Ρα.
Στη αρχαιότητα ενώνονταν με τον Ναό του Καρνάκ με μιά ευθεία οδό 3 χλμ που εκατέρωθεν κοσμούσαν πάνω από 2000 κριαρόμορφες σφίγγες, την Λεωφόρος των Σφιγγών.
Ο δήμαρχος του Λούξορ με την βοήθεια και του πολιτικού καθεστώτος, έχει ισοπεδώσει τα πάντα από πολυκατοικίες, καταστήματα, τζαμιά και μέχρι στιγμής έχει ανασκαφεί και περατωθεί ένα τμήμα κάπου 100 μέτρων.
Δυτική όχθη, οι Κολοσσοί του Μέμνονα. Δίδυμα αγάλματα ύψους πάνω από 19 μέτρα, υπολείμματα του ταφικού ναού του Αμενχοπέτ του 3ου, ο οποίος καταστράφηκε από πλημύρες του Νείλου.
Σε σεισμό που έγινε το 27π.Χ αποσπάσθηκε μέρος του προσωπού του ενός και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, με τον στροβιλισμό του πρωινού αέρα να ακούγεται ένα σφύριγμα σαν ψίθυρος.
Έτσι του έδωσαν μαντικές ικανότητες, κατ άλλους δε, ήταν το κλάμα της Ηούς μητέρας του βασιληά της Αιθιοπίας Μέμνονα ο οποίος σκοτώθηκε απ τον Αχιλλέα στον τρωικό πόλεμο, όπου πολεμούσε στο πλευρό των Τρώων, αφού ο Πρίαμος ήταν θείος του.
Ναός αφιερωμένος στην μοναδική γυναίκα Φαραώ Χατζεπσούτ.
Όλη η γύρω περιοχή βρίθει ανασκαφών.
Φράγμα Έσνα - Πέρασμα του υδροφράκτη.
Εντφού - Ναός του Ώρου.
Κτίσθηκε απ τον Πτολεμαίο τον Γ' (257-237π.Χ), ο πιό καλοδιατηρημένος ναός, αφιερωμένος στον θεό Ώρο.
Ο διάπλους του Νείλου με πρωτόγνωρες εικόνες, από την καθημερινότητα των παράκτιων οικισμών, την πυκνή βλάστηση, τις απέραντες εκτάσεις με τα μάγκο, τις μπανανιές και την ποικιλία των φοινικόδενδρων αλλά και τις ερήμους να απλώνονται σε λίγες εκατοντάδες μέτρα, με τα ασβεστολιθικά βουνά στο βάθος.
Αυτή την εποχή πλέουν καθημερινά, πάνω από 50 πλωτά ξενοδοχεία τον Νείλο, από Λούξορ μέχρι το Ασουάν και αντίστροφα, μαυρίζοντας με το καυσαέριο τα λιμάνια του Λούξορ, Εντφού, Κομόμπο και Ασουάν.
Τυχαίνει να είναι τριπλο η και τετραπλοπαρκαρισμένα και η επιβίβαση η αποβίβαση γίνεται δια μέσου των υπολοίπων.
Εικόνες καθημερινότητας
Κομόμπο. Ναός αφιερωμένος στον θεό-κροκόδειλο Σέμπεκ και τον θεό-γεράκι Ώρο τον Πρεσβύτερο.
Κτίσθηκε επί Πτολεμαικής εποχής πάνω στα ερείπια ναού της εποχής του Τούθμοσι.
Το φράγμα του Ασουάν.
Για πολλούς αιώνες, οι κάτοικοι της Αιγύπτου υπέφεραν είτε από έλλειψη είτε από πληθώρα νερού. Κάποια χρόνια υπήρχε ξηρασία, και δεν υπήρχε αρκετό νερό για να μεγαλώσουν τις καλλιέργειες ή να χρησιμοποιήσουν για την καθημερινή ζωή. Άλλα έτη υπήρχε τόσο πολύ νερό ώστε ο ποταμός Νείλος πλημμύριζε, καταστρέφοντας τις καλλιέργειες και διαβρώνοντας εύφορα εδάφη. Ήταν επιτακτική λοιπόν η ανάγκη για εξεύρεση λύσης σε αυτά τα προβλήματα.
Η απάντηση ήταν το φράγμα του Ασουάν. Το φράγμα θα έπρεπε να εξυπηρετεί τρεις ανάγκες: α) να ελέγχει τις πλημμύρες του ποταμού Νείλου, β) να αποθηκεύει νερό από τις πλημμύρες, έτσι ώστε να μπορεί να αποδεσμεύεται σε βραδύτερο ρυθμό και γ) να παράγει υδροηλεκτρική ενέργεια. Οι Σοβιετικοί βοήθησαν το λαό της Αιγύπτου στο σχεδιασμό και την κατασκευή φράγματος από γρανίτη, με μήκος 3,26 χιλιόμετρα (2,3 μίλια) και ύψος 111 μ. πάνω από τη βάση του ποταμού Νείλου. Η βάση του δε έχει πλάτος 1 χλμ. και στην κορυφή 40μ. Το φράγμα χτίστηκε περίπου 13 χιλιόμετρα νότια της αιγυπτιακής πόλης του Ασουάν, και το όνομά του είναι Υψηλό Φράγμα Ασουάν (Aswan High Dam). Οι Σοβιετικοί προμήθευσαν επίσης τον υδροηλεκτρικό εξοπλισμό που χρησιμοποιείται στο σταθμό ηλεκτροπαραγωγής. Χρειάστηκαν δέκα χρόνια για να κτιστεί το φράγμα, με κόστος 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Το φράγμα άρχισε να λειτουργεί το 1970, και έχει προσφέρει τόσο θετικά και τα αρνητικά στους ανθρώπους και στο περιβάλλον έδαφος.
Εδώ η βόρεια πλευρά, που κυλά ο Νείλος προς την Μεσόγειο.
και η νότια προς το Σουδάν, όπου έχει σχηματιστεί μια τεράστια τεχνητή λίμνη που της δόθηκε το όνομα Νάσερ. Είναι η δεύτερη σε μέγεθος τεχνητή λίμνη στον κόσμο, μετα του Ζαμβέζη, με μήκος 550 χλμ. πλάτος από 10 μέχρι 30 χλμ και βάθος που φτάνει σε ορισμένα σημεία της τα 198 μ.
Βοτανικός κήπος του Ασουάν.
Βρίσκεται πάνω σε ένα νησάκι, που έχει σχήμα κροκόδειλου, είναι πανέμορφος, περιποιημένος και έχει κάπου 2500 ποικιλίες φυτών, μεταξύ αυτών και τους βασιλικούς φοίνικες.
Όμορφο τοπίο. Στο βάθος δεξια ψηλα στον ερημικό λόφο το μαυσωλείο του Αγά Χαν.
Ασουάν.
Μια βόλτα με καμήλα στην έρημο μέχρι το παραδοσιακό χωριουδάκι Νούβικο δίπλα στον Νείλο, είναι μοναδική εμπειρία.
Παραδοσιακό σπίτι, όπου μας κερνούν τσάι στον χώρο υποδοχής-καταστήματος τους.
Εντύπωση μου έκανε το στρώσιμο στο πάτωμα της κίτρινης κατακάθαρης άμμου, (ούτε ένα σκουπίδι η πετραδάκι δεν υπήρχε), σε σημείο που επειδή έφτασα πρώτος απ το γκρούπ, μια και η καμήλα μου με το όνομα Ράμπο έκανε αγώνα ταχύτητας, δίσταζα αρχικά να πατήσω, μέχρι που μου έγνεψαν να μπω, οι ιδιοκτήτες.
Στην φώτο ο ξεναγός μας, με μόνιμη διαμονή στο Κάιρο, πρόθυμος και ευδιάθετος πάντα, σπουδαγμένος στην έλληνική φιλολογία, με ελληνικές ρίζες στην καταγωγή του, και με χαρακτηριστικά καθόλου αιγυπτιακά, μας προσφέρει ο ίδιος το τσάι.
Βόλτα με φελούκες. Στο τέλος όμως αναγκαστήκαμε να μας ρυμουλκήσει μηχανοκίνητο, λόγω ξαφνικής άπνοιας.
Ναός Φίλαε η Perla Of Aigypt.
Ο ναός της θεάς Εσέτ η Ίσιδας ( η ελληνική ονομασία της), χτίστηκε επί Πτολεμαίου του Β'.
Θεά της μητρότητας της σοφίας και της γονιμότητας, λατρεύτηκε κατά κόρον.
Το αξιοθαύματο είναι πως το τεράστιο αυτό κτίσμα αλλά και αρκετά άλλα κτίσματα του αρχικού περιβάλοντος χώρου μεταφέρθηκaν μεταξύ 1972-1980 απ το νησάκι Φίλαε που υπήρχε μεταξύ του παλιού φράγματος που είχε δημιουργηθεί απ τους Αγγλους το 1902 και με κατοπινές βελτιώσεις και του μεγάλου φράγματος του 1970, στην τωρινή θέση που είναι το νησάκι Agilkia.
Αν δεν σου το πούνε, είναι αδύνατον να το καταλάβεις το αποτέλεσμα του εγχειρήματος αυτού, αφού οι πελώριες γρανιτένιες πλάκες του πατώματος λές και είναι ριζωμένες εκεί χιλιάδες χρόνια.
Συμπεριλαμβάνεται δε στα προστατευόμενα μνημεία της Ουνέσκο.
Με την επιστροφή μας στο Κάιρο την τελευταία μέρα, επίσκεψη στις Πυραμίδες και την Σφίγγα της γκίζας και στο αρχαιολογικό μουσείο, όπου απαγορεύονταν αυστηρά οι φωτο και οι βιντεοκάμερες.
Πυραμίδα του Χέοπα. Ύψος 146,60μ. και μήκος κάθε πλευράς της τετραγωνικής βάσης της 230,35μ.
Ώρα 11 περίπου το πρωί, ο ήλιος πάνω απ τις πυραμίδες και αν σου ξεφύγει λίγο, κινδυνεύεις να καταστρέψεις τον αισθητήρα και τον φωτοφράχτη της μηχανής σου.
Η κατά λίγα μέτρα μικρότερη της αυτή του Χεφρήνου, διαδόχου του Χέοπα.
Οι τρεις σπουδαιότερες του Χέοπα, του Χεφρήνου και του Μυκερίνου, με την Σφίγγα μπροστά τους.
και τέλος η αυτής διασημότης, η Σφίγγα
Υ.Γ. Οι φωτος έγιναν downsizing μια και η κάθε μιά ήταν γύρω στα 6ΜΒ.
Κλικ πάνω στην φώτο για μεγέθυνση.
Ούφ.........άργησα να ποστάρω, αλλά το κανα μιά και καλή.
Κυριακή, Ιουνίου 06, 2010
SOUTH AFRICA 2010 WORLD CUP
Χαράς ευαγγέλια για τους φανς σε ολόκληρο τον κόσμο.
Καιρός να ξεχάσουμε, όσο γίνεται, το μπάχαλο της πατρίδας μας.
Στενοχώρια και στα κέντρα διασκέδασης, πλην μπουζουκιών που έχουν το δικό τους πιστό κοινό, για την μείωση της πελατείας τους για έναν ολόκληρο μήνα.
Εξαίρεση οι πίτσαρίες-delivery και ορισμένα φαστφουντάδικα.
Νωρίς νωρίς και η ΝΕΤ που θα μεταδώσει τους αγώνες, βρέθηκε στη μακρινή χώρα, εδώ και μέρες με τα παπαγαλάκια της, να μας μεταδίδουν κάθε βράδυ, το κάθε πότε κουρεύουν το χόρτο του αθλητικού κέντρου, όπου θα προπονείται η ομάδα μας, καθώς και το υπέροχο πολυτελές ξενοδοχείο, με θέα στον Ινδικό ωκεανό που θα φιλοξενήσει την Ελληνική αποστολή.
Πως θα φυλαγόμαστε στις βραδυνές εξόδους μας και πως το ιδανικό είναι να κυκλοφορούμε τα βράδυα, μόνο με Ι.Χ η ταξί.
Αλήθεια πόσοι θα πάμε;
Μήπως ναυλώνουμε τσάρτερ και δεν το μαθα, να προλάβω να κλείσω θέση;
Χαζές συνεντεύξεις από χαζοχαρόμενες νεανίδες και έφηβους, για το αν γνωρίζουν και αν αγαπούν την Ελλάδα, να βρήκαμε και μία που ήρθε στην Ρόδο και μιλά ελληνικά.. γκαλημέρα...ούτζο..σουγκλάκι.
Αυτό είναι κάνουμε ρεπορτάζ, είναι απαραίτητο 10 και βάλε μέρες πριν τους αγώνες, γι αυτό ήρθαμε.
Η εθνική στην Ελβετία για την προετοιμασία της η στην Ελλάδα, αλλά εμείς εδώ, να προετοιμάσουμε το έδαφος.
Λεφτά για μας υπάρχουν, για τους άλλους....ΔΕΝ.
Εδώ χρήματα υπάρχουν, δεν ξέρω πόσοι τελικά θα είναι εκεί και τις αποδοχές τους, αλλά το υποψιάζομαι πως δεν θα είναι καθόλου ευκαταφρόνητες.
Στην περίπτωση αυτή λεφτά υπάρχουν, δεν υπάρχουν όμως για την συνταξιούχα νοσοκόμα 75 ετών ,που δούλεψε 35 χρόνια μέσα στα χειρουργεία διάφορων νοσοκομείων και παίρνει 800ε. Ετσι της κόψανε τον 130 και 14ο μισθό.
Ο Παπακωσταντίνου σε συνέντευξη που θα δημοσιευθεί σην αυριανή Ημηρεσία, λέει πως μέχρι το δεύτερο πακέτο βοήθειας δεν έχουμε πρόβλημα.
Αρα αργότερα θα έχουμε. Το επόμενο βήμα; Τι άλλο έμεινε;
Περικοπή των αποδοχών και στον ιδιωτικό τομέα και μεγαλύτερη σύνταξη στα 800-1000ε. αλλά ο σοσιαλιστής Ακης όμως βρέθηκε να έχει περιουσία 8.000.000ε.
Είπατε τίποτα;
Παρασύρθηκα όμως και άρχισα να γράφω για τα χιλιοειπωμένα.
Επανέρχομαι λοιπόν στα παπαγαλάκια της ΝΕΤ.
Μα τι ηττοπάθεια είναι αυτή; Τι μοιρολατρεία;
Πρωταθλητές Ευρώπης του 2004 είμαστε, μια θέση που κατακτήσαμε με την μαεστρία και το γερμανικό μυαλό του Ρεχαγγέλη και βέβαια με τύχη...όχι βουνό αλλά τα Ιμαλάια.
Όλα συντέλεσαν και συνωμότησαν υπέρ μας για να κατακτήσουμε το τρόπαιο.
Ηταν ένα όγδοο θαύμα, που ανάγκασε, τον μεγάλο σαν ποδοσφαιριστή αλλά μικρό σαν άνθρωπο, Μπεκενμπάουερ, χολωμένο, να πει το περίφημο, "Αφού κατέκτησε η Ελλάδα το τρόπαιο, αυτό σημαίνει πως το ποδόσφαιρο πήγε 30 χρόνια πίσω".
Όγδοο θαύμα, χωρίς υπερβολή, αν συγκρίνεις την συμμετοχή μας στο παγκόσμιο κύπελλο του 1994 στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου με τον δημοσιοσχεσίτη Αλκέτα Παναγούλια στο τιμόνι, δεχθήκαμε 10-0 τέρματα σε τρεις αγώνες.
4 από την γείτονα Βουλγαρία του Στοίτσκοφ.
2 από την Νιγηρία.
Ετσι ο περιοδεύων θίασος που πήγε ένα μήνα νωρίτερα στην μακρυνή Ήπειρο, γλέντησε καλά, αφού δεν προλάβαινε να προπονηθεί, γυρίζοντας από δεξίωση σε δεξίωση και από φιέστα σε φιέστα, πήρε νωρίς τον δρόμο της επιστροφής με σκυμένο το κεφάλι.
Μα τώρα;
Η μία είναι ομαδάρα, η άλλη έχει φίρμες, η άλλη είναι φαβορί, η άλλη είναι το δυνατό αουτσάιντερ, η άλλη παίζει πολύ επιθετικά, η άλλη είναι αήττητη για Χ αγώνες.
Εμείς; Παμε για την συμμετοχή ! Αυτός λοιπόν είναι ο στόχος μας.
Ναι! Ετσι απλά πάμε για την συμμετοχή.
Βετεράνοι της εθνικής, (πλην ενός που μίλησε σωστά στην σημερινή εκπομπή), και τα παπαγαλάκια αυτό αναδεικνύουν καθημερινά, ο στόχος επετεύχθει.
Οι ποδοσφαιριστές χρήζει να είναι μετριόφρονες και συγκρατημένοι στις δηλώσεις και τα προγνωστικά τους, αλλά οι καλοπληρωμένοι αθλητικοί συντάκτες; οι βετεράνοι;
Παμε... και βλέπουμε λοιπόν, τι να κάνουμε;
Σημασία έχει να περάσουμε καλά, αφού καταφέραμε την συμμετοχή για δεύτερη φορά στην ιστορία μας, με το δημόσιο χρήμα τώρα εμείς περνάμε καλά, θα περάσουν καλά και οι υπόλοιποι που θα ρθουν και ελπίζουμε μήπως γίνει κάποιο θαυματάκι δηλαδή, γατί τα μεγάλα συμβαίνουν μόνο μιά φορά, ίσως προκριθούμε στην επόμενη φάση, γιατί από Αργεντινή και Νιγηρία χάσαμε πριν 16 χρόνια, δεν θα χάσουμε πάλι;
Έμεινε η Ν. Κορέα, α...καλά...άσε, πολύ επιθετική, πολύ τεχνική, πολύ γρήγορη, παίζει κι εκείνος ο αναθεματισμένος κεντρώος της Μάντζεστερ Γιουνάιτεντ, ο Παρκ, δύσκολα, πολύ δύσκολα τα πράγματα.
Καλή μας τηλεθέαση λοιπόν και........άντε να δούμε μήπως......
Παρασκευή, Απριλίου 02, 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
