RUSSIA - MOSCOW

28/6 - 4/7.

Εκδρομή σε Μόσχα - Αγία Πετρούπολη (πρώην Λένινγκραντ) Επειδή όμως τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, αλλά και επειδή μιά φωτογραφία είναι χίλιες λέξεις, παραθέτω λοιπόν μερικές απ την Μόσχα των 12.000.000 κατοίκων.

Κύριο κτήριο του Πανεπιστημίου (1949-1953)

ΜΕΤΡΟ

ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ

O μεγαλύτερος στη Ρωσία και ένας από τους μεγαλοπρεπέστερους στον πλανήτη. Το μέγεθός του επιβλητικό καθώς χωράει 10.000 άτομα. Η κατασκευή του διατάχθηκε από τον αυτοκράτορα Αλέξανδρο τον 1ο το 1812 αφιερωμένος στη νίκη των Ρώσων επι του Ναπολέοντα αλλά λόγω των απαιτήσεων της κατασκευής ολοκληρώθηκε σε περισσότερο απο 50 χρόνια. Εξωτερικά οι τοίχοι του καλύπτονται από μάρμαρο και οι 12 είσοδοι διακοσμούνται με υπέροχα αγάλματα αγίων. Εσωτερικά το ναό κοσμούν θαυμάσιες τοιχογραφίες και διάκοσμος από ημιπολύτιμους λίθους. Ο τρούλος του ναού είναι καλυμμένος με πλάκες χρυσού.

Η ΛΑΒΡΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ ΤΟΥ ΣΕΡΓΙΟΥ
(Η κατασκευή του συγκροτήματος άρχισε το 1354 & κράτησε 6 αιώνες)

ΚΡΕΜΛΙΝΟ, (Εκτός των τειχών)

Το κεντρικό παλάτι

Η Καμπάνα - τσαρίνα είναι η μεγαλύτερη από όλες τις καμπάνες της Ρωσίας, δεν ακούστηκε όμως ποτέ. Κατασκευάστηκε το 1734-1735 για το ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Βρισκόταν ακόμη μέσα στο καλούπι όταν ξέσπασε στην πόλη πυρκαγιά. Το κρύο νερό, με το οποίο προσπαθούσαν να σβήσουν τη φωτιά, έπεσε μέσα στο καλούπι με αποτέλεσμα να αποκοπεί ένα κομμάτι της καμπάνας.

Το Κανόνι - τσάρος είναι ένα γιγαντιαίο κανόνι μήκους 5,35 μέτρων, διαμέτρου 890 μμ και βάρους 40 τόνων. Εξαιρετικό δείγμα της πολεμικής τεχνολογίας του 16ου αι. Βρισκόταν στην κόκκινη πλατεία - έτοιμο να υπερασπιστεί την πόλη - πράγμα όμως που δεν χρειάστηκε ποτέ!

Χωρίς σχόλιο

Αγορά (Το κολωνάκι της Μόσχας)

Περεστρόικα 1

Περεστρόικα 2

Δευτέρα 30 Ιουνίου 23:27

************************************************************
Θα ακολουθήσει συνέχεια με νεώτερα πόστ.

Εύχομαι σε όλους τους φίλους καλό καλοκαίρι.

Μουσικοπαίγνιο

Τα κάθε μορφής μπλογκοπαίγνια απ όσα λίγα μπορώ να ξέρω, βλέπω έχουν μιά άνθιση τώρα τελευταία.

Μετά την Θεά της μπλογκόσφαιρας, μιά άλλη μπλογκερίνα που τυχαίνει να είναι και καρντασίνα απ όσο μπορώ να γνωρίζω, η ευαίσθητη Ανασαιμιά μου πρότεινε να συνεχίσω ένα μουσικοπαίγνιο.

Διαλέγεις όποια και όσα τραγούδια θέλεις και μπλέκεις μιά ιστοριούλα. Όσες αράδες επιθυμείς και μπορείς.

Τέλος αν θες, προτείνεις μερικούς άλλους μπλόγκερς να συνεχίσουν.



Βάδιζε πάνω στον καυτό κάτασπρο βράχο. Πλησίασε στην απόκρημνη άκρη του. Βλέποντας το αφρισμένα κύματα να βολοδέρνουν και τον δυνατό παφλασμό να χτυπά στα αυτιά του, σαν να ένοιωσε πως μέσα στις θαλασσινές σπηλιές υπάρχει μια πίκρα, υπάρχει μια αγάπη, υπάρχει μια έκσταση.(1)

Προχωρώντας παραπέρα, ξαφνικά βρέθηκε σε μια μικρούλα ήσυχη παραλία με την ψιλή άμμο λεία υγρή και γυαλιστερή.
Έσκυψε και χάραξε κάτι με ένα ξυλαράκι. Αυτό που έκανε όμως δεν έμεινε για πολύ. Φύσηξε ωραία ο μπάτης και σβήστηκε η γραφή.(2)





Σκέφτηκε τότε πως το πέλαγο είναι βαθύ και η αγάπη μεγάλη.(3)

Περπάτησε κάμποσο, ώσπου συνάντησε κάτι ψαροκάλυβα και χαμόσπιτα, διαβρωμένα απ την αλμύρα.
Οι σκέψεις του γύρισαν αρκετά χρόνια πίσω, στην δική του προσφυγική φτωχογειτονιά. Μικρά κι ανήλιαγα στενά και σπίτια χαμηλά μου,(4) σιγοψιθύρισε.


Το μόνο που δεν ταίριαζε με την εικόνα στον μυαλό του ήταν το ανήλιαγα. Σίγουρα ήταν στενά τα δρομάκια και χαμηλά τα σπίτια, αλλά το μόνο που τους περίσσευε ήταν ο ήλιος και τα λουλούδια, φυτεμένα στους χωμάτινους μπαξέδες, σε κατάλευκους ασβεστωμένους τυροτενεκέδες και σε κατακόκκινες γλάστρες.
Την άνοιξη , όταν τα λουλούδια άνθιζαν στις φτωχικές αυλές, κάθε Σαββατόβραδο ήτανε όμορφο, ίδιο Χριστός Ανέστη.(5)



Το βραδάκι τον βρήκε να πίνει το τσιπουράκι του σε ένα ταβερνάκι πλάι στο κύμα.
Λίγο πιο πέρα τρεις γεροναυτικοί με τα κιτρινισμένα απ τον καπνό μουστάκια τους , καθώς κουτσόπιναν προσεύχονταν να κάνει ο Θεός ένα χατίρι, να ‘ρθουν οι τελευταίοι λίγο πιο μπροστά.(6)

Κάθονταν μόνος, συντροφιά όμως είχε. Ένα τεράστιο κατακόκκινο φεγγάρι του χαμογελούσε από ψηλά. Το φεγγάρι κάνει βόλτα μα η κυρά δεν μ’ αγαπά(7) ακούγονταν ο Μπιθικώτσης απ τα κακοβαλμένα ηχεία. Ένας παλιός φωνογράφος, βρίσκονταν πάνω σε ένα μικρό τραπεζάκι μέσα στο μαγαζί, ποιός και πότε άραγε να τον είχε φέρει εκεί; «Ο παλιός φωνόγραφος πάνω στο τραπέζι, άρχισε να παίζει μες στην σιγαλιά».(8) Τι πιθανότητες μπορεί να είχε το τελευταίο, ώστε να γίνει πραγματικότητα;
Ξαναγύρισε στο τραγούδι, « μα η κυρά δεν μ’ αγαπά»…... H κυρά τον αγαπούσε, ήταν σίγουρος , τόσα χρόνια ήταν μαζί. Υπήρξαν όμως και κυράδες που δεν τον αγάπησαν, όπως κι αυτός δεν αγάπησε άλλες.


Άφησε έναν αναστεναγμό. Αυτά τα πράγματα έτσι γίνονται, δεν τα κανονίζεις εσύ. Όσο και να προσπαθείς να τα ταιριάξεις, τον τελευταίο λόγο και το κουμάντο τα χει η τύχη, να βρεις
το θαλασσινό τριφύλλι.(9)

Μια φορά στα χίλια χρόνια/ του πελάγου τα τελώνια

μες στα σκοτεινά τα φύκια/ μεσ' τα πράσινα χαλίκια.


Το φυτεύουνε και βγαίνει/ πριν ο ήλιος ανατείλει

το μαγεύουνε και βγαίνει/ το θαλασσινό τριφύλλι.


Το θαλασσινό τριφύλλι/ ποιος θα βρει να μου το στείλει.

Ποιος θα βρει να μου το στείλει/ το θαλασσινό τριφύλλι.


Μια φορά στα χίλια χρόνια/ κελαηδούν αλλιώς τ' αηδόνια.

Δε γελάνε μήτε κλαίνε/ μόνο λένε μόνο λένε...


Μια φορά στα χίλια χρόνια/ γίνεται η αγάπη αιώνια.

Να 'χεις τύχη να 'χεις τύχη/ η χρονιά να σου πετύχει.


Το θαλασσινό τριφύλλι/ ποιος θα βρει να μου το στείλει.

Ποιος θα βρει να μου το στείλει/ το θαλασσινό τριφύλλι.


(Οδυσέας Ελύτης, Λίνος Κόκοτος, Ρένα Κουμιώτη)

(1) Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές (Μπιθικώτσης, Θεοδωράκης, Γ. Σεφέρης)

(2) Αρνηση (Μπιθικώτσης, Θεοδωράκης, Γ. Σεφέρης)

(3) Το πέλαγο ειναι βαθύ (Καζαντζίδης, μουσική & στίχοι Μάνος Χατζηδάκις)

(4) Βρέχει στην φτωχογειτονιά (Μπιθικώτσης, Θεοδωράκης, Τάσος Λειβαδίτης)

(5) Σαββατόβραδο (Καζαντζίδης, Θεοδωράκης, Τάσος Λειβαδίτης)

(6) Το χατήρι (Δημ. Μητροπάνος, Θεοδωράκης, Λευτέρης Παπαδόπουλος)

(7) Το φεγγάρι κάνει βόλτα (Μπιθικώτσης, μουσική & στίχοι Μικυ Θεοδωράκη)

(8) Ξημερώνει Κυριακή (Γιάννης Πουλόπουλος, Μίμης Πλέσσας, Λευτέρης Παπαδόπουλος)

(9) Το θαλασσινό τριφύλλι (Ρένα Κουμιώτη, Λίνος Κόκοτος, Οδυσσέας Ελύτης)

Γιά την συνέχεια του παιχνιδιού, μπορεί να συμμετάσχουν όσες και όσοι φίλοι bloggers το επιθυμούν.

Με την σειρά μου προτείνω :

1. Την γειτόνισσα μου.

2. Τον γνωστό αριθμολάγνο Πόντικα του διαδικτύου.

3. Την Θεά , όχι τι νόμιζε, θα την άφηνα παραπονεμένη;

4. Τον άριστο χειριστή του λόγου και της γραφής Locus Publicus

5. Tον ιστοριοδίφη Δόκτορα, γιά να κάνει κι ένα διαλλειματάκι απ την διατριβή του με την ιστορία.

6. Τον φίλο και συμπολίτη μπιντιμπί, που στις μουσικές επιλογές του είναι άπαιχτος.

Πάσχα των Ελλήνων

Το blog πάει γιά να γιορτάσει την Λαμπρή.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ & ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

σε όλους τους φίλους .

(όπως το καταλαβαίνει και το νοιώθει ο καθένας μας)

Αν και φέτος, με τέτοιο καιρό, δύσκολο το βλέπω γιά τέτοια.

Δεν πειράζει όμως. Κέφι και θέληση να υπάρχει.

Ερωταπαντήσεις

Το ζήτησε η Θεά της μπλογκόσφαιρας , κάνοντας μου το πάσα.
Τώρα γίνεται να αρνηθείς;
Σαράντα ερωτήσεις. Ούτε 10 ούτε 20!
Οσοι και οι κλέφτες του Αλή Μπαμπά η τα παλληκάρια απ την Λιβαδειά αν προτιμάτε.

Ας αρχίσουμε λοιπόν :

1. Όνομα: Γιώργος

2. Γενέθλια: 07/09

3. Ζώδιο: Παρθένος. Οχι τι νομίσατε, εγώ ακολουθώ τον Ανθιμο.

4. Χρώμα μαλλιών: Γκρίζο (Εσύ βλέπε άσπρο)


5. Χρώμα ματιών: Καστανόν, όπως γράφει και η ταυτότητα, αλλά ήδη κόκκινο τώρα που γράφω αυτές τις αράδες.


6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ? Καλά συγνώμη, ερώτηση είναι αυτή τώρα;


7. Είδος μουσικής που ακούς: Τα πάντα εκτός από άριες. Μου φέρνουν από μικρό μελαγχολία.


8. Χαρακτήρας Disney/Warner Bross: Κανένας, θα θελα να ήμουν ο Ποπάι, να ρίχνω μπουνίδι.

9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά? Αυτός που είναι πολύ κοντά μου αλλά δεν τον βλέπω καθόλου.

10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Δυστυχώς το τσιγάρο.


11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Μια πλάκα που χει πάνω της
χαραγμένο ένα σταυρό.


12. Τι έχεις στον τοίχο σου? Πίνακες και φωτογραφίες.


13. Τι έχεις κάτω απ' το κρεβάτι σου? Αχρηστα που λυπάμαι να πετάξω.

14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τι θα έκανες? Θα χεζόμουν απ τον φόβο μου.


15. Αγαπημένος αριθμός: 13.


16. Αγαπημένο όνομα: Στέφανος που τον φωνάζουν Στεφανή.


17. Τα χόμπι σου: Τον τελευταίο καιρό, σχεδόν ότι κάνω είναι χόμπι.


18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα? Να οδηγούσα μια Porsche Carrera σε πίστα.

19. Μια ευχή για το μέλλον: Να μην γίνει ποτέ κανένας πόλεμος. Φαγητό και νερό σε όλους.


20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες?
Στην εποχή των Σαμουράι. Δεν ξέρω, από πιτσιρικάς, είμαι κολλημένος.


21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Την ώρα εκείνη (που ποτέ μην έρθει) βλέπουμε.

22. Αγαπημένο λουλούδι: Τριαντάφυλλο

23. Αγαπημένη σειρά: Οι σκληροί του Μαιάμι.

24. Αγαπημένη ταινία: Πρέπει τώρα να αναφέρω μόνο μία. Ας βάλω λοιπόν: “The Shawshank Redemption”.

25. Αγαπημένο τραγούδι: Ένα απ τα πολλά, «Το Σαββατόβραδο» με τον Στελλάρα.


26. Aγαπημένο βιβλίο: Ένα απ αυτά που δεν έχω διαβάσει και είναι πολλά.

27. Αγαπημένο ζώο: Γάτα.


28. Αγαπημένο ρούχο: Τζιν και μπουφάν.


29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Αλέν Ντελόν.


30. Αγαπημένο χρώμα: Ασπρο, Μαύρο, Μωβ.


31. Αγαπημένο φαγητό: Κεφτέδες με τηγανιτές πατάτες.


32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι? Με κανέναν. Το έγραψα πιο πάνω, με τον Ποπάι.

33. Κακή συνήθεια: Κάπνισμα.


34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Η ειλικρίνεια.


35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Η ειλικρίνεια.


36. Συνηθισμένη ατάκα: «Χέσε μας».

37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Αυτή που έκανα μεχρι πρότινος, διαφοροποιημένη ως προς το αντικείμενο της.

38. Μεγαλύτερος φόβος: Μη πάθει κάτι το σοβαρό κάποιος απ την οικογένεια μου.


39. Η καλύτερη pizza: Με μπόλικο μπέικον και πιπεριά.


40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι...: Υπάρξεις με δική τους προσωπικότητα το καθένα, οπότε χρειάζονται τον σεβασμό μας.

Ζει πιά στους κόσμους που αγάπησε

Πριν λίγες μέρες άφησε αυτόν τον κόσμο και έφυγε για τα αστέρια, πλήρης ημερών, ένας μεγάλος άνθρωπος, επιστήμονας και συγγραφέας.
Ταξιδεύει τώρα σε άγνωστους κόσμους του σύμπαντος.
Κόσμους που τόσο πολύ αγάπησε και έψαχνε να βρει μέσα απ τα μυθιστορήματα του.
Πολλοί τον είπαν Ιούλιο Βέρν του 20ου αιώνα.

Πιστεύω πως ήταν κάτι περισσότερο, γιατί ενώ ο πρώτος ξεκίνησε σαν θεατρικός συγγραφέας, ο δεύτερος σπούδασε μαθηματικά και φυσική και πολλά γραπτά του διέπονταν από επιστημονική τεκμηρίωση.
Πριν από μένα όμορφη αναφορά στο πρόσωπο του, με το άκουσμα του θανάτου του, έκανε ο τεχνολάτρης και αριθμολάγνος φίλος μπλόκερ >mickey, όπως και ένας ακόμη φίλος ο >dormammu.

Ο Σερ Άρθουρ Τσάρλς Κλαρκ (Sir Arthur Charles Clarke) ήταν Αγγλος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας. Γεννήθηκε στο Μάινχεντ του Σόμερσετ, στηνΑγγλία, στις 16 Δεκ. 1917 και πέθανε πλήρης ημερών σε ηλικία 90 ετών πριν λιγες μέρες στις
19 Μαρτίου στο Κολόμπο της Σρι Λαγκα.

Σπούδασε φυσική και μαθηματικά στο Κινγκς Κόλετζ, στο Λονδίνο Υπηρέτησε ως υποσμηναγός στη RAF την περίοδο 1941-1946 και ήταν ειδικός στα ραντάρ και στις επικοινωνίες. Το 1945 ήταν ο πρώτος που πρότεινε τη χρήση δορυφόρων σε γεωστατική τροχιά για την αναμετάδοση ραδιοκυμάτων.

Παντρεύτηκε το 1953 και πήρε διαζύγιο το 1964 χωρίς να αποκτήσει τέκνα. Το 1954 ανέλαβε μια υποβρύχια εξερεύνηση και φωτογράφισε το βυθό στους υφάλους της Αυστραλίας και τις ακτές της Κεϋλάνης. Σχολίασε για το τηλεοπτικό δίκτυο CBS τις πτήσεις στη σελήνη των διαστημοπλοίων "Απόλλων" 11, 12 και 15. Υπήρξε εταίρος σε πολλούς επιστημονικούς συλλόγους και πρόεδρος της αγγλικής διαπλανητικής εταιρίας. Για τις επιστημονικές εργασίες του τιμήθηκε με διακρίσεις και βραβεία από αγγλικά και αμερικάνικα επιστημονικά ιδρύματα. Είχε χριστεί ιππότης. Βασικό θέμα στα έργα επιστημονικής φαντασίας του Κλαρκ είναι η ενόραση για το κοντινό ή το μακρινό μέλλον, η διερεύνηση των όρων για ζωή στο διάστημα, η απελευθέρωση του ανθρώπου και όλα αυτά βασισμένα σε αυστηρά επιστημονικά δεδομένα. Το πιο γνωστό έργο του είναι το διήγημα "The Sentinel" (γραμμένο από το 1948), το οποίο αποτέλεσε το αρχικό υλικό για το σενάριο της κινηματογραφικής επιτυχίας "2001: Οδύσσεια του Διαστήματος", που σκηνοθετήθηκε από τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ το 1968. Η επιτυχία της ταινίας οδήγησε και τον συγγραφέα του να γράψει τρεις συνέχειες, το "2010", "2061" και "3001: Η τελική οδύσσεια". Γνωστή επίσης είναι και η σειρά βιβλίων "Ράμα", που ξεκίνησε το 1973 με το μυθιστόρημα Ραντεβού με τον Ράμα, η οποία περιλαμβάνει τέσσερα συνολικά βιβλία. Ο Άρθουρ Τσαρλς Κλαρκ παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του στη Σρι Λάνκα.

And now, out among the stars, evolution was driving toward new goals. The first explorers of Earth had long since come to the limits of flesh and blood; as soon as their machines were better than their bodies, it was time to move. First their brains, and then their thoughts alone, they transferred into shining new homes of metal and of plastic.In these, they roamed among the stars. They no longer built spaceships. They were spaceships.

Και τώρα, εκεί έξω, ανάμεσα στα άστρα, η εξέλιξη οδηγούσε προς νέους στόχους. Οι πρώτοι εξερευνητές της Γης είχαν από καιρό φτάσει στα όρια της σάρκας και του αίματος· όταν οι μηχανές τους έγιναν καλύτερες από τα σώματά τους ήταν ώρα να μετακομίσουν. Πρώτα οι εγκέφαλοι και μετά οι ίδιες οι σκέψεις τους μεταφέρθηκαν σε λαμπρές νέες κατοικίες από μέταλλο και πλαστικό.Μέσα σ' αυτές περιφέρονταν ανάμεσα στ' άστρα. Δεν έφτιαχναν πλέον διαστημόπλοια. Ήταν διαστημόπλοια.

Πριν ένα χρόνο , άφησε ένα βίντεο για τους απανταχού φίλους του.




Αντίο Αρθουρ Κλαρκ.

Γενέθλια

Ακριβώς πριν δυό χρόνια, πειραματιζόμενος, έφτιαξα το blog αυτό.

Κατόπιν σκέφτηκα, πως θα μπορούσα να γράφω απλά κείμενα, με θέματα επικαιρότητας αλλά και ειδικότερα θέματα προσωπικού ενδιαφέροντος.

Επίσης μου φάνηκε όμορφο να προσθέτω και μερικές φωτογραφίες, σχετικές με το εκάστοτε θέμα.

Στο πρώτο μου ποστ, μετά από αρκετό καιρό, απάντησαν δυό φιλοι, δυνατοί bloggers και οι ίδιοι, ο Andy και ο Mickey. Δυστυχώς ο πρώτος, μετά από δική του επιλογή, ανενεργός εδώ και έναν χρόνο. Γιά τον δεύτερο, με ερωτηματικό η επάνοδος του.

Αργότερα μέσα απ τα blogs του Νίκου Δήμου, γνώρισα αρκετούς ιντερνετικούς φίλους, αλλά και άλλους από εντελώς συμπτωματικό τρόπο, επισκεπτόμενος και σχολιάζοντας στον χώρο τους.

Με ελάχιστους απ αυτούς, η φιλία προχώρησε και πέραν του διαδικτύου. Έγινε προσωπική.

Με την ευκαιρία των μπλογκογενεθλίων μου και αφού το τελευταίο μου ποστ είναι αυτό της παραμονής της πρωτοχρονιάς, σκέφθηκα πως ειναι η κατάλληλη στιγμή για ένα νέο που θα ήταν και το πρώτο του 2008.

Σκέφτηκα επίσης, πως καλό θα ήταν ένα θέμα παραπλήσιο του πρώτου.

-----------------------------------------------

Βλέπω, διαβάζω, ακούω για μερικές νέες τάσεις της νεολαίας μας.

Ομαδοποιούνται ανάλογα με τις σκέψεις, τις ιδέες και τα πιστεύω τους.

Έχουν και ονομασίες όπως emo (συντομογραφία του emotional = ευαίσθητος, συναισθηματικός), trendy(= μοδάτος), κάγκουρες και ξερω εγώ τι άλλο ακόμη.

Οι emos, με λίγα λόγια, είναι νέοι κάτω των 25 ετών, που εμφανισιακά κρύβουν με τα μαλλιά τους, την μιά πλευρά του προσώπου τους, επομένως και το ένα μάτι τους.

Τηρούν δημόσια, μια απόκοσμη μελαγχολική έκφραση, που ούτε τον πατέρα να τους σκότωναν δεν θα είχαν τέτοιο ύφος. Οι κινήσεις τους αργές, νωχελικές, ράθυμες.

Αυτό το κάνουν διαμαρτυρόμενοι για την ασχήμια και τα κακά αυτού του κόσμου, και με το look αυτό, περπατώντας σκυφτοί και με ένα μάτι, βλέπουν δήθεν τα λιγότερα απ όλα αυτά τα στραβά που υπάρχουν γύρω μας.

Δεύτερη κατηγορία ειναι οι trendy (= μοδάτοι). Το ντύσιμο τους με την τελευταία λέξη της μόδας, εξ ου και η ονομασία τους.

Φυσικά trendy δεν νοείται να μην φοράς "μάρκα" και φυσικά την καλύτερη και ακριβότερη. Γυρίζουν στα κλαμπ και όπου αλλού υπάρχει χαβαλές και διασκέδαση. Τρώνε τα λεφτά του μπαμπά και δεν γαμείς τι γίνεται παραπέρα. Το "Χέσε το αύριο και βλέπε το σήμερα " ειναι ένα απ τα σλόγκαν τους.

Πλακώνονται συχνα πυκνά με τους emo που τους θεωρούν αντιπάλους τους.

Τρίτη κατηγορία είναι οι κάγκουρες. Η λέξη προσωπικά μου ειναι γνωστή απ τον χώρο του αυτοκινήτου. Έτσι αποκαλούσαν πάντα, αυτούς που εχουν αυτοκίνητο αξίας 2000ε και τοποθετούν στερεοφωνικό των 5000.

Στολίζουν το "εργαλείο" με παντός είδους διαφημιστικά αυτοκόλλητα βελτιωτών οίκων και φορούν τεράστια λάστιχα με χρωμιωμένες ζάντες που σε τυφλώνουν στον ήλιο.

Κατι παρόμοιο είναι και οι τύποι που αποκαλούνται έτσι.

Ντύνονται κραυγαλέα συνήθως με φτηνά ρούχα, αλλά εκκεντρικά, ώστε να προκαλούν την προσοχή.

Στην αντιπέρα όχθη τι υπάρχει;

Aντιγράφω απ τους 4Τροχους (τεύχος Ιουνίου 2007).

"Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις :δύο μονοθέσια φτιαγμένα από φοιτητές ελληνικών πανεπιστημίων επιβεβαιώνουν τις υποψίες μας ότι, πέρα από την Ελλάδα του "φραπόγαλου", υπάρχει κι εκείνη της δημιουργίας και της προόδου.

Η φόρμουλα που δημιούργησαν 8 φοιτητές της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με την καθοδήγηση του καθηγητή Θανάση Μιχαηλίδη σχεδιάστηκε εξολοκλήρου σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και τον Σεπτέμβριο θα λάβει μέρος στον ετήσιο διαγωνισμό, ο οποίος θα οργανωθεί στην Ιταλία από την SAE(Society of Automotive Engineers).

Ύστερα απο 6 μήνες στο τεύχος του Δεκεμβρίου, το περιοδικό επανέρχεται εκτενέστατα στα αποτελέσματα της προσπάθειας φιλοξενώντας και μιά συνέντευξη του αρμόδιου πανεπιστημιακού δσκάλου.

Ενα απόσπασμα της συνέντευξης :

"Σαν πρωτοεμφανιζόμενοι τα πήγαμε θαυμάσια, ανεξάρτητα απμε την θέση που καταλάβαμε, αφού το όχημα αντεπεξήλθε σε όλες τις δοκιμασίες χωρίς πρόβλημα."

Συνεχίζει το αρθρο του Ιουνίου :

"Από την άλλη, το μονοθέσιο που κατασκεύασαν οι φοιτητές του Τμήματος Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών του Πανεπιστημίου της Πάτρας, εχει ήδη λάβει μέρος και διακριθεί στο διεθνή διαγωνισμό Formula Student."

Δεν έχω να σχολιάσω τίποτα απ' όλα όσα παρέθεσα.

Απλά θαυμάζω τους μηχανικούς και καθε άλλον νέο και νέα που βλέπουν την ζωή αισιόδοξα σε μια μίζερη χώρα, που αντί να βαδίζει μπροστά γλιστράει συνέχεια προς τα πίσω, πνιγμένη στην διαφθορα, τα σκάνδαλα και τον ωχαδελφισμό.

Αντίθετα, αγανακτώ με τους κακομαθημένους καλοπερασάκηδες που ψάχνουν τρόπους να διώξουν την ανία τους αφού πρόλαβαν να βαρεθούν τα πάντα έχοντας ότι επιθυμούν , μιμούμενοι και τα αντιστοιχα φρούτα που ανθίζουν στο εξωτερικό.

Θα μπορούσα να γράψω και προσωπικές μαρτυρίες για νέους που εργάζονται σκληρά για να ολοκληρώσουν τις σπουδές, βοηθώντας παράλληλα οικονομικά και τις οικογένεις τους, αλλά πιστεύω πως όλοι μας έχουμε τέτοια παραδείγματα.

Τελειώνοντας εδώ, θα θελα με ενδιαφέρον, να ακούσω και τις απόψεις φίλων.

ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΧΡΥΣΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Αντιγράφω από το blog της γνωστής θεάς της μπλογκόσφαιρας Αφροδίτης.
Κύλισε φυσικά πολύς χρόνος, αν μπορουμε όμως να βοηθήσουμε, ας προσπαθήσουμε.


Αναδημοσιεύουμε δύο περιστατικά στα οποία μπορεί κάποιος, κάπως να βοηθήσει:1. Από το proxeiro tetradio (εκεί αφήνετε τα σχόλιά σας):"Την παρακάτω απεγνωσμένη παράκληση την έστειλε η κυρία Πλέσσα Ειρήνη."ΒΟΗΘΕΙΑ. ΣΑΣ ΕΚΛΙΠΑΡΩ ΣΑΝ ΜΑΝΑ.ΣΤΙΣ 17-2-2007 ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗ ΘΕΡΙΣΟΣ ΚΟΝΔΥΛΑΚΗ 30 ΩΡΑ 17:15 ΕΓΙΝΕ ΕΝΑ ΤΡΟΜΕΡΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΜΕ ΝΕΚΡΟ ΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ ΕΝΑ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ 23 ΕΤΩΝ.ΔΙΕΡΧΟΜΕΝΟ JEEP ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΝΤΑΣ STOP ΠΑΡΕΣΥΡΕ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ. ΠΕΘΑΝΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΟ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΚΑΠΟΙΟ ΑΛΛΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ.ΜΟΛΟΝΟΤΙ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΙΡΟΣ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ ΚΑΛΕΣΤΕ ΣΤΟ 210-20.29.145. ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ.ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ. ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ Ο ΕΝΟΧΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΘΟΥΝ ΑΛΛΕΣ ΑΔΙΚΕΣ ΨΥΧΕΣ."Το συμβάν είναι πραγματικό. Το "πρόχειρο τετράδιο" επικοινώνησε με την οικογένεια του άτυχου νεαρού. Το πρόσφατο συμβάν με το citroen saxo και η συμβολή του διαδικτύου στην ανακάλυψη του ενόχου είναι που προέτρεψε την κυρία Ειρήνη και την οικογένεια της να ζητήσει την βοήθεια μας. Αναδημοσιεύστε το, στα blog σας. Ίσως κάποιος αναγνώστης σας να μπορέσει να βοηθήσει. Η οικογένεια, μου έδωσε και δυο e-mail, επικοινωνίας στα οποία μπορείτε, επίσης, να στείλετε πληροφορίες: http://www.blogger.com/blessinho@yahoo.gr και marakimata@yahoo.gr.
Οποιος γνωρίζει κάτι, ας επικοινωνήσει άμεσα!"


************************




Κάνε μου κλιιιιικ!!!!!


Μέρα που είναι σήμερα, ας αφήσουμε τις γκρίνιες, τα κακά, στραβά και ανάποδα και ας κάνουμε μιά προσπάθεια να δούμε τα πράγματα πιό αισιόδοξα και χαρούμενα.



Ακόμη θυμάμαι τα κάλαντα που λέγαμε πιτσιρικάδες τέτοια μέρα. Ήταν δύο ειδών, τα εναλλάσσαμε κατά χρονικά διαστήματα γιά να μη επαναλαμβανόμαστε.
Τα κλασσικά "Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά" είναι σε όλους γνωστά.
Τα δεύτερα όμως δεν τα χω ακούσει, τουλάχιστον παρόμοια, ποτέ.
Μπορεί και να ήταν ιδιωματισμός της Τούμπας, εκείνη την εποχή, στην Θεσσαλονίκη.



Νικηφόρος Λύτρας


Σας τα τραγουδώ :


Εις αυτό το νέον έτος και εις την πρώτη του μηνός
ήρθα να σας χαιρετίσω, δούλος σας ο ταπεινός.
Ο Βασίλειος ο μέγας και ο ιεράρχης ο Χριστός
εις την οικογένεια σας να ναι πάντα βοηθός.


Τα παιδιά σας στο σχολείο να τα στέλνετε συχνά
να μαθαινούν ζνα ζούν τον βίο, της πατρίδος τα καλά.
Και για τους ξενιτεμένους οπου είναι και δεν είναι,
να χουν την καλή χρονιά.


Σ' αυτό το σπίτι που 'ρθαμε πέτρα να μη ραγίσει
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού χίλια χρόνια να ζήσει
και να μας καλοκαρδίσει.

Και του χρόνου.



Φυσικά μερικές φορές αν δεν άνοιγε η πόρτα, το τελευταίο στιχάκι επαναλαμβάνονταν παραλλαγμένο, που δεν είναι της ώρας να το γράψω εδώ. Υστερα το βάζαμε στα πόδια.


* * * * * * * * * * * * * * *


Χαρτιά, γιά το γούρι που λένε, παίζετε; Αν ναι, τι;


"21", "31", Πόκερ η αλλιώς Πόκα;





Προσωπικά έχω αρκετά χρόνια να παίξω.

Όχι τίποτα άλλο, αλλά δεν έτυχε να κολλήσει. Ούτε και φέτος μέχρι στιγμής.


Θυμάμαι πως ανάλογα με το "τραπέζι" που λένε, έπαιρνα μαζί μου ένα ανάλογο χρηματικό ποσό, το οποίο θεωρούσα ήδη ξεγραμμένο και αυτό με έκανε να νοιώθω άνετος.
Συνήθως ήμουν τυχερός, πιθανόν και καλύτερος παίκτης από μερικούς, με αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές να φεύγω κερδισμένος.


Το μεγάλο γλέντι ήταν όμως, η μελέτη των ανθρώπινων χαρακτήρων την ώρα του τζόγου.
Το διασκέδαζα πιό πολύ και απ το ίδιο το "καρέ".
Ο ένας ήταν ήρεμος σαν αναίσθητος, έπινε και κάπνιζε αριμανίως, ο άλλος ίδρωνε, πιθανόν γιατί έχανε, άλλος γκρίνιαζε, άλλος νευρίαζε, άλλος έβριζε την τύχη του και ζητούσε δανεικά. Ένας που κέρδιζε, έλεγε πως κουράστηκε και έπρεπε να αποχωρήσει.
Μερικοί βλέπανε πιθανές δολοπλοκίες η σημαδεμένη τράπουλα.


Για μένα πάντως η βραδιά, που πολλές φορές έφθανε και το ξημέρωμα, κυλούσε υπέροχα. Αν κέρδιζα, ακόμη καλύτερα.


* * * * * * * * * * * * * * *


Κατέβηκα το πρωί μιά βόλτα στο κέντρο για ουζοποσία, στην αγορά Μοδιάνο.


Ήταν τόσο τίγκα, που είχαν στρώσει τραπεζάκια και έξω παρά το αρκετό κρύο.
Ελεύθερο κάθισμα δεν υπήρχε. Γιά τραπεζάκι, ούτε σκέψη.
Έτσι, δεν κατάφερα να τηρήσω την παράδοση της ημέρας και αρκέστηκα στις βόλτες και σε έναν καφέ.


Εντύπωση όμως μου έκανε, που φέτος ο Δήμος, φρόντισε και έστησε σε αρκετά σημεία ορχήστρες από νέους ανθρώπους, με πάθος και μεράκι γιά την μουσική.


Υπήρχε ροκ, τζαζ, λαικό, παραδοσιακό. Οι τσιγγάνοι με τους ζουρνάδες, τα κλαρίνα και τα νταούλια.


Φυσικά αναπόσπαστο στοιχείο και οι "Ινκας" από το μακρινό Περού.




Rock (κλικ στην φωτο γιά μεγέθυνση)




Jazz (κλικ στην φωτο γιά μεγέθυνση)







Λαικό (κλικ στην φωτο γιά μεγέθυνση)






(κλικ στην φωτο γιά μεγέθυνση)




* * * * * * * * * * * * * * *



Τέλος γιά όσους και όσες βασανίζονται και καταπιέζονται συναισθηματικά η ψυχικά, αφιερώνω μιά νέα και αγέραστη Shirley Bassey


THE LIVING TREE

Let me breathe
Cause I'm drowning in your shadow
Let me leave
Respect me do not follow me believe
I can make me own tomorrow
Let me breathe
Does it make
You feel good cause you own me
Does it take
Your puppet strings to hold me
How I ache
As you're trying to control me
Let me breathe

Let me dance 'till my shoes cry
Let me laugh let me be
Let me dance
Let me choose my life
Let me climb the living tree

Picture this
When you wake up in the morning
And I kiss
Your sorry ass goodbye
What will I miss
There's nothing I can think of as I leave

Let me dance 'till my shoes cry
Let me laugh let me be
Let me dance
Let me choose my life
Let me climb the living tree






Εύχομαι στους απανταχού bloggers:




Ο νέος χρόνος να φέρει

ΥΓΕΙΑ και ΕΥΤΥΧΙΑ.






Ειδικά στον Δόκτορα τώρα που αρχίζει πλέον η αντίστροφη μέτρηση, γιά την ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΖΩΗ που έρχεται στην οικογένεια του.