giant13

Χαρούμενες Γιορτές

2011-12-23T11:46:00.001+02:00

Δειλινά

2011-08-23T19:51:00.006+03:00

Απ όσα..... θυμήθηκα πρόχειρα.

Σαντορίνη, Οία - 28 Αυγ.1992, 20:03. Zenit 122A.

Κύθνος - 20 Αυγ. 2007, 20:03. Sony - Cybershot 7,2 Mp.

Θεσσαλονίκη, Kαραμπουρνάκι - 24 Ιουν. 2008, 20:51. Sony-Ericsson 750i.

Αγία Πετρούπολη - 1 Ιουλ. 2008, 23:59, Sony-Ericsson 750i.
Οι περίφημες λευκές νύχτες της.

Σύρος, Γαλησσάς - 1 Σεπτ. 2009, 19:34, Nikon D90.

Θεσσαλονίκη, Περαία - 18 Ιουν. 2011, 20:33. HTC Desire.

Κέρκυρα - 8 Ιουλ. 2011, 21:03. Nikon D90.

Σύβοτα - 11 Ιουλ. 2011, 21:01. HTC Desire.

Πάσχα

2011-04-21T20:23:00.000+03:00

Χρόνια Πολλά, Υγεία, Δύναμη, Ευτυχία.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΠΑΣΧΑ

Με αισιοδοξία.....Χρόνια Πολλά

2010-12-24T12:04:00.001+02:00

Φίλοι μου, παρά το άσχημο κλίμα που μας έφεραν οι πολιτικοί μας, οι περικοπές, η οπισθοδρόμηση στα εργασιακά σε συνθήκες αρχών του 20ου αιώνα, το ΔΝΤ και το μνημόνιο, νομίζω πως μπορούμε όλοι να φτιάξουμε την διάθεση μας αυτές τις μέρες, ευχόμενοι,
Χρόνια Πολλά, Υγεία πάνω απ όλα, και όσο μπορούμε..... Χαρούμενες Γιορτές.

Η φωτο είναι δανεισμένη από φίλο που επισκέφτηκε το χωριό του Αι Βασίλη πριν λίγα χρόνια.

Αίγυπτος

2010-11-23T22:25:00.003+02:00

Πέρασε αρκετός χρόνος που το blog έμεινε ανενεργό, οπότε σκέφτηκα να ανεβάσω μερικές φωτος απ το προ μηνός ακριβώς, οκταήμερο ταξιδάκι μου στην χώρα των Φαραώ.
Συγκεκριμένα από 23 Οκτ. μέχρι τις 30.

Αρχίζω με δυό του πολυθόρυβου Καίρου των 17 εκ. κατοίκων. Με την Γκίζα που είναι ενωμένο, φτάνουν τα 26εκ.
Ασταμάτητα κορναρίσματα, δίχως σηματοδότες η όπου υπάρχουν, άνευ σημασίας. Γρήγορη και επικύνδυνη οδήγηση με σφήνες και απότομα φρεναρίσματα
Παμπάλαια ρυπογόνα αυτοκίνητα Lada 124, Peugeot 403, 204 και ότι άλλο σαραβαλάκι βάλει ο νούς . Τρισάθλιες ως ανύπαρκτες αστικές συγκοινωνίες, αγοραία επικύνδυνα βανάκια των 12 ατόμων που ξεκινούν όποτε και όταν γεμίσουν.
Χωρίς φώτα που πολλοί δεν έχουν η δεν τα ανάβουν επιβιώνεις, χωρίς κόρνα όμως όχι. Απαραίτητο δε να γνωρίζεις όλον τον κωδικό της χρήσης της. Μηχανές η παπάκια ελάχιστα, πώς να επιβίωναν εξ άλλου;
Οι δρόμοι όμως φαρδείς με πολλά ανισόπεδα και γέφυρες.
Τα βράδυα πολύβουο πανηγύρι στις όχθες του Νείλου, με πολύχρωμα φωτισμένα καραβάκια και τέρμα η ένταση στα τσιφτετέλια να διαλαλούν την βόλτα τους στο ποτάμι.
Σκουπίδια, νερά χυμένα παντού. Στους παραπέρα δρόμους καφενέδες μα ράθυμους ντόποιους να ρουφούν τον ναργιλέ τους. Βρώμικα μαγαζάκια κάθε λογής και προσφοράς προιόντων που έχουν εκλείψει σε μας εδώ και αρκετές δεκαετίες. Αρκεί να σας πω πως κάποιος έφτιαχνε φέρετρα στο πεζοδρόμιο, στις 9 το βράδυ, λόγω στενότητας χώρου στο μαγαζί του.
Φτώχεια και μιζέρια, αλλά και συμβιβασμός με το πεπρωμένο, δίχως το δικό μας άγχος.
Μιά βδομάδα όπου και αν πας, συνέχεια μπαξις, μπαξίς, μπαξίς, και ας είναι όλα μέσα στο πακέτο της εκδρομής. Φαίνεται πως είναι τρόπος ζωής τους, ακόμη και στα πολυτελή ξενοδοχεία η κρουαζιερόπλοια των 5 αστέρων Deluxe, δεν ζητούν αλλά το βλέπεις στην ματιά τους.

Για να πούμε και τα ωραία όμως, κυκλοφορείς άνετα, δεν υπάρχει εγκληματικότητα και όλοι είναι πολύ φιλικοί. Η περιοχή δε της Ηλιόπολης ξεχωρίζει με τα καθαρά κτίρια, τους φαρδείς δρόμους και τα μεγάλα πάρκα της.

Γέλασε ο φτωχός που λένε, όταν στην επάνοδο μας στο Κάιρο μετά την 4ημερη κρουαζιέρα στον Νείλο, λόγω έλλειψης δωματίων στο Ramses Hilton, βρέθηκα σε μια σουίτα 120τ.μ στον 24ο όροφο παρακαλώ, απ όπου και οι φώτο με μια Nikon D90 με την οποία έβγαλα 1040 φώτος αλλά κατάφερα να γράψω και βίντεο 1 1/2 ώρας με μια Sony DCR-HC42E.

Η Αλεξάνδρεια με τους 250 εναπομείναντες Έλληνες.

600 χλμ. νότια του Καίρου, το Λούξορ η οι Αρχαίες Θήβες, οι 100-πυλες Θήβες του Όμηρου,
η δεύτερη πρωτεύουσα της αρχαίας Αιγύπτου μετά την Μέμφιδα, στην ανατολική πλευρά του Νείλου.
Στην περιοχή αυτή, βρίκεται το 1/6 των αρχαιοτήτων όλου του κόσμου και το 1/3 της Αιγύπτου.

Ναός του Καρνάκ η καλύτερα σύμπλεγμα ναών που κτιζόνταν προσθετικά για 2000 χρόνια, από την εποχή του Μέσου Βασιλείου, 16ος αιων. π.Χ. μέχρι και την Ρωμαική εποχή. Ενα τεράστιο κατασκεύασμα που προκαλεί θαυμασμό. Ήταν αφιερωμένος στις θεότητες του Άμμωνα, της συζύγου του Μουτ και του γιού τους Κχονσού που ήταν και ο θεός του πολέμου.
Ενα συγκρότημα αρχαιοτήτων με πολυπλοκότητα και ποικιλία που δεν απαντάται αλλού. Λίγα χαρακτηριστικά του Καρνάκ είναι μοναδικά, αλλά το μέγεθος και ο αριθμός των στοιχείων του είναι τεράστιος.Έχει έκταση 1000 στρέμματα και στη πραγματικότητα δεν είναι ένας ναός αλλά 13. Ο ναός του Καρνάκ ονομάστηκε έτσι από μια Αραβική ονομασία την Αλ-Κάρνακ ή Αλαχάρνακ από ένα παλάτι που υπήρχε στην Βαγδάτη κι έμοιαζε με το ναό.
Στην φώτο ένα τμήμα απ το σύμπλεγμα 134 ίδιων κιόνων!

Ναός του Λούξορ. Κτίσθηκε απ την μοναδική γυναίκα Φαραώ, Χατζεπσούτ, τον Τουθμόσις τον 3ο, τον Αμενχοτέπ τον 3ο και τελευταίο τον Ραμση τον 2ο και ήταν αφιερωμένος στον σπουδαιότερο θεό των Αιγυπτίων, τον Άμμωνα Ρα.
Στη αρχαιότητα ενώνονταν με τον Ναό του Καρνάκ με μιά ευθεία οδό 3 χλμ που εκατέρωθεν κοσμούσαν πάνω από 2000 κριαρόμορφες σφίγγες, την Λεωφόρος των Σφιγγών.
Ο δήμαρχος του Λούξορ με την βοήθεια και του πολιτικού καθεστώτος, έχει ισοπεδώσει τα πάντα από πολυκατοικίες, καταστήματα, τζαμιά και μέχρι στιγμής έχει ανασκαφεί και περατωθεί ένα τμήμα κάπου 100 μέτρων.

Δυτική όχθη, οι Κολοσσοί του Μέμνονα. Δίδυμα αγάλματα ύψους πάνω από 19 μέτρα, υπολείμματα του ταφικού ναού του Αμενχοπέτ του 3ου, ο οποίος καταστράφηκε από πλημύρες του Νείλου.
Σε σεισμό που έγινε το 27π.Χ αποσπάσθηκε μέρος του προσωπού του ενός και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, με τον στροβιλισμό του πρωινού αέρα να ακούγεται ένα σφύριγμα σαν ψίθυρος.
Έτσι του έδωσαν μαντικές ικανότητες, κατ άλλους δε, ήταν το κλάμα της Ηούς μητέρας του βασιληά της Αιθιοπίας Μέμνονα ο οποίος σκοτώθηκε απ τον Αχιλλέα στον τρωικό πόλεμο, όπου πολεμούσε στο πλευρό των Τρώων, αφού ο Πρίαμος ήταν θείος του.

Ναός αφιερωμένος στην μοναδική γυναίκα Φαραώ Χατζεπσούτ.
Όλη η γύρω περιοχή βρίθει ανασκαφών.

Φράγμα Έσνα - Πέρασμα του υδροφράκτη.

Εντφού - Ναός του Ώρου.
Κτίσθηκε απ τον Πτολεμαίο τον Γ' (257-237π.Χ), ο πιό καλοδιατηρημένος ναός, αφιερωμένος στον θεό Ώρο.

Ο διάπλους του Νείλου με πρωτόγνωρες εικόνες, από την καθημερινότητα των παράκτιων οικισμών, την πυκνή βλάστηση, τις απέραντες εκτάσεις με τα μάγκο, τις μπανανιές και την ποικιλία των φοινικόδενδρων αλλά και τις ερήμους να απλώνονται σε λίγες εκατοντάδες μέτρα, με τα ασβεστολιθικά βουνά στο βάθος.
Αυτή την εποχή πλέουν καθημερινά, πάνω από 50 πλωτά ξενοδοχεία τον Νείλο, από Λούξορ μέχρι το Ασουάν και αντίστροφα, μαυρίζοντας με το καυσαέριο τα λιμάνια του Λούξορ, Εντφού, Κομόμπο και Ασουάν.
Τυχαίνει να είναι τριπλο η και τετραπλοπαρκαρισμένα και η επιβίβαση η αποβίβαση γίνεται δια μέσου των υπολοίπων.

Εικόνες καθημερινότητας

Κομόμπο. Ναός αφιερωμένος στον θεό-κροκόδειλο Σέμπεκ και τον θεό-γεράκι Ώρο τον Πρεσβύτερο.
Κτίσθηκε επί Πτολεμαικής εποχής πάνω στα ερείπια ναού της εποχής του Τούθμοσι.

Το φράγμα του Ασουάν.
Για πολλούς αιώνες, οι κάτοικοι της Αιγύπτου υπέφεραν είτε από έλλειψη είτε από πληθώρα νερού. Κάποια χρόνια υπήρχε ξηρασία, και δεν υπήρχε αρκετό νερό για να μεγαλώσουν τις καλλιέργειες ή να χρησιμοποιήσουν για την καθημερινή ζωή. Άλλα έτη υπήρχε τόσο πολύ νερό ώστε ο ποταμός Νείλος πλημμύριζε, καταστρέφοντας τις καλλιέργειες και διαβρώνοντας εύφορα εδάφη. Ήταν επιτακτική λοιπόν η ανάγκη για εξεύρεση λύσης σε αυτά τα προβλήματα.
Η απάντηση ήταν το φράγμα του Ασουάν. Το φράγμα θα έπρεπε να εξυπηρετεί τρεις ανάγκες: α) να ελέγχει τις πλημμύρες του ποταμού Νείλου, β) να αποθηκεύει νερό από τις πλημμύρες, έτσι ώστε να μπορεί να αποδεσμεύεται σε βραδύτερο ρυθμό και γ) να παράγει υδροηλεκτρική ενέργεια. Οι Σοβιετικοί βοήθησαν το λαό της Αιγύπτου στο σχεδιασμό και την κατασκευή φράγματος από γρανίτη, με μήκος 3,26 χιλιόμετρα (2,3 μίλια) και ύψος 111 μ. πάνω από τη βάση του ποταμού Νείλου. Η βάση του δε έχει πλάτος 1 χλμ. και στην κορυφή 40μ. Το φράγμα χτίστηκε περίπου 13 χιλιόμετρα νότια της αιγυπτιακής πόλης του Ασουάν, και το όνομά του είναι Υψηλό Φράγμα Ασουάν (Aswan High Dam). Οι Σοβιετικοί προμήθευσαν επίσης τον υδροηλεκτρικό εξοπλισμό που χρησιμοποιείται στο σταθμό ηλεκτροπαραγωγής. Χρειάστηκαν δέκα χρόνια για να κτιστεί το φράγμα, με κόστος 1 δισεκατομμύριο δολάρια. Το φράγμα άρχισε να λειτουργεί το 1970, και έχει προσφέρει τόσο θετικά και τα αρνητικά στους ανθρώπους και στο περιβάλλον έδαφος.

Εδώ η βόρεια πλευρά, που κυλά ο Νείλος προς την Μεσόγειο.

και η νότια προς το Σουδάν, όπου έχει σχηματιστεί μια τεράστια τεχνητή λίμνη που της δόθηκε το όνομα Νάσερ. Είναι η δεύτερη σε μέγεθος τεχνητή λίμνη στον κόσμο, μετα του Ζαμβέζη, με μήκος 550 χλμ. πλάτος από 10 μέχρι 30 χλμ και βάθος που φτάνει σε ορισμένα σημεία της τα 198 μ.

Βοτανικός κήπος του Ασουάν.
Βρίσκεται πάνω σε ένα νησάκι, που έχει σχήμα κροκόδειλου, είναι πανέμορφος, περιποιημένος και έχει κάπου 2500 ποικιλίες φυτών, μεταξύ αυτών και τους βασιλικούς φοίνικες.

Όμορφο τοπίο. Στο βάθος δεξια ψηλα στον ερημικό λόφο το μαυσωλείο του Αγά Χαν.

Ασουάν.

Μια βόλτα με καμήλα στην έρημο μέχρι το παραδοσιακό χωριουδάκι Νούβικο δίπλα στον Νείλο, είναι μοναδική εμπειρία.

Παραδοσιακό σπίτι, όπου μας κερνούν τσάι στον χώρο υποδοχής-καταστήματος τους.
Εντύπωση μου έκανε το στρώσιμο στο πάτωμα της κίτρινης κατακάθαρης άμμου, (ούτε ένα σκουπίδι η πετραδάκι δεν υπήρχε), σε σημείο που επειδή έφτασα πρώτος απ το γκρούπ, μια και η καμήλα μου με το όνομα Ράμπο έκανε αγώνα ταχύτητας, δίσταζα αρχικά να πατήσω, μέχρι που μου έγνεψαν να μπω, οι ιδιοκτήτες.
Στην φώτο ο ξεναγός μας, με μόνιμη διαμονή στο Κάιρο, πρόθυμος και ευδιάθετος πάντα, σπουδαγμένος στην έλληνική φιλολογία, με ελληνικές ρίζες στην καταγωγή του, και με χαρακτηριστικά καθόλου αιγυπτιακά, μας προσφέρει ο ίδιος το τσάι.

Βόλτα με φελούκες. Στο τέλος όμως αναγκαστήκαμε να μας ρυμουλκήσει μηχανοκίνητο, λόγω ξαφνικής άπνοιας.

Ναός Φίλαε η Perla Of Aigypt.
Ο ναός της θεάς Εσέτ η Ίσιδας ( η ελληνική ονομασία της), χτίστηκε επί Πτολεμαίου του Β'.
Θεά της μητρότητας της σοφίας και της γονιμότητας, λατρεύτηκε κατά κόρον.
Το αξιοθαύματο είναι πως το τεράστιο αυτό κτίσμα αλλά και αρκετά άλλα κτίσματα του αρχικού περιβάλοντος χώρου μεταφέρθηκaν μεταξύ 1972-1980 απ το νησάκι Φίλαε που υπήρχε μεταξύ του παλιού φράγματος που είχε δημιουργηθεί απ τους Αγγλους το 1902 και με κατοπινές βελτιώσεις και του μεγάλου φράγματος του 1970, στην τωρινή θέση που είναι το νησάκι Agilkia.
Αν δεν σου το πούνε, είναι αδύνατον να το καταλάβεις το αποτέλεσμα του εγχειρήματος αυτού, αφού οι πελώριες γρανιτένιες πλάκες του πατώματος λές και είναι ριζωμένες εκεί χιλιάδες χρόνια.
Συμπεριλαμβάνεται δε στα προστατευόμενα μνημεία της Ουνέσκο.

Με την επιστροφή μας στο Κάιρο την τελευταία μέρα, επίσκεψη στις Πυραμίδες και την Σφίγγα της γκίζας και στο αρχαιολογικό μουσείο, όπου απαγορεύονταν αυστηρά οι φωτο και οι βιντεοκάμερες.

Πυραμίδα του Χέοπα. Ύψος 146,60μ. και μήκος κάθε πλευράς της τετραγωνικής βάσης της 230,35μ.

Ώρα 11 περίπου το πρωί, ο ήλιος πάνω απ τις πυραμίδες και αν σου ξεφύγει λίγο, κινδυνεύεις να καταστρέψεις τον αισθητήρα και τον φωτοφράχτη της μηχανής σου.

Η κατά λίγα μέτρα μικρότερη της αυτή του Χεφρήνου, διαδόχου του Χέοπα.

Οι τρεις σπουδαιότερες του Χέοπα, του Χεφρήνου και του Μυκερίνου, με την Σφίγγα μπροστά τους.

και τέλος η αυτής διασημότης, η Σφίγγα

Υ.Γ. Οι φωτος έγιναν downsizing μια και η κάθε μιά ήταν γύρω στα 6ΜΒ.
Κλικ πάνω στην φώτο για μεγέθυνση.

Ούφ.........άργησα να ποστάρω, αλλά το κανα μιά και καλή.

SOUTH AFRICA 2010 WORLD CUP

2010-06-06T01:18:00.002+03:00

Μετρημένες στα δάκτυλα οι μέρες για την παγκόσμια γιορτή του ποδοσφαίρου.
Χαράς ευαγγέλια για τους φανς σε ολόκληρο τον κόσμο.
Καιρός να ξεχάσουμε, όσο γίνεται, το μπάχαλο της πατρίδας μας.
Στενοχώρια και στα κέντρα διασκέδασης, πλην μπουζουκιών που έχουν το δικό τους πιστό κοινό, για την μείωση της πελατείας τους για έναν ολόκληρο μήνα.
Εξαίρεση οι πίτσαρίες-delivery και ορισμένα φαστφουντάδικα.

Νωρίς νωρίς και η ΝΕΤ που θα μεταδώσει τους αγώνες, βρέθηκε στη μακρινή χώρα, εδώ και μέρες με τα παπαγαλάκια της, να μας μεταδίδουν κάθε βράδυ, το κάθε πότε κουρεύουν το χόρτο του αθλητικού κέντρου, όπου θα προπονείται η ομάδα μας, καθώς και το υπέροχο πολυτελές ξενοδοχείο, με θέα στον Ινδικό ωκεανό που θα φιλοξενήσει την Ελληνική αποστολή.
Πως θα φυλαγόμαστε στις βραδυνές εξόδους μας και πως το ιδανικό είναι να κυκλοφορούμε τα βράδυα, μόνο με Ι.Χ η ταξί.
Αλήθεια πόσοι θα πάμε;
Μήπως ναυλώνουμε τσάρτερ και δεν το μαθα, να προλάβω να κλείσω θέση;
Χαζές συνεντεύξεις από χαζοχαρόμενες νεανίδες και έφηβους, για το αν γνωρίζουν και αν αγαπούν την Ελλάδα, να βρήκαμε και μία που ήρθε στην Ρόδο και μιλά ελληνικά.. γκαλημέρα...ούτζο..σουγκλάκι.
Αυτό είναι κάνουμε ρεπορτάζ, είναι απαραίτητο 10 και βάλε μέρες πριν τους αγώνες, γι αυτό ήρθαμε.
Η εθνική στην Ελβετία για την προετοιμασία της η στην Ελλάδα, αλλά εμείς εδώ, να προετοιμάσουμε το έδαφος.
Λεφτά για μας υπάρχουν, για τους άλλους....ΔΕΝ.

Εδώ χρήματα υπάρχουν, δεν ξέρω πόσοι τελικά θα είναι εκεί και τις αποδοχές τους, αλλά το υποψιάζομαι πως δεν θα είναι καθόλου ευκαταφρόνητες.
Στην περίπτωση αυτή λεφτά υπάρχουν, δεν υπάρχουν όμως για την συνταξιούχα νοσοκόμα 75 ετών ,που δούλεψε 35 χρόνια μέσα στα χειρουργεία διάφορων νοσοκομείων και παίρνει 800ε. Ετσι της κόψανε τον 130 και 14ο μισθό.
Ο Παπακωσταντίνου σε συνέντευξη που θα δημοσιευθεί σην αυριανή Ημηρεσία, λέει πως μέχρι το δεύτερο πακέτο βοήθειας δεν έχουμε πρόβλημα.
Αρα αργότερα θα έχουμε. Το επόμενο βήμα; Τι άλλο έμεινε;
Περικοπή των αποδοχών και στον ιδιωτικό τομέα και μεγαλύτερη σύνταξη στα 800-1000ε. αλλά ο σοσιαλιστής Ακης όμως βρέθηκε να έχει περιουσία 8.000.000ε.
Είπατε τίποτα;

Παρασύρθηκα όμως και άρχισα να γράφω για τα χιλιοειπωμένα.
Επανέρχομαι λοιπόν στα παπαγαλάκια της ΝΕΤ.
Μα τι ηττοπάθεια είναι αυτή; Τι μοιρολατρεία;
Πρωταθλητές Ευρώπης του 2004 είμαστε, μια θέση που κατακτήσαμε με την μαεστρία και το γερμανικό μυαλό του Ρεχαγγέλη και βέβαια με τύχη...όχι βουνό αλλά τα Ιμαλάια.
Όλα συντέλεσαν και συνωμότησαν υπέρ μας για να κατακτήσουμε το τρόπαιο.
Ηταν ένα όγδοο θαύμα, που ανάγκασε, τον μεγάλο σαν ποδοσφαιριστή αλλά μικρό σαν άνθρωπο, Μπεκενμπάουερ, χολωμένο, να πει το περίφημο, "Αφού κατέκτησε η Ελλάδα το τρόπαιο, αυτό σημαίνει πως το ποδόσφαιρο πήγε 30 χρόνια πίσω".
Όγδοο θαύμα, χωρίς υπερβολή, αν συγκρίνεις την συμμετοχή μας στο παγκόσμιο κύπελλο του 1994 στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου με τον δημοσιοσχεσίτη Αλκέτα Παναγούλια στο τιμόνι, δεχθήκαμε 10-0 τέρματα σε τρεις αγώνες.

4 από την μεγάλη Αργεντινή του Μαραντόνα και Μπατιστούτα.
4 από την γείτονα Βουλγαρία του Στοίτσκοφ.
2 από την Νιγηρία.
Ετσι ο περιοδεύων θίασος που πήγε ένα μήνα νωρίτερα στην μακρυνή Ήπειρο, γλέντησε καλά, αφού δεν προλάβαινε να προπονηθεί, γυρίζοντας από δεξίωση σε δεξίωση και από φιέστα σε φιέστα, πήρε νωρίς τον δρόμο της επιστροφής με σκυμένο το κεφάλι.

Μα τώρα;
Η μία είναι ομαδάρα, η άλλη έχει φίρμες, η άλλη είναι φαβορί, η άλλη είναι το δυνατό αουτσάιντερ, η άλλη παίζει πολύ επιθετικά, η άλλη είναι αήττητη για Χ αγώνες.
Εμείς; Παμε για την συμμετοχή ! Αυτός λοιπόν είναι ο στόχος μας.
Ναι! Ετσι απλά πάμε για την συμμετοχή.
Βετεράνοι της εθνικής, (πλην ενός που μίλησε σωστά στην σημερινή εκπομπή), και τα παπαγαλάκια αυτό αναδεικνύουν καθημερινά, ο στόχος επετεύχθει.
Οι ποδοσφαιριστές χρήζει να είναι μετριόφρονες και συγκρατημένοι στις δηλώσεις και τα προγνωστικά τους, αλλά οι καλοπληρωμένοι αθλητικοί συντάκτες; οι βετεράνοι;
Παμε... και βλέπουμε λοιπόν, τι να κάνουμε;
Σημασία έχει να περάσουμε καλά, αφού καταφέραμε την συμμετοχή για δεύτερη φορά στην ιστορία μας, με το δημόσιο χρήμα τώρα εμείς περνάμε καλά, θα περάσουν καλά και οι υπόλοιποι που θα ρθουν και ελπίζουμε μήπως γίνει κάποιο θαυματάκι δηλαδή, γατί τα μεγάλα συμβαίνουν μόνο μιά φορά, ίσως προκριθούμε στην επόμενη φάση, γιατί από Αργεντινή και Νιγηρία χάσαμε πριν 16 χρόνια, δεν θα χάσουμε πάλι;
Έμεινε η Ν. Κορέα, α...καλά...άσε, πολύ επιθετική, πολύ τεχνική, πολύ γρήγορη, παίζει κι εκείνος ο αναθεματισμένος κεντρώος της Μάντζεστερ Γιουνάιτεντ, ο Παρκ, δύσκολα, πολύ δύσκολα τα πράγματα.

Καλή μας τηλεθέαση λοιπόν και........άντε να δούμε μήπως......

Πασχαλινές Ευχές

2010-04-02T10:34:00.002+03:00

Υγεία, Καλή Ανάσταση και Χαρούμενο Πάσχα σε όλους τους φίλους.

Μια Θάλασσα αίμα

2010-02-09T21:44:00.005+02:00

Πήρα το μέιλ σήμερα και ανατρίχιασα.
Τα χειρότερα σαρκοφάγα της ζούγκλας και οι θαλάσσιοι δολοφόνοι, φαντάζουν αθώα μπροστά μας για ακόμη μιά φορά.
Δολοφονούν και κατασπαράσσουν ορμώμενα απ το προαιώνιο ένστικτο της αυτοσυντήρησης, δεν σκοτώνουν από έθιμο η χόμπυ.

Εψαξα στο διαδίκτυο, βρήκα την πηγή της δημοσίευσης και σας παραθέτω το κείμενο αυτούσιο.

Μιά έκκλιση για να σταματήσει η ακραία αυτή βαρβαρότητα, σε μιά χώρα όχι τριτοκοσμική, όχι χώρα άγριων ιθαγενών, αλλά στην ΔΑΝΙΑ της Ευρωπαικής Ένωσης.

The Red Sea in Denmark

APPALLING SHOCKING and UNBELEIVABLE!!!

Why is the European Union so quiet about this ?

Where is Green Peace, who make so much noise in other countries.....

This happens only in uncivilised Denmark

DENMARK: WHAT A SHAME, A SAD SCENE. THIS MAIL HAS TO BE CIRCULATED. THERE IS NO WORSE BEAST THAN MAN!!!!

While it may seem incredible, even today this custom continues, in Dantesque, - in the Faroe Islands, ( Denmark ) . A country supposedly 'civilized' and an EU country at that. For many people this attack to life is unknown– a custom to 'show' entering adulthood. It is absolutely atrocious. No one does anything to prevent this barbarism being committed against the Calderon, an intelligent dolphin that is placid and approaches humans out of friendliness.

Make this atrocity known and hopefully stopped.

Ψηφιακά βήματα

2010-01-17T16:34:00.009+02:00

Mε την έναρξη εκπομπής της digea στην πόλη μου και στην ευρύτερη περιοχή της, καθώς και το ότι μπήκαμε πλέον στο δεύτερο μισό του Γενάρη, είπα να γράψω το πρώτο άρθρο της 5ης χρονιάς
ενασχόλησης μου με αυτό που λέγεται blogging.
Αίτιος γι αυτό υπήρξε ο πρωτοπόρος σε πολλά θέματα, συγγραφέας Νίκος Δήμου γνωστός και ως DONCAT.

Άρχισε λοιπόν η ψηφιακή εκπομπή τηλεοπτικού σήματος, μετά την περιοχή του Κορινθιακού και στην Θεσσαλονίκη, τις πρώτες πρωινές ώρες της 15ης Ιανουαρίου.

Περισσότερες λεπτομέρειες στην ιστοσελίδα της digea.

Είναι η εταιρεία που συστάθηκε από τα 7 μεγαλύτερα ιδιωτικά κανάλια της χώρας.

Τα πλεονεκτήματα είναι εμφανή και γνωστά από την ήδη εδώ και μερικά χρόνια ψηφιακή εκπομπή των καναλιών της κρατικής τηλεόρασης.

Η εικόνα είναι πιό ζωντανή και έχει μεγαλύτερη ευκρίνεια.

Ακόμη και μιά ασθενής λήψη αναλογικού σήματος, λόγω τοποθεσίας η κεραίας, τώρα πλέον ανήκει στο παρελθόν. Τέρμα τα είδωλα και τα "χιόνια".

Δοκίμασα την λήψη σε χώρο με μιά απλή εσωτερική κεραία, και η διαφορά είναι μέρα με την νύχτα.

Μπορείς να δεις το τι προβάλλει το κανάλι την δεδομένη στιγμή, καθώς και περίληψη της εκπομπής,

καθώς και το υπόλοιπο πρόγραμμα της ημέρας.

Στα υπέρ μπορούμε να προσθέσουμε και την δυνατότητα εγγραφής τηλεοπτικού σήματος μέσω θύρας USB.

Σα αρνητικά τώρα,

Κάθε συσκευή που έχουμε στον χώρο μας θέλει τον δικό της αποκωδικοποιητή.
Σερφάροντας στο διαδίκτυο βρήκα πως πωλούνται συσκευές που τοποθετούνται στη έξοδο της κεντρικής κεραίας και υποστηρίζουν μέχρι 3 τηλεοράσεις για διαμοιρασμό του σήματος.
Είναι όμως αρκετά αλμυρές και οι φθηνότερες κοστίζουν πάνω από 500ε.

Όσοι έχουν συσκευές με ενσωματωμένο ψηφιακό δέκτη η αλλιώς αποκωδικοποιητή, και είναι κάπως παληές, οπως συμβαίνει με την δική μου που αγόρασα πριν ένα χρόνο, δεν μπορούν να δούν τα κανάλια της digea.

Ποιά είναι η αιτία;

Η digea εκπέμπει στο νέο φορμά mpeg4, ενώ η κρατική σε mpeg2.

Το ίδιο πρόβλημα λήψης έχει και ο αποκωδικοποιητής UMAX που είχα αγοράσει 100ε πριν λίγα χρόνια για τα ψηφιακά κανάλια της ΕΤ και ήταν απ τους κορυφαίους ποιοτικά τότε.

Γιά μιά φορά ακόμη επιβεβαιώνεται το γεγονός πως κάθε ψηφιακή συσκευή που αγοράζουμε έχει σύντομο χρόνο ζωής λόγο της αναβάθμισης των κάθε λογής λειτουργικών προγραμμάτων αλλά και των νέων δυνατοτήτων που εμφανίζονται

Σε αντίθεση με την ψηφιακή ΕΤ, η εικόνα παραμένει στο μέγεθος 4:3 αντί του 16:9.

Ενώ στα κρατικά η περίληψη ενός προγράμματος προβάλλεται στα ελληνικά, στα κανάλια της digea, οι τίτλοι είναι στα ελληνικά, ενώ η περίληψη στα αγγλικά και στην συνέχεια κάτι αράδες "ιερογλυφικών". Πιστεύω το τελευταίο να διορθωθεί σύντομα.

Προσοχή λοιπόν σε όσους σκοπεύουν να αγοράσουν νέα συσκευή τηλεόρασης να προσέξουν τον ψηφιακό δέκτη της να υποστηρίζει MPRG4.
Ολες οι τελευταίες το κάνουν, αλλά πωλούνται ακόμη σε αρκετά χαμηλές τιμές, αυτές που υποστηρίζουν ΜΟΝΟ MPEG2.

Θεωρώ κουραστικό το να παλεύεις με δυό τηλεχειριστήρια για μετάβαση από μη ψηφιακά σε ψηφιακά κανάλια όπως και το αντίστροφο, αν δεν διαθέτεις ενσωματωμένο δέκτη.

Στα υπερκαταστήματα ηλεκτρικών ειδών, γίνεται ένας πανικός καθώς όλοι τρέχουν να προμηθευτούν τον περίφημο δέκτη.

Βρήκαν λοιπόν την ευκαιρία και δημιούργησαν ένα καρτέλ και όλοι τους έχουν ακριβώς την ίδια τιμή.

Βρέθηκαν απροετοίμαστοι και δεν υπάρχει ποικιλία συσκευών, όλο κι όλο 1-2 εταιρίες.

Οι περισσότεροι διαθέτουν τον εικονιζόμενο U&F DTR2205HDPVR της κορεάτικης FUNAI,

στην τιμή των 79ε.

Ο δέκτης αυτός διαθέτει και έξοδο HDMI (High Definision Multimedia Interface) για σύνδεση με ανάλογη τηλεόραση.
Τι να το κάνεις όμως αφού δεν έχουμε και δεν θα χουμε για πολύ ακόμη εκπομπή τηλεοπτικού σήματος υψηλής ευκρίνειας;
Ποιός είναι ο λόγος;
Μα πρέπει να αλλάξουν σχεδόν τα πάντα στους πομπούς! Όλα απ την αρχή και το κόστος μεγάλο.

Οπως ανέφερα παραπάνω, υπάρχει η δυνατότητα με την ύπαρξη θύρας USB, μπορεί κάποιος να εγγράψει απ ευθείας η και να προγραμματίσει μια εγγραφή όπως κάναμε στα παληά video μας.
Η εγγραφή είναι PVR (Personal Video Recording), παρόμοια της δορυφορικής.
Το μεινέκτημα είναι όμως πως δεν αναγνωρίζει όλες της μάρκες των memory stick.
Μεταξύ Transcend και Kingston που έχω, αναγνώρισε μόνο την πρώτη.
Επίσης δεν κατάφερα όσο και αν προσπάθησα να αναγνωρίσει έναν εξωτερικό σκληρό δίσκο (WD) με δική του τροφοδοσία. Κατά τα άλλα κανένα παράπονο, εύχρηστο μενού, ποιοτική κατασκευή.

Το "Πλαισιο" τώρα, διαθέτει και την δική του συσκευή, TURBO -X SD1000.

Υποστηρίζει και αυτή εγγραφή PVR, αλλά δεν διαθέτει θύρα διασύνδεσης HDMI. και κοστίζει αρκετά φθηνότερα, 49ε.

Μπαίνοντας πριν από λίγο στην ιστοσελίδα του Πλαισίου, βλέπω ότι εμφανίστηκε και ο παρακάτω δέκτης στην τιμή των 109ε, με δυνατότερα χαρακτηριστικά, τουλάχιστον στα χαρτιά, ενώ ο F&U έπεσε κατά 10ε και κοστίζει πλέον 69ε.

Συμπέρασμα. Μη βιάζεστε, όσοι έχουν ισχυρό σήμα και καθαρή εικόνα, δεν χάνουν και κάτι το σπουδαίο.

Θα γεμίσει η αγορά από δέκτες πολύ σύντομα, πόσο μάλλον αν μπει στο παιχνίδι και η περιοχή της πρωτεύουσας!

Σίγουρα οι τιμές θα πάρουν την κατιούσα και η αξιοπιστία τους όπως και οι δυνατότητες τους θα ανεβούν.

Καλή ψηφιακή τηλεθέαση σε όλους.

ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

2009-12-31T20:37:00.003+02:00

Φίλες και φίλοι bloggers, 2010.....

ευχές για υγεία, ευτυχία, δημιουργία.

Κάθε χρόνο παραμονή πρωτοχρονιάς, συνηθίζω να βολτάρω στους δρόμους της πόλης που γεννήθηκα και μεγάλωσα.

Ετσι λοιπόν και φέτος πήρα μιά ψηφιακή φωτογραφική compact SONY, για να μη κουβαλώ στο αδιαχώρητο την ογκώδη DSLR NIKON, πλην όμως, ξεχασμένη τόσο καιρό έμεινε από μπαταρία, αφού πριν φύγω δεν την έλεγξα πιστεύοντας πως θα είναι εντάξει.

Αρκέστηκα λοιπόν σε μερικά στιγμιότυπα με το κινητό sony-ericsson 770i.

Ανοιξιάτικος ο καιρός, με αποτέλεσμα στο κέντρο να γίνεται της πόπης. Τα εμπορικά δεν είχαν την κίνηση που θα πρεπε να χουν τέτοια μέρα. Απλά οι περισσότεροι, σεργιάνι και κάτι ψιλοδωράκια σε χάρτινες οικολογικές σακουλίτσες.

Καφέ, μπαράκια και μεζεδοπωλεία όμως γεμάτα, με τα τελευταία να χουν την τιμητική τους.

Παντού απλωμένα τραπεζάκια. Αλλού πλημμύρες, χιόνια, παγωνιά, εδώ άνοιξη.

Κλασσική εικόνα οι Αι-Βασίληδες, οι ξυλοπόδαροι και οι κλόουν.

Τσιμισκή - Διαγώνιος. Ροκ, τζάζ.

Αριστοτέλους. Ροκ, ντίσκο, έντεχνο, λαικό.

Λαδάδικα - Απομεινάρια μιας άλλης εποχής.

Εδώ γίνονταν το χονδρεμπόριο τροφίμων και άλλων αγαθών. Ο πνεύμονας διακίνησης προιόντων όχι μόνο για την πόλη, αλλά και την υπόλοιπη Μακεδονία.

Έβρισκες τα πάντα, ακόμη και τον έρωτα, όπως τον τραγούδισε περίφημα στο αντίστοιχο τραγούδι ο μεγάλος Μητροπάνος.

Λαδάδικα. Και δώ αρκετός κόσμος και ένα συγκρότημα νεαρών που στα διαλείματα του ροκ, έπαιζαν και Μάλαμα, Τσακνή, Μαχαιρίτσα.

Νέα Αγορά. Το αδιαχώρητο στα "βομβίδια".

Αποτελείται από 3 στοές, και ονομάστηκε έτσι όταν πρωτολειτούργησε την δεκαετία του 1960, επειδή βρίσκεται δίπλα ακριβώς στην παμπάλαια αγορά Μοδιάνο, στην οποία ο οικοδεσπότης σαν μαθητής και φοιτητής, δούλευε τα καλοκαίρια, τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, σαν μπακαλόγατος σε ένα αλλαντοτυροπωλείο με την ονομασία "Εχει ο Θεός".

Τα περισσότερα απ αυτά έχουν πλέον κλείσει και την θέση τους πήραν ουζάδικα, μεζεδοπωλεία και μικρά ξενυχτάδικα με ντισκοτσιφτετέλια.

Παραλία - Πλατεία Αριστοτέλους.

Το κλασσικό πλέον καραβάκι με διαφορετικά φέτος, λαμπερά άσπρα φωτάκια στα πανιά του, μας ταξιδεύει στον χαρούμενο κόσμο των εορτών.

Χριστουγεννιάτικες ευχές

2009-12-24T16:26:00.026+02:00

The Nativity

Oil on canvas. San Lorenzo, Palermo, Italy. Caravaggio byname of Michelangelo Merisi.

Note: This painting was stolen in 1969 from the Oratory of San Lorenzo, Palermo

**********************

Ευτυχισμένα Χριστούγεννα

σε όλους τους φίλους, επισκέπτες, σχολιαστές του blog.

Οδοιπορικό στην Καποτία (cap of tea), 1ο μέρος.

2009-10-31T23:00:00.018+02:00

Το "Καποτία" είναι δανεικό απ τον Κώστα Καβαθθά των 4ΤΡΟΧΩΝ και των Τεχνικών Εκδόσεων του.

-------------------------------------------------

Το καλοκαιράκι, σύμφωνα με την ΕΜΥ μας αποχαιρετά.

Ο Γιώργος έγινε πρωθυπουργός, αφού έβαλε και το χέρι του ο Κώστας.

Επειδή όμως, αν και οι κυβερνήσεις πέφτουν τα blogs καλά κρατούν, για όσο τουλάχιστον θα το επιτρέπει η Google (τα geocities έκλεισαν πριν λίγες μέρες), αποφάσισα μετά από απουσία 2 μηνών να ανεβάσω ποστ.

Τέλη Ιουνίου με αρχές Ιουλίου, βρέθηκα στην Βρετανία για 9 μέρες και θέλω να παραθέσω σε 2 μετά μερικές εικόνες και αντίστοιχα λίγα σχόλια.

-------------------------------------------------

Αθήνα - Λονδίνο λοιπόν και αμέσως στο Χήθροου, μετεπιβίβαση σε πούλμαν με μιά παρέα άλλων 27 ατόμων για ένα γύρο της χώρας, εκτός της Ουαλίας.

Θα ακολουθούσαμε μια πορεία απ τα δυτικά μέχρι πολύ ψηλά στην Σκωτία και κατόπιν επιστροφή στο Λονδίνο απ την ανατολική πλευρά.

Σύμμαχος μας, ο θαυμάσιος καιρός με μεγάλη ηλιοφάνεια, λίγες σποραδικές και μικρής διάρκειας βροχές και θερμοκρασία υψηλή για την εποχή και τα δεδομένα της χώρας.

-------------------------------------------------

OXFORD

Τόσο νέος κόσμος που ένοιωσα πάλι φοιτητής.

STRATFORD

Ο δρόμος με το σπίτι που γεννήθηκε ο Σαίξπηρ.

MANCHESTER

Old Trafford....... χωρίς άλλα λόγια.

Η μαγική τριπλέτα George Best, Denis Law, Bobby Charlton.

CHESTER

Ένα μεγάλο μέρος της μεσαιωνικής πόλης και το κάστρο της σώζονται αυτούσια.

WINDERMERE - LAKE DISTRICT

Ομορφιά ... παντού ομορφιά. Τουριστική αξιοποίηση χωρίς προχειρότητες και αυθαιρεσίες.

GLASGOW

Η Πλατεία του Γεωργίου, με το εντυπωσιακό City Chambers

Εξ ίσου εντυπωσιακό και το εσωτερικό.

Κατάθεση στεφάνου στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.

LOCH LOMOND

Το χωριό Luss. Καλαισθησία, ομορφιά και αρμονία σε μέγιστο βαθμό.

Η χιλιοτραγουδισμένη λίμνη της Σκωτίας.

Τυχεροί που συννέφιασε στον λίγο χρόνο που μείναμε, ώστε να απολαύσουμε την μυστηριακή της ατμόσφαιρα.

HIGHLANDS

Τα δυτικά υψίπεδα είναι πολύ αραιοκατοικημένα.

Το πράσινο είναι εκπληκτικά έντονο και καλύπτει ολόκληρους λόφους.

Απ τις ψηλότερες κορυφές κυλούν ρυάκια με κρυστάλλινα νερά και σχηματίζουν πανέμορφες λιμνούλες διαφόρων σχημάτων. Τα βράχια σπαρμένα όρθια εδώ και κεί, σμιλεμένα απ τους αέρηδες, φαντάζουν σαν απόκοσμες φιγούρες.

Η φωτογράφιση μέσα απ το πούλμαν, λόγω αντανακλάσεων, δεν έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Στο βάθος το Ben Nevis, η υψηλότερη κορυφή της Βρετανίας, 1343μ.

FORT WILLIAM

Γραφική ήσυχη κωμόπολη στις όχθες ενός σφηνοειδούς κόλπου του Ατλαντικού με την ονομασία Loch Line

FORT AUGUSTUS

Τουριστικό κυρίως χωριό 800 περίπου μόνιμων κατοίκων στο νοτιοδυτικό άκρο της λίμνης Λοχ Νες.

Γνωστό λόγω της φυσικής ομορφιάς και των 7 κλειδιών (δεξαμενές που αδειάζουν και γεμίζουν), ώστε να γίνεται σε 5 ανισουψή επίπεδα η μεταφορά σκαφών μέσω του διάσημου Calidonian Canal, μήκους 100χλμ. περίπου το οποίο ενώνει το Fort William με την πρωτεύουσα των Highlands, το Inverness.

Η διώρυγα αυτή είναι φυσική στο μεγαλύτερο μέρος της, και τεχνικά έργα έγιναν σε λίγα μόνο σημεία στις αρχές του 19ου αιώνα με την επίβλεψη του μηχανικού Thomas Telford.

Δημιουργήθηκε πριν 400.000.000 χρόνια όταν συγκρούσθηκαν οι τεκτονικές πλάκες της Σκωτίας.

Μέχρι την ολοκλήρωση του σιδηροδρομικού δικτύου, αποτελούσε την κύρια οδό μεταφοράς εμπορευμάτων.

LOCH NESS ...... η πολυδιαφημισμένη.

INVERNESS

Η πόλη που ίσως μου άρεσε περισσότερο.

Πρωτεύουσα των Highlands, με πληθυσμό γύρω στις 60.000.

Καθαροί Κέλτες οι κάτοικοι μιλούν σε ποσοστό 7% την γαλαική διάλεκτο, καθώς δρόμοι και τοπονύμια είναι γραμμένα επίσης στην ίδια γλώσσα.

Αψείς, λιγομίλητοι, εσωστρεφείς. Θεωρούν τους νοτιότερους σαν γιαλαντζί Σκωτζέζους.

-------------------------------------------------- ----

Λονδίνο - Ινβερνές 1085χλμ. σε 3 μέρες.

Φώτο με Nikon D90 και φακό NIKON AF 18 με 105 XD

****** Μεγέθυνση με κλικ πάνω σε κάθε φώτο .*****

Δρόμοι

2009-08-23T09:00:00.012+03:00

Άραγε τι συναισθήματα και πόσο διαφορετικά η και αντιφατικά μπορεί να γεννήσει ένας δρόμος σε διαφορετικές εποχές;

Πόσο αλλοιώτικα ζεις την διαδρομή αν πορεύεσαι μόνος η με παρέα;

Και αν οδηγάς τι μουσική ψάχνεις να ακούσεις την ώρα τούτη;

Ορεινή Χαλκιδική, 20 Αυγούστου 2009

Η ίδια διαδρομή στις 3 Νοεμβρίου 2008

Για τους φίλους που ίσως να μη γνωρίζουν, η Χαλκιδική εκτός από όμορφες παραλίες, έχει και μαγευτικές ορεινές διαδρομές.

"Κλικ" στις φωτο για μεγένθυνση.

Μνήμες......

2009-08-03T22:53:00.004+03:00

Θεσσαλονίκη,σήμερα, λιμάνι.....λίγα μέτρα απ τα λαδάδικα.

Οι..... πουτάνες της εφηβείας μου.

Τι θέλει να πει εδώ ο ποιητής;

2009-06-25T20:45:00.013+03:00

Εδώ και αρκετό καιρό, από τότε που το πρωτοπρόσεξα μέσα απ το αστικό κατεβαίνοντας στο κέντρο, ηθελα να βρεθώ μπροστά του για να το φωτογραφίσω έστω και με το κινητό για να το κάνω ανάρτηση.

Δεν έτυχε, ο χρόνος πέρασε, και έτσι σήμερα, μετά από επίπονες προσπάθειες να βρώ κάποιες πιθανές φωτο στο διαδίκτυο, έπεσα τυχαία πάνω στους Άθλιους.

Με πρόλαβε λοιπόν ο άγνωστος μου μέχρι τώρα συμπολίτης blogger και σχολίασε το απίθανο αυτό δημιούργημα.

Αλήθεια ποιά φωτισμένα καλλιτεχνικά μυαλά είχαν την μεγάλη έμπνευση για το στήσιμο του στον χώρο αυτό;

Πόσο άραγε να κόστισε και πόσοι τα κονόμησαν;

Πρόκειται για τον προαύλιο χώρο του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, μπροστά στην ιστορική πλατεία της ΧΑΝΘ.

Μήπως οι αρχαιολόγοι ανακαλύπτουν - ξεθάβουν τα αρχαία ευρήματα αμπαλαρισμένα σε ξύλινα κιβώτια και το ξυλοπρίονο, (τουλάχιστον πρόκειται για πιστή μεγένθυση πραγματικού), χρησιμεύει στο ξεαμπαλάρισμα;

Μήπως χρειάζεται για να τεμαχίζουν τα ευρήματα;

Μπα δεν πιστεύω, το μόνο είδος αρχαίων που μας λείπει είναι τα ξύλινα.
Όλα μας τα ευρήματα είναι πέτρινα, μαρμάρινα, σιδερένια, χάλκινα, χρυσά, ασημένια, αντε και κανά δυό υφαντά.

Μήπως αναπαριστά την "πρόοδο", στημένο κατακόρυφα έτσι όπως ατενίζει τον ουρανό , και το απαίδευτο στα καλλιτεχνικά μυαλό μου δεν μπορεί να το συλλάβει;

Δεν μπορώ να το πιάσω το θέμα ρε γμτ μου και θα σκάσω.
Όποιος γνωρίζει η σκέφτεται κάτι άλλο ας με βοηθήσει.

Μα θα τους πείραζε, αφού ήθελαν να βάλουν κάτι, μιά όμορφη σύνθεση από κλασσικά εργαλεία των αρχαιολόγων;
Δοξα τον θεό έχουν αρκετά, αλλά ξυλοπρίονο;

Υ.Γ. Οι φωτο είναι δανικές , χωρίς την άδεια του, απ τον Γιάννη Αγιάννη. Πιστεύω να μη ενοχληθεί.

Ghost Rider in the Sky

2009-05-09T19:21:00.051+03:00

Αyrton Senna Da Silva...........in memoriam.

Τρία παγκόσμια πρωταθλήματα.

41 νίκες, (πρώτες θέσεις βάθρου).

65 πρώτες θέσεις εκκίνησης, (pole positions).

Τρέχει πιά με το μονοθέσιο του στους δρόμους του παραδείσου.

Duane Eddy

Είναι εκεί με την παρέα των άλλων μεγάλων πιλότων που από μικρός θαύμαζε και ήθελε να μοιάσει.

Είναι στο απέραντο ελεύθερο γαλάζιο, εκεί που δεν παραμονεύει η επικίνδυνη στροφή Tamburello με τον τσιμεντένιο θανατηφόρο τοίχο μπροστά της, όπου πριν 15 χρόνια, την πρωτομαγιά του 1994, του έκοψε το νήμα της ζωής στα 34 χρόνια του. Την ζωή ενός απ τους μεγαλύτερους, αν και για πολλούς ειδικούς, μεγαλύτερου πιλότου όλων των εποχών της F1, αλλά και υπέροχου ανθρώπου.

Το βλέμμα του, σοβαρός η χαμογελαστός είχε μια μελαγχολία, λες και στα βάθη της ψυχής του υπήρχε γραμμένο το τέλος.

Το βλέμμα αυτό χάθηκε για πάντα το μεσημέρι της Κυριακής εκείνης του ορθόδοξου Πασχα μας.

Κάποιος μπορεί να πει πως ήταν ιδιόρρυθμος η και μερικές φορές εριστικός, (κάποτε χαστούκισε δημόσια τον ανεκδιήγητο με τα καμώματα του πιλότο Eddie Irvine), πότε πότε και αυθάδης στην διάρκεια δοκιμών και αγώνων, όταν απαιτούσε το σωστό και ακέραιο τα οποία ήταν και o αυτοσκοπός του.

Ήταν όμως αυτός που σταμάτησε το μονοθέσιο του για να βοηθήσει τον Martin Donnely, σε ένα τρομαχτικό ατύχημα που είχε. Βγήκε και έτρεξε, να κρατήσει το κεφάλι του συναθλητή του, με κίνδυνο της ζωής του, στο κέντρο της πίστας, μέχρι να φτάσει το ιατρικό τημ. Ο Donnely συνήλθε μετά από κώμα 3 μηνών.

Έχει πει : "Ένας φόβος πλημμυρίζει την ψυχή μου όταν μπαίνω στο μονοθέσιο."

Ήταν όμως αυτός, που σε κάποιο γκραν πρί, όπου σε καταρακτώδη βροχή η πίστα είχε γίνει επίκινδυνη και αρκετοί πιλότοι μεταξύ αυτών και ο ανταγωνιστής και συναγωνιστής του στην ίδια ομάδα, ο επονομαζόμενος και "καθηγητής", για την χειρουργική ακρίβεια οδήγησης του, Alain Prost, αρνήθηκαν να τρέξουν.

Ο Senna μπήκε στην πίστα και σε μερικά σημεία έπιασε τα 271χλμ/ωρα.

Η απάντηση του ήταν : "Πληρωνόμαστε πολύ καλά γι αυτό που κάνουμε και δεν πρέπει να το στερήσουμε απ τον κόσμο που περιμένει να μας δεί.

*************

O Michael Schumacher ξεσπά σε λυγμούς στην συνέντευξη τύπου μετά την ισοφάριση του αριθμού πρώτων νικών του Ayrton Senna.

*************

Ξεκίνησε ένα ίδρυμα όπου θα μπορούσαν να βρούν στέγη, τροφή, παιδεία η κάτι απ αυτά όλα, τα πάμπτωχα παιδιά απ τις φαβέλες της πατρίδας του Βραζιλίας.

Είχε πει συγκεκριμένα : " Θέλω να προσφέρω στα παιδιά αυτά, ένα πολύ μικρό κομμάτι απ αυτά που πρόσφερε η ζωή πλουσιοπάραχα σε μένα".
Ήταν δε, ο σκοπός της ζωής του όταν θα σταματούσε να αγωνίζεται.

Το ίδρυμα με την βοήθεια και διάφορων εισφορών, ανδρώθηκε υπό την επίβλεψη της αγαπημένης του αδελφής Vivian Senna. Μέχρι τώρα έχει βοηθήσει με τον ένα η άλλο τρόπο, πάνω από 400.000 παιδιά.

*************

Δεν θέλω να προσθέσω κάτι παραπάνω, στο youtube, μπορεί να βρεί όποιος επιθυμεί ,αναρίθμητα video για την μεγάλη αυτή προσωπικότητα.

Απλά ήθελα κι εγώ με την σειρά μου να τον τιμήσω στον δικό μου ασήμαντο ιντερνετικό χώρο.

Παράξενο αλλά η μεγάλη στενοχώρια και η βαθύτατη λύπη μου για τον άτυχο και άδικο χαμό ενός πιλότου F1, που ούτε συγγενής ούτε φίλος μου υπήρξε, χωρίς καν να τον έχω γνωρίσει προσωπικά, ακόμη και τώρα είναι ανεξήγητη.

Η μόνη εξήγηση ίσως να είναι πως η πολύπλευρη αυτή προσωπικότητα είχε αυτό το κάτι που μαγνήτιζε τα εκατομμύρια των θαυμαστών του, που τον ένοιωθαν όπως κι εγώ, δικό τους άνθρωπο.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΕΣ ΕΥΧΕΣ

2009-04-16T23:01:00.010+03:00

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ
πάνω απ όλα
με υγεία....
..... τα υπόλοιπα ακολουθούν

glitter-graphics.com

Γιάννης Μηλιώκας

2009-02-26T21:26:00.009+02:00

Τυχαίνει να είναι και συμπολίτης μου, στην Θεσσαλονίκη μεγάλωσε, άσχετα αν τώρα ζει στην Αθήνα.

Τα τραγούδια του πάντοτε είχαν κάτι το ξεχωριστό, τουλάχιστον αυτά που ερμήνευε ο ίδιος, είτε ήταν διασκευές είτε ολότελα δικά του σε στίχους και μουσική.

Φυσικά σε κάποιους ήταν το κόκκινο πανί. Καυτηρίαζε και ξεδίπλωνε μέσα απ την σάτυρα του, πτυχές της κοινωνίας μας, που δεν μας τιμούν.

Με λίγα λόγια δηλαδή τους τα χωνε κανονικά, όπως με το περίφημο Greco Mascara.

Με δική του επιλογή απουσίασε γιά αρκετά χρόνια, αλλά τελευταία επανέκαμψε και χτύπησε με την διασκευή του γνωστού "Άντρα μου πάει" του Corliano Franco.

Aναφέρεται σε συγκεκριμένους ΜΑΛΑΚΕΣ .
Πόσοι άραγε τέτοιοι υπάρχουν στην Ελλαδίτσα μας; Τους βλέπουμε τους ακούμε τους ζούμε καθημερινά.

Το άκουσα σε δυό τηλεοπτικές εκπομπές, το ψάρεψα απ το YouTube και σας το παρουσιάζω.

Καλή Αποκρηά και Καθαρή Δευτέρα.

Πετάξετε και κανέναν χαρταετό, αν και όπου μπορείτε, έτσι για να διατηρούμε το έθιμο.

Αναμνήσεις σε νότες

2009-02-04T19:12:00.039+02:00

Δεν ξέρω αν αυτό που μου συμβαίνει οφείλεται στο ότι γερνάω, αλλά δεν μπορώ πια να χαρώ ελληνική μουσική, εκτός από μερικές εξαιρέσεις.
Αν εξαιρέσω έναν Μαχαιρίτσα, Μακεδόνα, Θηβαίο, Πρωτοψάλτη, Αρβανιτάκη και μερικούς ακόμη, τα τραγούδια των υπολοίπων λες και είναι το ίδιο τραγούδι, μεταλλαγμένο, παραποιημένο.
Γυφτοτσιφτετέλια, λαικοπόπ, της κλάψας της καψούρας, του αχ-βαχ, του ανεκπλήρωτου one stand sex.
Τραγούδια που μετά από ένα μήνα αφού πουλήσουν ότι πουλήσουν, ξεχνιούνται για πάντα.
Ερμηνευτές και ερμηνεύτριες που στο σύντομο χρονικό διάστημα της θεοποίησης τους, γίνονται celebrities και κάτοχοι εξοχικών και πανάκριβων σπορ αυτοκινήτων. Θεοί και θεές που εκστασιάζονται απ την ανυπέρβλητη συγκλονιστική ερμηνεία τους, κάθριδροι και μισόγυμνοι, χωμένοι μέσα σε σωρούς λουλουδιών, προσφορά των θαυμαστών τους.

Πάντως, για να λέμε και όλη την αλήθεια, εχω βρεθεί και γώ σε τέτοιους χώρους, αλλά όχι προγραμματισμένα, πάντα στο ξαφνικό και πάντα για την συνέχεια του κεφιού, μετά από κάποια γερή οινοποσία.

Ίσως ο ξεπεσμός του ελληνικού τραγουδιού να οφείλεται και σε αυτό που είπε ο Μητσιάς σε μιά παρουσία του στην τηλεόραση πριν λίγες μέρες.
Στο ότι, παλιότερα έγραφαν οι συνθέτες με τους στιχουργούς και έψαχναν ερμηνευτές, ενώ τώρα οι τραγουδιστές ψάχνουν συνθέτες και στιχουργούς.

Ανασκαλίζοντας χθές, έναν εξωτερικό σκληρό δίσκο που χω, με κάπου 250 GB ελληνικής μουσικής, για να ανανεώσω και εμπλουτίσω το ipod χωρητικότητας 30 GB που συνδέω στο αυτοκίνητο, έπεσα σε κάτι πανέμορφα ξεχασμένα τραγούδια που σπάνια ακούγονται πλέον.

Στίχοι και νότες της πρώτης μου νιότης, ακούσματα δεμένα με αναμνήσεις, όχι απαραίτητα πάντα όμορφες, αλλά κομμάτια του πάζλ της ζωής μου.

Επειδή δε ακόμη και το διαδίκτυο καμμιά φορά είναι μικρό, έπεσα στον γνωστό συμπολίτη μου blogger Μαύρο Γάτο κατά κόσμον Μιλτιάδη Θαλασσινό, να κάνει αναφορά σε δυό απ τα αγαπημένα μου.

Πρόκειται, στην πρώτη περίπτωση, για 12 τραγούδια, με γενικό τίτλο "Αχ Ερωτα", σε μουσική του Χρήστου Λεοντή, ποίηση του Λόρκα και μετάφραση απ τον Λευτέρη Παπαδόπουλο.
Τραγουδούν ο Μανώλης Μητσιάς, η Τάνια Τσανακλίδου και χορωδία.
Πρωτοκυκλοφόρησε το 1974.

Μέρα γεμάτη θλίψη

*Κοντραμπαντιέρης = θαλασσινός λαθρέμπορος.

Αχ Έρωτα

Λούζεται η αγάπη μου

Στην δεύτερη περίπτωση, πάλι έχουμε μια συλλογή 12 τραγουδιών με γενικό τίτλο "12 τραγούδια του Λόρκα", που κυκλοφόρησε το 1969.
Συνθέτης είναι ο Γιάννης Γλέζος, ερμηνευτές ο Γιάννης Πουλόπουλος και η Έλενα Κυρανά.
Η ποίηση είναι πάλι του Λόρκα και η μετάφραση του Λευτέρη Παπαδόπουλου.
Το εξώφυλλο είχε επιμεληθεί ο Γιάννης Μόραλης.

Απ αυτήν την συλλογή, σας διαλέγω 4 τραγουδάκια.

Κόρντοβα

Μπαλκόνι

Από έρωτα πεθαίνουν τα κλαριά

Οι ρηγάδες της τράπουλας

Δοκιμαστικό

2009-01-25T18:50:00.001+02:00

Παίζοντας με το Windows Live των vista, μέσω μιάς νέας εφαρμογής, το Windows Live Writer, συνδέομαι σχετικά εύκολα με τον google και ποστάρω αυτό το κείμενο δοκιμαστκά.

Τώρα μόλις πάτησα κάποιο πλήκτρο λάθος και μου άλλαξε το χρώμα της παραπάνω παραγράφου, και αν δεν κάνω λάθος, πρέπει να ήταν το “tab”. Μάλιστα πατώντας πάλι το ίδιο πλήκτρο , δεν επανέρχεται αλλά ούτε και αλλάζει το χρώμα. Ας είναι, δεν πειράζει, θα βρεθεί η λύση, απλά χρειάζεται εξοικίωση.

Και μιά εικόνα, δοκιμαστικά.

Αρετσού, Δεκέμβριος 2008

Ελληνική πραγματικότητα

2008-12-17T00:02:00.014+02:00

Ο Αλέξης χάθηκε απ το χέρι ενός τσαμπουκά μπάτσου, και όχι ενός παράφρονα, όπως τον χαρακτηρίζουν μερικοί.

Πολλά συνέβησαν και ίσως συνεχίσουν να συμβαίνουν.

Πολλά ειπώθηκαν και άλλα τόσα γράφηκαν σε τύπο, διαδίκτυο και blogs.

Φωνές θυμωμένες, αγανακτισμένες, απελπισμένες.

Φωνές υβριστικές, εμπαθείς, ύπουλες.

Ευχή μου αλλά και ευχή όλων μας, να μην υπάρξει άλλος Αλέξης, αλλά να που στο πρόσωπο του είδαμε μετά από μερικά χρόνια έναν νέο Καλτεζά.

Πιστεύω, και μακάρι να βγώ ψεύτης, πως η ζωή κάνει κύκλους και παρόμοια θύματα θα υπάρξουν και στο μέλλον.

Πάλι ένα θύμα και ένας θύτης με παρόμοιο τρόπο, έτσι είναι ο κόσμος μας, η μοίρα μας.

Σήμερα η ΕΤ κάνει τηλεμαραθώνιο της UNISEF και μέχρι που γράφω αυτές τις γραμμές έχει συγκεντρωθεί ένα ποσό που πλησιάζει το 1.500.000 ευρώ.

Μια όαση αγάπης και στοργής, κόντρα στις πρόσφατες άσχημες μέρες που βιώσαμε.

Ας ευχηθούμε και να προσπαθούμε, για έναν πιο όμορφο αλλά και δίκαιο κόσμο

Χολομώντας, Νοέμβριος 2008

όπως τον τραγουδά ο μεγάλος Louis Armstrong.

RUSSIA, part 2 - St. PETERSBURG

2008-10-18T23:41:00.077+03:00

Θεμελιώθηκε το 1703 απ τον Τσάρο Μεγάλο Πέτρο (πραγματικά μεγάλο με ύψος 2.05μ) .

Είχε την επιθυμία να φτιάξει την Βενετία του Βορρά και ταυτόχρονα ένα παράθυρο της Ρωσίας στην Ευρώπη.

Παράλληλα όμως ήθελε να θυμίζει κάτι και από άλλες μεγαλουπόλεις της Ευρώπης. Έτσι κουβάλησε αρχιτέκτονες και μηχανικούς αλλά και μαστόρους από όλα τα μήκη και πλάτη της.

Έπεσε μόνο έξω, στο ότι θα ήταν παγωμένη για μερικούς μήνες κάθε χρόνο.

Λίγο αργότερα την ανακήρυξε πρωτεύουσα της αχανούς χώρας, εγκαταλείποντας το Κρεμλίνο και την Μόσχα. Παρέμεινε πρωτεύουσα μέχρι την Οκτωβριανή επανάσταση.

Μετά τον θάνατο του Λένιν, ονομάστηκε Λένινγκραντ γιά να ξαναγίνει πάλι Αγία Πετρούπολη (Σανκτ-Πετερμπούργκ) μετά την πτώση του Γκορμπατσιόφ.

Το Λένινγκραντ παραμένει σαν ονομασία της ευρύτερης περιοχής, (επαρχίας).

Σήμερα έχει κάπου 5.000.000 κατοίκους και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη μετά την Μόσχα.

Όταν την επισκεφθηκα αρχές του Ιούλη το μόνο που άρχιζε από Λένιν ήταν μιά μεγάλη επιγραφή ενός εκθεσιακού κέντρου με το όνομα "LENEXPO".
Εντυπωσιάστηκα απ τις πλατειές λεωφόρους, τα πάμπολλα και τεράστια πανέμορφα και φροντισμένα πάρκα, τις τεράστιες εκκλησίες, τις πανέμορφες γέφυρες των καναλιών και φυσικά τα άψογα συντηρημένα κτίρια, βαμμένα απ την αρχή της δημιουργία της με πολλά χρώματα.

Η εξήγηση της ξεναγού για την ποικιλία αυτή των χρωμάτων ήταν, πως επειδή απ τις 365 μέρες του χρόνου βρέχει τις 300 και έχει ομίχλη και σκοτάδι της περισσότερες ώρες του 24ώρου, ήταν ένας τρόπος να δώσουν μιά χαρούμενη όψη.

Παλάτια παντού. Τώρα μουσεία.

Σήμερα αποκαλείται και ανοικτό μνημείο του μπαρόκ και του νεοκλασσικισμού.

Στο κέντρο της πόλης δεσπόζει το περίφημο και τεράστιο Ερμιτάζ, και ακολουθούν το Πέτερχοφ και το Τσαρσκόγιε Σέλο (χωριό των Τσάρων) στα περίχωρα.

Όλα αυτά μαζί συντελούν σε έναν ικανοποιητικό αριθμών τουριστών που αυξάνεται συνεχώς.

Ένα κομμάτι της γοητείας της όμως, έμψυχο και ολοζώντανο είναι οι γυναίκες!
Πανύψηλες, καλλίγραμες, όμορφες, με γαλάζια η πράσινα μάτια σε ζαλίζουν καθώς βαδίζουν στην λεωφόρο Νέβσκι πάνω σε ξύλινα ψηλά τακούνια δημιουργώντας έναν καθ όλα σεξουαλικό ήχο.

Έτυχε να βρεθώ, την περίοδο των "Λευκών νυχτών" που είναι από τις 12 Ιουνίου μέχρι τις 12 Ιουλίου. Την περίοδο αυτή, σκοτεινιάζει γύρω στις 1:30 και χαράζει σε λιγότερο από 3 ώρες.

Τέλος παραθέτω μερικές εικόνες απ την πόλη και τις φυσικές ομορφιές και κανά δυό μόνο, αντιπροσωπευτικές απ τα βαρυφορτωμένα, χρυσοστόλιστα παλάτια , που το εσωτερικό όλων είναι σχεδόν παρόμοιο, όπως και τα διάφορα εκθέματα, εξαιρουμένου φυσικά του Ερμιτάζ, λογω της ποικιλίας και πληθώρας των εκθεμάτων του, απ την προιστορική μέχρι την σύγχρονη εποχή.

Ο μεγαλοπρεπής Νέβας με πλάτος από 200 μέχρι 600 μέτρα. Η δίοδος της χώρας στην Βόρεια Ευρώπη.

Εδώ μιά απ τις κεντρικότερες γέφυρες, με 6 λωρίδες κυκλοφορίας και πεζόδρομο αριστερά και δεξιά της, ανοίγει μαζί με τις υπόλοιπες κάθε βράδυ απ τις 1:30 μέχρι τις 3:30 για την διέλευση των μεγάλων πλοίων προς την Βαλτική.
Αποκόπτουν έτσι το νησί Βασιλιέβσκι απ την υπόλοιπη πόλη. Το υπόγειο μετρό, η μόνη διασύνδεση τις ώρες εκείνες, σταματά γύρω στις 00:30.

Ωρα 23.03 σε ένα απ τα κανάλια

Μπροστά απ το ξενοδοχείο "PARK INN" όπου και μέναμε, στο νησί Βασιλιέβσκι.

Τα χρώματα της πόλης.

Και άλλο χρώμα.

Σύγχρονες πολυκατοικίες.

Γειτονιά στο Βασιλιέβσκι. Ώρα 00:02.

Ένα απ τα πάμπολλα πάρκα

Το φρούριο-μοναστήρι των Πέτρου & Παύλου, κτισμένο περιμετρικά σε σχήμα κορώνας.

Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Ισαάκ. Με ύψος 105 μέτρων είναι ο 5ος ψηλότερος της Ευρώπης.

Ο ναός της Αναστάσεως.

Ο μητροπολιτικός καθεδρικός ναός της Παναγίας του Καζάν, στην λεωφόρο Νέβσκι, την κεντρικότερη της πόλης, με μήκος 5χλμ.

Βράδυ γύρω στις 01:30, o Νέβας λούζεται στα χρώματα.

Ερμιτάζ:

Το Ερμιτάζ φωτεινό στολίδι.

Η πλατεία των ανακτόρων.

Η αίθουσα του θρόνου.

Αανεβαίνοντας στον β' όροφο.

Ακολουθούν εικόνες απ το Πέτερχοφ (Peterhof), γνωστό και ως "Θερινά Ανάκτορα".

Επιθυμία του Μεγάλου Πέτρου ήταν να δημιουργήσει κάτι αντίστοιχο των Βερσαλλιών.

Τα σχόλια περιττεύουν.

Λεπτομέρεια του εσωτερικού.

Το κανάλι αυτό χύνεται στην Βαλτική.

Μέρος των απέραντων κήπων.

Ένα απ τα πολλά περίπτερα των κήπων, για να ξεκουράζονται βεβαίως οι υψηλές κυρίες και οι συνοδοί τους, κατά την διάρκεια των περιπάτων η κυνηγίων τους.

Ακόμη ένα περίπτερο.

Εικόνες απ το TSARSKOGIE SELO η χωριό των Τσάρων η οικισμό των Τσάρων, διαλέγετε όποιο όνομα σας αρέσει.

Kαταστράφηκε σχεδόν ολόκληρο (μόνο η πανέμορφη εσωτερική πλευρά της στέγης γλύτωσε) απ τους Ναζί.
Ανακατασκευάστηκε,(ακόμη σε μερικά τμήματα του εσωτερικού οι εργασίες συνεχίζονται), και δόθηκε σε επισκεψιμότητα το 2003.
Μερικοί λένε, πως αν οι Ρώσοι έμπαιναν στην ΕΟΚ, τα χρήματα θα τα ξόδευαν σε παλάτια και εκκλησίες.

Το έκτισε ο Μέγας Πέτρος προς τιμή της συζύγου του, Αικατερίνης της Μεγάλης.
Έγινε ο αγαπημένος τόπος διαμονής της και εκεί λένε, ξεδίπλωσε τις όποιες πτυχές του ταλέντου της, καλλιτεχνικές και μη.

Τον συμπάθησα τον συγκεκριμένο, από μιά μπάντα 9 ατόμων.

Λεπτομέρεια απ την οροφή της κύριας αίθουσας.

Κήποι....κήποι...συνέχεια κήποι.

Σαν σε παραμύθι.

Τελειώνοντας δεν θα μπορούσα χωρίς να παραθέσω και μιά έμψυχη ομορφιά, παρόλο που η φωτο είναι κακής ποιότητας επειδή είναι videoframe.

Τελικά κατάφερα να ανεβάσω σχεδόν ένα 36άρι φίλμ. Αλήθεια τα θυμάστε;

Y.Γ. 1. Χρησιμοποιήθηκαν οι κόμπακτ ψηφιακές OLYMPUS C- 750UZ, SONY DSC - 120W, SONY DSC P200.

Υ.Γ 2. Με αριστερό κλικ πάνω σε φωτο, βλέπεται το φυσικό μέγεθος της.

Ο Γλάρος Ιωνάθαν

2008-09-19T00:24:00.012+03:00

9-9-08, ώρα 10.50. Παίζοντας με το φέρρυ από Γλύφα για Αγιόκαμπο

OLYMPUS SP - 570UZ, 10MP.
Κλείστρο: 1/500 sec
Διάφραγμα: 4.4
ISO: 80
Εστιακό μήκος: 217,6mm

Μιά αφιέρωση στον πραγματικό Γλάρο Ιωνάθαν που ζει μέσα μας.

RUSSIA - MOSCOW

2008-07-09T20:37:00.089+03:00

28/6 - 4/7.

Εκδρομή σε Μόσχα - Αγία Πετρούπολη (πρώην Λένινγκραντ) Επειδή όμως τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, αλλά και επειδή μιά φωτογραφία είναι χίλιες λέξεις, παραθέτω λοιπόν μερικές απ την Μόσχα των 12.000.000 κατοίκων.

Κύριο κτήριο του Πανεπιστημίου (1949-1953)

ΜΕΤΡΟ

ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ

O μεγαλύτερος στη Ρωσία και ένας από τους μεγαλοπρεπέστερους στον πλανήτη. Το μέγεθός του επιβλητικό καθώς χωράει 10.000 άτομα. Η κατασκευή του διατάχθηκε από τον αυτοκράτορα Αλέξανδρο τον 1ο το 1812 αφιερωμένος στη νίκη των Ρώσων επι του Ναπολέοντα αλλά λόγω των απαιτήσεων της κατασκευής ολοκληρώθηκε σε περισσότερο απο 50 χρόνια. Εξωτερικά οι τοίχοι του καλύπτονται από μάρμαρο και οι 12 είσοδοι διακοσμούνται με υπέροχα αγάλματα αγίων. Εσωτερικά το ναό κοσμούν θαυμάσιες τοιχογραφίες και διάκοσμος από ημιπολύτιμους λίθους. Ο τρούλος του ναού είναι καλυμμένος με πλάκες χρυσού.

Η ΛΑΒΡΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ ΤΟΥ ΣΕΡΓΙΟΥ
(Η κατασκευή του συγκροτήματος άρχισε το 1354 & κράτησε 6 αιώνες)

ΚΡΕΜΛΙΝΟ, (Εκτός των τειχών)

Το κεντρικό παλάτι

Η Καμπάνα - τσαρίνα είναι η μεγαλύτερη από όλες τις καμπάνες της Ρωσίας, δεν ακούστηκε όμως ποτέ. Κατασκευάστηκε το 1734-1735 για το ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Βρισκόταν ακόμη μέσα στο καλούπι όταν ξέσπασε στην πόλη πυρκαγιά. Το κρύο νερό, με το οποίο προσπαθούσαν να σβήσουν τη φωτιά, έπεσε μέσα στο καλούπι με αποτέλεσμα να αποκοπεί ένα κομμάτι της καμπάνας.

Το Κανόνι - τσάρος είναι ένα γιγαντιαίο κανόνι μήκους 5,35 μέτρων, διαμέτρου 890 μμ και βάρους 40 τόνων. Εξαιρετικό δείγμα της πολεμικής τεχνολογίας του 16ου αι. Βρισκόταν στην κόκκινη πλατεία - έτοιμο να υπερασπιστεί την πόλη - πράγμα όμως που δεν χρειάστηκε ποτέ!

Χωρίς σχόλιο

Αγορά (Το κολωνάκι της Μόσχας)

Περεστρόικα 1

Περεστρόικα 2

Δευτέρα 30 Ιουνίου 23:27

************************************************************
Θα ακολουθήσει συνέχεια με νεώτερα πόστ.

Εύχομαι σε όλους τους φίλους καλό καλοκαίρι.

Μουσικοπαίγνιο

2008-05-15T19:23:00.040+03:00

Τα κάθε μορφής μπλογκοπαίγνια απ όσα λίγα μπορώ να ξέρω, βλέπω έχουν μιά άνθιση τώρα τελευταία.

Μετά την Θεά της μπλογκόσφαιρας, μιά άλλη μπλογκερίνα που τυχαίνει να είναι και καρντασίνα απ όσο μπορώ να γνωρίζω, η ευαίσθητη Ανασαιμιά μου πρότεινε να συνεχίσω ένα μουσικοπαίγνιο.

Διαλέγεις όποια και όσα τραγούδια θέλεις και μπλέκεις μιά ιστοριούλα. Όσες αράδες επιθυμείς και μπορείς.

Τέλος αν θες, προτείνεις μερικούς άλλους μπλόγκερς να συνεχίσουν.

Βάδιζε πάνω στον καυτό κάτασπρο βράχο. Πλησίασε στην απόκρημνη άκρη του. Βλέποντας το αφρισμένα κύματα να βολοδέρνουν και τον δυνατό παφλασμό να χτυπά στα αυτιά του, σαν να ένοιωσε πως μέσα στις θαλασσινές σπηλιές υπάρχει μια πίκρα, υπάρχει μια αγάπη, υπάρχει μια έκσταση.(1)

Προχωρώντας παραπέρα, ξαφνικά βρέθηκε σε μια μικρούλα ήσυχη παραλία με την ψιλή άμμο λεία υγρή και γυαλιστερή.
Έσκυψε και χάραξε κάτι με ένα ξυλαράκι. Αυτό που έκανε όμως δεν έμεινε για πολύ. Φύσηξε ωραία ο μπάτης και σβήστηκε η γραφή.(2)

Σκέφτηκε τότε πως το πέλαγο είναι βαθύ και η αγάπη μεγάλη.(3)

Περπάτησε κάμποσο, ώσπου συνάντησε κάτι ψαροκάλυβα και χαμόσπιτα, διαβρωμένα απ την αλμύρα.
Οι σκέψεις του γύρισαν αρκετά χρόνια πίσω, στην δική του προσφυγική φτωχογειτονιά. Μικρά κι ανήλιαγα στενά και σπίτια χαμηλά μου,(4) σιγοψιθύρισε.

Το μόνο που δεν ταίριαζε με την εικόνα στον μυαλό του ήταν το ανήλιαγα. Σίγουρα ήταν στενά τα δρομάκια και χαμηλά τα σπίτια, αλλά το μόνο που τους περίσσευε ήταν ο ήλιος και τα λουλούδια, φυτεμένα στους χωμάτινους μπαξέδες, σε κατάλευκους ασβεστωμένους τυροτενεκέδες και σε κατακόκκινες γλάστρες.
Την άνοιξη , όταν τα λουλούδια άνθιζαν στις φτωχικές αυλές, κάθε Σαββατόβραδο ήτανε όμορφο, ίδιο Χριστός Ανέστη.(5)

Το βραδάκι τον βρήκε να πίνει το τσιπουράκι του σε ένα ταβερνάκι πλάι στο κύμα.
Λίγο πιο πέρα τρεις γεροναυτικοί με τα κιτρινισμένα απ τον καπνό μουστάκια τους , καθώς κουτσόπιναν προσεύχονταν να κάνει ο Θεός ένα χατίρι, να ‘ρθουν οι τελευταίοι λίγο πιο μπροστά.(6)

Κάθονταν μόνος, συντροφιά όμως είχε. Ένα τεράστιο κατακόκκινο φεγγάρι του χαμογελούσε από ψηλά. Το φεγγάρι κάνει βόλτα μα η κυρά δεν μ’ αγαπά(7) ακούγονταν ο Μπιθικώτσης απ τα κακοβαλμένα ηχεία. Ένας παλιός φωνογράφος, βρίσκονταν πάνω σε ένα μικρό τραπεζάκι μέσα στο μαγαζί, ποιός και πότε άραγε να τον είχε φέρει εκεί; «Ο παλιός φωνόγραφος πάνω στο τραπέζι, άρχισε να παίζει μες στην σιγαλιά».(8) Τι πιθανότητες μπορεί να είχε το τελευταίο, ώστε να γίνει πραγματικότητα;
Ξαναγύρισε στο τραγούδι, « μα η κυρά δεν μ’ αγαπά»…... H κυρά τον αγαπούσε, ήταν σίγουρος , τόσα χρόνια ήταν μαζί. Υπήρξαν όμως και κυράδες που δεν τον αγάπησαν, όπως κι αυτός δεν αγάπησε άλλες.

Άφησε έναν αναστεναγμό. Αυτά τα πράγματα έτσι γίνονται, δεν τα κανονίζεις εσύ. Όσο και να προσπαθείς να τα ταιριάξεις, τον τελευταίο λόγο και το κουμάντο τα χει η τύχη, να βρεις
το θαλασσινό τριφύλλι.(9)

Μια φορά στα χίλια χρόνια/ του πελάγου τα τελώνια

μες στα σκοτεινά τα φύκια/ μεσ' τα πράσινα χαλίκια.

Το φυτεύουνε και βγαίνει/ πριν ο ήλιος ανατείλει

το μαγεύουνε και βγαίνει/ το θαλασσινό τριφύλλι.

Το θαλασσινό τριφύλλι/ ποιος θα βρει να μου το στείλει.

Ποιος θα βρει να μου το στείλει/ το θαλασσινό τριφύλλι.

Μια φορά στα χίλια χρόνια/ κελαηδούν αλλιώς τ' αηδόνια.

Δε γελάνε μήτε κλαίνε/ μόνο λένε μόνο λένε...

Μια φορά στα χίλια χρόνια/ γίνεται η αγάπη αιώνια.

Να 'χεις τύχη να 'χεις τύχη/ η χρονιά να σου πετύχει.

Το θαλασσινό τριφύλλι/ ποιος θα βρει να μου το στείλει.

Ποιος θα βρει να μου το στείλει/ το θαλασσινό τριφύλλι.

(Οδυσέας Ελύτης, Λίνος Κόκοτος, Ρένα Κουμιώτη)

(1) Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές (Μπιθικώτσης, Θεοδωράκης, Γ. Σεφέρης)

(2) Αρνηση (Μπιθικώτσης, Θεοδωράκης, Γ. Σεφέρης)

(3) Το πέλαγο ειναι βαθύ (Καζαντζίδης, μουσική & στίχοι Μάνος Χατζηδάκις)

(4) Βρέχει στην φτωχογειτονιά (Μπιθικώτσης, Θεοδωράκης, Τάσος Λειβαδίτης)

(5) Σαββατόβραδο (Καζαντζίδης, Θεοδωράκης, Τάσος Λειβαδίτης)

(6) Το χατήρι (Δημ. Μητροπάνος, Θεοδωράκης, Λευτέρης Παπαδόπουλος)

(7) Το φεγγάρι κάνει βόλτα (Μπιθικώτσης, μουσική & στίχοι Μικυ Θεοδωράκη)

(8) Ξημερώνει Κυριακή (Γιάννης Πουλόπουλος, Μίμης Πλέσσας, Λευτέρης Παπαδόπουλος)

(9) Το θαλασσινό τριφύλλι (Ρένα Κουμιώτη, Λίνος Κόκοτος, Οδυσσέας Ελύτης)

Γιά την συνέχεια του παιχνιδιού, μπορεί να συμμετάσχουν όσες και όσοι φίλοι bloggers το επιθυμούν.

Με την σειρά μου προτείνω :

1. Την γειτόνισσα μου.

2. Τον γνωστό αριθμολάγνο Πόντικα του διαδικτύου.

3. Την Θεά , όχι τι νόμιζε, θα την άφηνα παραπονεμένη;

4. Τον άριστο χειριστή του λόγου και της γραφής Locus Publicus

5. Tον ιστοριοδίφη Δόκτορα, γιά να κάνει κι ένα διαλλειματάκι απ την διατριβή του με την ιστορία.

6. Τον φίλο και συμπολίτη μπιντιμπί, που στις μουσικές επιλογές του είναι άπαιχτος.

Πάσχα των Ελλήνων

2008-04-25T12:20:00.008+03:00

Το blog πάει γιά να γιορτάσει την Λαμπρή.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ & ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

σε όλους τους φίλους .

(όπως το καταλαβαίνει και το νοιώθει ο καθένας μας)

Αν και φέτος, με τέτοιο καιρό, δύσκολο το βλέπω γιά τέτοια.

Δεν πειράζει όμως. Κέφι και θέληση να υπάρχει.

Ερωταπαντήσεις

2008-04-13T23:22:00.010+03:00

Το ζήτησε η Θεά της μπλογκόσφαιρας , κάνοντας μου το πάσα.
Τώρα γίνεται να αρνηθείς;
Σαράντα ερωτήσεις. Ούτε 10 ούτε 20!
Οσοι και οι κλέφτες του Αλή Μπαμπά η τα παλληκάρια απ την Λιβαδειά αν προτιμάτε.

Ας αρχίσουμε λοιπόν :

1. Όνομα: Γιώργος

2. Γενέθλια: 07/09

3. Ζώδιο: Παρθένος. Οχι τι νομίσατε, εγώ ακολουθώ τον Ανθιμο.

4. Χρώμα μαλλιών: Γκρίζο (Εσύ βλέπε άσπρο)

5. Χρώμα ματιών: Καστανόν, όπως γράφει και η ταυτότητα, αλλά ήδη κόκκινο τώρα που γράφω αυτές τις αράδες.

6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ? Καλά συγνώμη, ερώτηση είναι αυτή τώρα;

7. Είδος μουσικής που ακούς: Τα πάντα εκτός από άριες. Μου φέρνουν από μικρό μελαγχολία.

8. Χαρακτήρας Disney/Warner Bross: Κανένας, θα θελα να ήμουν ο Ποπάι, να ρίχνω μπουνίδι.

9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά? Αυτός που είναι πολύ κοντά μου αλλά δεν τον βλέπω καθόλου.

10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Δυστυχώς το τσιγάρο.

11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Μια πλάκα που χει πάνω της
χαραγμένο ένα σταυρό.

12. Τι έχεις στον τοίχο σου? Πίνακες και φωτογραφίες.

13. Τι έχεις κάτω απ' το κρεβάτι σου? Αχρηστα που λυπάμαι να πετάξω.

14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τι θα έκανες? Θα χεζόμουν απ τον φόβο μου.

15. Αγαπημένος αριθμός: 13.

16. Αγαπημένο όνομα: Στέφανος που τον φωνάζουν Στεφανή.

17. Τα χόμπι σου: Τον τελευταίο καιρό, σχεδόν ότι κάνω είναι χόμπι.

18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα? Να οδηγούσα μια Porsche Carrera σε πίστα.

19. Μια ευχή για το μέλλον: Να μην γίνει ποτέ κανένας πόλεμος. Φαγητό και νερό σε όλους.

20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες?
Στην εποχή των Σαμουράι. Δεν ξέρω, από πιτσιρικάς, είμαι κολλημένος.

21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Την ώρα εκείνη (που ποτέ μην έρθει) βλέπουμε.

22. Αγαπημένο λουλούδι: Τριαντάφυλλο

23. Αγαπημένη σειρά: Οι σκληροί του Μαιάμι.

24. Αγαπημένη ταινία: Πρέπει τώρα να αναφέρω μόνο μία. Ας βάλω λοιπόν: “The Shawshank Redemption”.

25. Αγαπημένο τραγούδι: Ένα απ τα πολλά, «Το Σαββατόβραδο» με τον Στελλάρα.

26. Aγαπημένο βιβλίο: Ένα απ αυτά που δεν έχω διαβάσει και είναι πολλά.

27. Αγαπημένο ζώο: Γάτα.

28. Αγαπημένο ρούχο: Τζιν και μπουφάν.

29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Αλέν Ντελόν.

30. Αγαπημένο χρώμα: Ασπρο, Μαύρο, Μωβ.

31. Αγαπημένο φαγητό: Κεφτέδες με τηγανιτές πατάτες.

32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι? Με κανέναν. Το έγραψα πιο πάνω, με τον Ποπάι.

33. Κακή συνήθεια: Κάπνισμα.

34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Η ειλικρίνεια.

35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Η ειλικρίνεια.

36. Συνηθισμένη ατάκα: «Χέσε μας».

37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Αυτή που έκανα μεχρι πρότινος, διαφοροποιημένη ως προς το αντικείμενο της.

38. Μεγαλύτερος φόβος: Μη πάθει κάτι το σοβαρό κάποιος απ την οικογένεια μου.

39. Η καλύτερη pizza: Με μπόλικο μπέικον και πιπεριά.

40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι...: Υπάρξεις με δική τους προσωπικότητα το καθένα, οπότε χρειάζονται τον σεβασμό μας.

Ζει πιά στους κόσμους που αγάπησε

2008-03-22T11:43:00.018+02:00

Πριν λίγες μέρες άφησε αυτόν τον κόσμο και έφυγε για τα αστέρια, πλήρης ημερών, ένας μεγάλος άνθρωπος, επιστήμονας και συγγραφέας.
Ταξιδεύει τώρα σε άγνωστους κόσμους του σύμπαντος.
Κόσμους που τόσο πολύ αγάπησε και έψαχνε να βρει μέσα απ τα μυθιστορήματα του.
Πολλοί τον είπαν Ιούλιο Βέρν του 20ου αιώνα.

Πιστεύω πως ήταν κάτι περισσότερο, γιατί ενώ ο πρώτος ξεκίνησε σαν θεατρικός συγγραφέας, ο δεύτερος σπούδασε μαθηματικά και φυσική και πολλά γραπτά του διέπονταν από επιστημονική τεκμηρίωση.
Πριν από μένα όμορφη αναφορά στο πρόσωπο του, με το άκουσμα του θανάτου του, έκανε ο τεχνολάτρης και αριθμολάγνος φίλος μπλόκερ >mickey, όπως και ένας ακόμη φίλος ο >dormammu.

Ο Σερ Άρθουρ Τσάρλς Κλαρκ (Sir Arthur Charles Clarke) ήταν Αγγλος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας. Γεννήθηκε στο Μάινχεντ του Σόμερσετ, στηνΑγγλία, στις 16 Δεκ. 1917 και πέθανε πλήρης ημερών σε ηλικία 90 ετών πριν λιγες μέρες στις
19 Μαρτίου στο Κολόμπο της Σρι Λαγκα.

Σπούδασε φυσική και μαθηματικά στο Κινγκς Κόλετζ, στο Λονδίνο Υπηρέτησε ως υποσμηναγός στη RAF την περίοδο 1941-1946 και ήταν ειδικός στα ραντάρ και στις επικοινωνίες. Το 1945 ήταν ο πρώτος που πρότεινε τη χρήση δορυφόρων σε γεωστατική τροχιά για την αναμετάδοση ραδιοκυμάτων.

Παντρεύτηκε το 1953 και πήρε διαζύγιο το 1964 χωρίς να αποκτήσει τέκνα. Το 1954 ανέλαβε μια υποβρύχια εξερεύνηση και φωτογράφισε το βυθό στους υφάλους της Αυστραλίας και τις ακτές της Κεϋλάνης. Σχολίασε για το τηλεοπτικό δίκτυο CBS τις πτήσεις στη σελήνη των διαστημοπλοίων "Απόλλων" 11, 12 και 15. Υπήρξε εταίρος σε πολλούς επιστημονικούς συλλόγους και πρόεδρος της αγγλικής διαπλανητικής εταιρίας. Για τις επιστημονικές εργασίες του τιμήθηκε με διακρίσεις και βραβεία από αγγλικά και αμερικάνικα επιστημονικά ιδρύματα. Είχε χριστεί ιππότης. Βασικό θέμα στα έργα επιστημονικής φαντασίας του Κλαρκ είναι η ενόραση για το κοντινό ή το μακρινό μέλλον, η διερεύνηση των όρων για ζωή στο διάστημα, η απελευθέρωση του ανθρώπου και όλα αυτά βασισμένα σε αυστηρά επιστημονικά δεδομένα. Το πιο γνωστό έργο του είναι το διήγημα "The Sentinel" (γραμμένο από το 1948), το οποίο αποτέλεσε το αρχικό υλικό για το σενάριο της κινηματογραφικής επιτυχίας "2001: Οδύσσεια του Διαστήματος", που σκηνοθετήθηκε από τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ το 1968. Η επιτυχία της ταινίας οδήγησε και τον συγγραφέα του να γράψει τρεις συνέχειες, το "2010", "2061" και "3001: Η τελική οδύσσεια". Γνωστή επίσης είναι και η σειρά βιβλίων "Ράμα", που ξεκίνησε το 1973 με το μυθιστόρημα Ραντεβού με τον Ράμα, η οποία περιλαμβάνει τέσσερα συνολικά βιβλία. Ο Άρθουρ Τσαρλς Κλαρκ παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του στη Σρι Λάνκα.

And now, out among the stars, evolution was driving toward new goals. The first explorers of Earth had long since come to the limits of flesh and blood; as soon as their machines were better than their bodies, it was time to move. First their brains, and then their thoughts alone, they transferred into shining new homes of metal and of plastic.In these, they roamed among the stars. They no longer built spaceships. They were spaceships.

Και τώρα, εκεί έξω, ανάμεσα στα άστρα, η εξέλιξη οδηγούσε προς νέους στόχους. Οι πρώτοι εξερευνητές της Γης είχαν από καιρό φτάσει στα όρια της σάρκας και του αίματος· όταν οι μηχανές τους έγιναν καλύτερες από τα σώματά τους ήταν ώρα να μετακομίσουν. Πρώτα οι εγκέφαλοι και μετά οι ίδιες οι σκέψεις τους μεταφέρθηκαν σε λαμπρές νέες κατοικίες από μέταλλο και πλαστικό.Μέσα σ' αυτές περιφέρονταν ανάμεσα στ' άστρα. Δεν έφτιαχναν πλέον διαστημόπλοια. Ήταν διαστημόπλοια.

Πριν ένα χρόνο , άφησε ένα βίντεο για τους απανταχού φίλους του.

Αντίο Αρθουρ Κλαρκ.

Γενέθλια

2008-02-29T21:42:00.027+02:00

Ακριβώς πριν δυό χρόνια, πειραματιζόμενος, έφτιαξα το blog αυτό.

Κατόπιν σκέφτηκα, πως θα μπορούσα να γράφω απλά κείμενα, με θέματα επικαιρότητας αλλά και ειδικότερα θέματα προσωπικού ενδιαφέροντος.

Επίσης μου φάνηκε όμορφο να προσθέτω και μερικές φωτογραφίες, σχετικές με το εκάστοτε θέμα.

Στο πρώτο μου ποστ, μετά από αρκετό καιρό, απάντησαν δυό φιλοι, δυνατοί bloggers και οι ίδιοι, ο Andy και ο Mickey. Δυστυχώς ο πρώτος, μετά από δική του επιλογή, ανενεργός εδώ και έναν χρόνο. Γιά τον δεύτερο, με ερωτηματικό η επάνοδος του.

Αργότερα μέσα απ τα blogs του Νίκου Δήμου, γνώρισα αρκετούς ιντερνετικούς φίλους, αλλά και άλλους από εντελώς συμπτωματικό τρόπο, επισκεπτόμενος και σχολιάζοντας στον χώρο τους.

Με ελάχιστους απ αυτούς, η φιλία προχώρησε και πέραν του διαδικτύου. Έγινε προσωπική.

Με την ευκαιρία των μπλογκογενεθλίων μου και αφού το τελευταίο μου ποστ είναι αυτό της παραμονής της πρωτοχρονιάς, σκέφθηκα πως ειναι η κατάλληλη στιγμή για ένα νέο που θα ήταν και το πρώτο του 2008.

Σκέφτηκα επίσης, πως καλό θα ήταν ένα θέμα παραπλήσιο του πρώτου.

-----------------------------------------------

Βλέπω, διαβάζω, ακούω για μερικές νέες τάσεις της νεολαίας μας.

Ομαδοποιούνται ανάλογα με τις σκέψεις, τις ιδέες και τα πιστεύω τους.

Έχουν και ονομασίες όπως emo (συντομογραφία του emotional = ευαίσθητος, συναισθηματικός), trendy(= μοδάτος), κάγκουρες και ξερω εγώ τι άλλο ακόμη.

Οι emos, με λίγα λόγια, είναι νέοι κάτω των 25 ετών, που εμφανισιακά κρύβουν με τα μαλλιά τους, την μιά πλευρά του προσώπου τους, επομένως και το ένα μάτι τους.

Τηρούν δημόσια, μια απόκοσμη μελαγχολική έκφραση, που ούτε τον πατέρα να τους σκότωναν δεν θα είχαν τέτοιο ύφος. Οι κινήσεις τους αργές, νωχελικές, ράθυμες.

Αυτό το κάνουν διαμαρτυρόμενοι για την ασχήμια και τα κακά αυτού του κόσμου, και με το look αυτό, περπατώντας σκυφτοί και με ένα μάτι, βλέπουν δήθεν τα λιγότερα απ όλα αυτά τα στραβά που υπάρχουν γύρω μας.

Δεύτερη κατηγορία ειναι οι trendy (= μοδάτοι). Το ντύσιμο τους με την τελευταία λέξη της μόδας, εξ ου και η ονομασία τους.

Φυσικά trendy δεν νοείται να μην φοράς "μάρκα" και φυσικά την καλύτερη και ακριβότερη. Γυρίζουν στα κλαμπ και όπου αλλού υπάρχει χαβαλές και διασκέδαση. Τρώνε τα λεφτά του μπαμπά και δεν γαμείς τι γίνεται παραπέρα. Το "Χέσε το αύριο και βλέπε το σήμερα " ειναι ένα απ τα σλόγκαν τους.

Πλακώνονται συχνα πυκνά με τους emo που τους θεωρούν αντιπάλους τους.

Τρίτη κατηγορία είναι οι κάγκουρες. Η λέξη προσωπικά μου ειναι γνωστή απ τον χώρο του αυτοκινήτου. Έτσι αποκαλούσαν πάντα, αυτούς που εχουν αυτοκίνητο αξίας 2000ε και τοποθετούν στερεοφωνικό των 5000.

Στολίζουν το "εργαλείο" με παντός είδους διαφημιστικά αυτοκόλλητα βελτιωτών οίκων και φορούν τεράστια λάστιχα με χρωμιωμένες ζάντες που σε τυφλώνουν στον ήλιο.

Κατι παρόμοιο είναι και οι τύποι που αποκαλούνται έτσι.

Ντύνονται κραυγαλέα συνήθως με φτηνά ρούχα, αλλά εκκεντρικά, ώστε να προκαλούν την προσοχή.

Στην αντιπέρα όχθη τι υπάρχει;

Aντιγράφω απ τους 4Τροχους (τεύχος Ιουνίου 2007).

"Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις :δύο μονοθέσια φτιαγμένα από φοιτητές ελληνικών πανεπιστημίων επιβεβαιώνουν τις υποψίες μας ότι, πέρα από την Ελλάδα του "φραπόγαλου", υπάρχει κι εκείνη της δημιουργίας και της προόδου.

Η φόρμουλα που δημιούργησαν 8 φοιτητές της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με την καθοδήγηση του καθηγητή Θανάση Μιχαηλίδη σχεδιάστηκε εξολοκλήρου σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και τον Σεπτέμβριο θα λάβει μέρος στον ετήσιο διαγωνισμό, ο οποίος θα οργανωθεί στην Ιταλία από την SAE(Society of Automotive Engineers).

Ύστερα απο 6 μήνες στο τεύχος του Δεκεμβρίου, το περιοδικό επανέρχεται εκτενέστατα στα αποτελέσματα της προσπάθειας φιλοξενώντας και μιά συνέντευξη του αρμόδιου πανεπιστημιακού δσκάλου.

Ενα απόσπασμα της συνέντευξης :

"Σαν πρωτοεμφανιζόμενοι τα πήγαμε θαυμάσια, ανεξάρτητα απμε την θέση που καταλάβαμε, αφού το όχημα αντεπεξήλθε σε όλες τις δοκιμασίες χωρίς πρόβλημα."

Συνεχίζει το αρθρο του Ιουνίου :

"Από την άλλη, το μονοθέσιο που κατασκεύασαν οι φοιτητές του Τμήματος Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών του Πανεπιστημίου της Πάτρας, εχει ήδη λάβει μέρος και διακριθεί στο διεθνή διαγωνισμό Formula Student."

Δεν έχω να σχολιάσω τίποτα απ' όλα όσα παρέθεσα.

Απλά θαυμάζω τους μηχανικούς και καθε άλλον νέο και νέα που βλέπουν την ζωή αισιόδοξα σε μια μίζερη χώρα, που αντί να βαδίζει μπροστά γλιστράει συνέχεια προς τα πίσω, πνιγμένη στην διαφθορα, τα σκάνδαλα και τον ωχαδελφισμό.

Αντίθετα, αγανακτώ με τους κακομαθημένους καλοπερασάκηδες που ψάχνουν τρόπους να διώξουν την ανία τους αφού πρόλαβαν να βαρεθούν τα πάντα έχοντας ότι επιθυμούν , μιμούμενοι και τα αντιστοιχα φρούτα που ανθίζουν στο εξωτερικό.

Θα μπορούσα να γράψω και προσωπικές μαρτυρίες για νέους που εργάζονται σκληρά για να ολοκληρώσουν τις σπουδές, βοηθώντας παράλληλα οικονομικά και τις οικογένεις τους, αλλά πιστεύω πως όλοι μας έχουμε τέτοια παραδείγματα.

Τελειώνοντας εδώ, θα θελα με ενδιαφέρον, να ακούσω και τις απόψεις φίλων.

ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΧΡΥΣΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

2007-12-31T16:52:00.000+02:00

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 12 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Αντιγράφω από το blog της γνωστής θεάς της μπλογκόσφαιρας Αφροδίτης.
Κύλισε φυσικά πολύς χρόνος, αν μπορουμε όμως να βοηθήσουμε, ας προσπαθήσουμε.

Αναδημοσιεύουμε δύο περιστατικά στα οποία μπορεί κάποιος, κάπως να βοηθήσει:1. Από το proxeiro tetradio (εκεί αφήνετε τα σχόλιά σας):"Την παρακάτω απεγνωσμένη παράκληση την έστειλε η κυρία Πλέσσα Ειρήνη."ΒΟΗΘΕΙΑ. ΣΑΣ ΕΚΛΙΠΑΡΩ ΣΑΝ ΜΑΝΑ.ΣΤΙΣ 17-2-2007 ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗ ΘΕΡΙΣΟΣ ΚΟΝΔΥΛΑΚΗ 30 ΩΡΑ 17:15 ΕΓΙΝΕ ΕΝΑ ΤΡΟΜΕΡΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΜΕ ΝΕΚΡΟ ΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ ΕΝΑ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ 23 ΕΤΩΝ.ΔΙΕΡΧΟΜΕΝΟ JEEP ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΝΤΑΣ STOP ΠΑΡΕΣΥΡΕ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ. ΠΕΘΑΝΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΟ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΚΑΠΟΙΟ ΑΛΛΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ.ΜΟΛΟΝΟΤΙ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ ΚΑΙΡΟΣ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ ΚΑΛΕΣΤΕ ΣΤΟ 210-20.29.145. ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ.ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ. ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ Ο ΕΝΟΧΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΘΟΥΝ ΑΛΛΕΣ ΑΔΙΚΕΣ ΨΥΧΕΣ."Το συμβάν είναι πραγματικό. Το "πρόχειρο τετράδιο" επικοινώνησε με την οικογένεια του άτυχου νεαρού. Το πρόσφατο συμβάν με το citroen saxo και η συμβολή του διαδικτύου στην ανακάλυψη του ενόχου είναι που προέτρεψε την κυρία Ειρήνη και την οικογένεια της να ζητήσει την βοήθεια μας. Αναδημοσιεύστε το, στα blog σας. Ίσως κάποιος αναγνώστης σας να μπορέσει να βοηθήσει. Η οικογένεια, μου έδωσε και δυο e-mail, επικοινωνίας στα οποία μπορείτε, επίσης, να στείλετε πληροφορίες: http://www.blogger.com/blessinho@yahoo.gr και marakimata@yahoo.gr.
Οποιος γνωρίζει κάτι, ας επικοινωνήσει άμεσα!"

************************

Κάνε μου κλιιιιικ!!!!!

Μέρα που είναι σήμερα, ας αφήσουμε τις γκρίνιες, τα κακά, στραβά και ανάποδα και ας κάνουμε μιά προσπάθεια να δούμε τα πράγματα πιό αισιόδοξα και χαρούμενα.

Ακόμη θυμάμαι τα κάλαντα που λέγαμε πιτσιρικάδες τέτοια μέρα. Ήταν δύο ειδών, τα εναλλάσσαμε κατά χρονικά διαστήματα γιά να μη επαναλαμβανόμαστε.
Τα κλασσικά "Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά" είναι σε όλους γνωστά.
Τα δεύτερα όμως δεν τα χω ακούσει, τουλάχιστον παρόμοια, ποτέ.
Μπορεί και να ήταν ιδιωματισμός της Τούμπας, εκείνη την εποχή, στην Θεσσαλονίκη.

Νικηφόρος Λύτρας

Σας τα τραγουδώ :

Εις αυτό το νέον έτος και εις την πρώτη του μηνός
ήρθα να σας χαιρετίσω, δούλος σας ο ταπεινός.
Ο Βασίλειος ο μέγας και ο ιεράρχης ο Χριστός
εις την οικογένεια σας να ναι πάντα βοηθός.

Τα παιδιά σας στο σχολείο να τα στέλνετε συχνά
να μαθαινούν ζνα ζούν τον βίο, της πατρίδος τα καλά.
Και για τους ξενιτεμένους οπου είναι και δεν είναι,
να χουν την καλή χρονιά.

Σ' αυτό το σπίτι που 'ρθαμε πέτρα να μη ραγίσει
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού χίλια χρόνια να ζήσει
και να μας καλοκαρδίσει.

Και του χρόνου.

Φυσικά μερικές φορές αν δεν άνοιγε η πόρτα, το τελευταίο στιχάκι επαναλαμβάνονταν παραλλαγμένο, που δεν είναι της ώρας να το γράψω εδώ. Υστερα το βάζαμε στα πόδια.

* * * * * * * * * * * * * * *

Χαρτιά, γιά το γούρι που λένε, παίζετε; Αν ναι, τι;

"21", "31", Πόκερ η αλλιώς Πόκα;

Προσωπικά έχω αρκετά χρόνια να παίξω.

Όχι τίποτα άλλο, αλλά δεν έτυχε να κολλήσει. Ούτε και φέτος μέχρι στιγμής.

Θυμάμαι πως ανάλογα με το "τραπέζι" που λένε, έπαιρνα μαζί μου ένα ανάλογο χρηματικό ποσό, το οποίο θεωρούσα ήδη ξεγραμμένο και αυτό με έκανε να νοιώθω άνετος.
Συνήθως ήμουν τυχερός, πιθανόν και καλύτερος παίκτης από μερικούς, με αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές να φεύγω κερδισμένος.

Το μεγάλο γλέντι ήταν όμως, η μελέτη των ανθρώπινων χαρακτήρων την ώρα του τζόγου.
Το διασκέδαζα πιό πολύ και απ το ίδιο το "καρέ".
Ο ένας ήταν ήρεμος σαν αναίσθητος, έπινε και κάπνιζε αριμανίως, ο άλλος ίδρωνε, πιθανόν γιατί έχανε, άλλος γκρίνιαζε, άλλος νευρίαζε, άλλος έβριζε την τύχη του και ζητούσε δανεικά. Ένας που κέρδιζε, έλεγε πως κουράστηκε και έπρεπε να αποχωρήσει.
Μερικοί βλέπανε πιθανές δολοπλοκίες η σημαδεμένη τράπουλα.

Για μένα πάντως η βραδιά, που πολλές φορές έφθανε και το ξημέρωμα, κυλούσε υπέροχα. Αν κέρδιζα, ακόμη καλύτερα.

* * * * * * * * * * * * * * *

Κατέβηκα το πρωί μιά βόλτα στο κέντρο για ουζοποσία, στην αγορά Μοδιάνο.

Ήταν τόσο τίγκα, που είχαν στρώσει τραπεζάκια και έξω παρά το αρκετό κρύο.
Ελεύθερο κάθισμα δεν υπήρχε. Γιά τραπεζάκι, ούτε σκέψη.
Έτσι, δεν κατάφερα να τηρήσω την παράδοση της ημέρας και αρκέστηκα στις βόλτες και σε έναν καφέ.

Εντύπωση όμως μου έκανε, που φέτος ο Δήμος, φρόντισε και έστησε σε αρκετά σημεία ορχήστρες από νέους ανθρώπους, με πάθος και μεράκι γιά την μουσική.

Υπήρχε ροκ, τζαζ, λαικό, παραδοσιακό. Οι τσιγγάνοι με τους ζουρνάδες, τα κλαρίνα και τα νταούλια.

Φυσικά αναπόσπαστο στοιχείο και οι "Ινκας" από το μακρινό Περού.

Rock (κλικ στην φωτο γιά μεγέθυνση)

Jazz (κλικ στην φωτο γιά μεγέθυνση)

Λαικό (κλικ στην φωτο γιά μεγέθυνση)

(κλικ στην φωτο γιά μεγέθυνση)

* * * * * * * * * * * * * * *

Τέλος γιά όσους και όσες βασανίζονται και καταπιέζονται συναισθηματικά η ψυχικά, αφιερώνω μιά νέα και αγέραστη Shirley Bassey

THE LIVING TREE

Let me breathe
Cause I'm drowning in your shadow
Let me leave
Respect me do not follow me believe
I can make me own tomorrow
Let me breathe
Does it make
You feel good cause you own me
Does it take
Your puppet strings to hold me
How I ache
As you're trying to control me
Let me breathe

Let me dance 'till my shoes cry
Let me laugh let me be
Let me dance
Let me choose my life
Let me climb the living tree

Picture this
When you wake up in the morning
And I kiss
Your sorry ass goodbye
What will I miss
There's nothing I can think of as I leave

Let me dance 'till my shoes cry
Let me laugh let me be
Let me dance
Let me choose my life
Let me climb the living tree

Εύχομαι στους απανταχού bloggers:

Ο νέος χρόνος να φέρει

ΥΓΕΙΑ και ΕΥΤΥΧΙΑ.

Ειδικά στον Δόκτορα τώρα που αρχίζει πλέον η αντίστροφη μέτρηση, γιά την ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΖΩΗ που έρχεται στην οικογένεια του.

Χριστούγεννα

2007-12-15T12:28:00.000+02:00

Μπήκαμε πιά στην τελική ευθεία γιά την μεγάλη γιορτή.

Ολοι μας φορτωμένοι αναμνήσεις.

Οι μεγαλύτεροι με τις περισσότερες, οι νέοι λιγότερες, τα παιδιά μηδαμινές.

Πιστεύω πως πρωταρχικός σκοπός όλων μας , αυτές τις μέρες είναι, να βρούμε την ευκαιρία να βοηθήσουμε συνανθρώπους που υποφέρουν.

Παιδιά, γέροντες, άστεγοι, άρρωστοι, πάμπτωχοι, περιμένουν την στοργή μας.

Δεν είναι το μέγεθος της βοήθειας, αλλά η κίνηση, η χειρονομία μας, που τους δίνει ελπίδα και λίγη χαρά.

Αν δεν γνωρίζουμε προσωπικά τέτοιους συνανθρώπους, υπάρχουν οι εκκλησίες και οι ανάλογες υπηρεσίες στους δήμους.

Υπάρχουν και οι ΜΚΟ (Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις).

Πολλοί υποστηρίζουν πως τα χρήματα που συγκεντρώνονται , δεν φθάνουν όλα στον προορισμό τους.

Μπορεί σε μερικές περιπτώσεις να είναι και έτσι.

Αυτό όμως δεν μας απαλλάσσει απ την αδιαφορία.

"Κανε το καλό και ρίξτο στον γιαλό", που λέει και ο σοφός λαός.

Φάτνη στην βάση του Χριστουγεννάτικου δένδρου στο σπίτι.

****************************************

Προσωπικά, τα Χριστούγεννα η διάθεση μου από μικρός, άλλαζε συνεχώς.

Παιδί, με το κλείσιμο των σχολείων, παιχνίδι όλη την ημέρα.

Δώρο ένα αυτοκινητάκι, τενεκεδένιο η πλαστικό αργότερα, καινούργια παπούτσια η ρούχα. Χαρά και αγωνία να ρθει η παραμονή γιά τα κάλαντα. Πόσα άραγε θα μαζέψουμε, τι ώρα θα ξυπνήσουμε, που θα τα πούμε;

Το βράδι όμως κλεισμένος μέσα στο σπίτι μόνος, σαν μοναχοπαίδι που ήμουν, σκεφτόμουν τα υπόλοιπα παιδιά που είχαν αδέλφια και μεγάλες οικογένειες, τότε έμεναν ακόμη παπούδες και γιαγιάδες συνήθως στο ίδιο σπίτι, και με κυρίευε η μελαγχολία.

Αργότερα σε μικρότερο βαθμό το ίδιο συνέβαινε και στον Στρατό, που σπατάλησα 28 μήνες, περπατώντας βράδυ στους έρημους τότε δρόμους της Κομοτηνής.

Ακόμη χειρότερα, στην παγερή σκοπιά το βράδυ.

Ακόμη και τώρα, αν την ημέρα των Χριστουγέννων έχει ήλιο, με πιάνει κάτι το περίεργο.

Μου αρέσει τέτοιες μέρες, το κρύο, η μουντάδα, η βροχή και φυσικά το χιόνι που ρίχνει έξω τώρα που γράφω αυτές τις αράδες.

Αλλες στιγμές πάλι, αναπολώ γεγονότα και πρόσωπα του παρελθόντος που έφυγαν και χάθηκαν γιά πάντα.

Πλατεία Αριστοτέλους, Θεσσαλονίκη 2007

(Sony-Ericsson k750i)

****************************************

Παλιότερα, που η ενημέρωση ήταν ανεπαρκής, τα έντυπα δεν τολμούσαν να γράψουν μερικές αλήθειες για την μέρα αυτή.

Η δυνατότητα σωστής πληροφόρησης μέσω βιβλίων, ήταν αδύνατη επειδή συνήθως δεν επαρκούσαν τα χρήματα γιά την αγορά τους .

Η κυκλοφορία τους δε, μηδαμινή και σπάνια.

Ετσι λοιπόν, όλα φάνταζαν μαγικά και όμορφα.

Οι εποχές όμως πέρασαν. Σήμερα, αρκεί να το θέλει κάποιος, η πρόσβαση στην πληροφορία και την αλήθεια είναι φτηνή και πανεύκολη.

Η μητέρα μου πίστευε πως, όπως της έλεγε η δική της, κάποτε μπήκαν καλικάντσαροι απ το τζάκι, στο σπίτι τους στην Μ. Ασία και τους έκλεψαν την γαλοπούλα.

Ο πατέρας μου πιό ορθολογιστής, κορόιδευε γελούσε και έλεγε πως κάποιοι το ειχαν γλεντήσει δεόντος την μέρα εκείνη.

Ολοι γνωρίζουμε γιά την φυγή του Ιωσήφ και της Μαρίας, γιά την φάτνη, γιά τον Ηρώδη, γιά τους μάγους, γιά τους βοσκούς, γιά το άστρο των Χριστουγέννων.

Πόσο όμως αλήθεια και πόσο ψέμματα ειναι αυτά;

Να λοιπόν που την προηγούμενη Κυριακή το ένθετο του Βήματος, το ΒΗΜΑSCIENCE, έγραψε για τα "Οχι" των Χριστουγέννων.

Οχι, ο Ιησούς δεν γεννήθηκε το έτος 0, αφού το μηδέν ως σύμβολο δεν υπήρχε καν στο ρωμαικό σύστημα αρίθμησης. Μόλις τον 6ο μ.Χ. με το σημερινό σύστημα αρίθμησης των εκατονταετιών, ο μοναχός Διονύσιος Εξήγιος το έτος 753 από κτίσεως Ρώμης, που εθεωρείτο ότι γεννήθηκε ο Χριστός το όρισε να είναι το 1 μ.Χ. , ενώ ύστερα από πολλούς επίσης αιώνες ορίστηκε ο αμέσως προηγούμενος αιώνας να είναι ο 1 π.Χ.

Οχι, όλοι οι Ευαγγελιστές δεν συμφωνούν γιά την χριστουγεννιάτικη ιστορία όπως την έχει περιγράψει κυρίως ο Λουκάς. Ο Μάρκος και ο Ιωάννης δεν γράφουν καν σχετικά, ενώ ο Ματθαίος αναφέρει ότι ήδη ζούσαν ο Ιωσήφ και η Μαρία στη Βηθλεέμ και δεν έφθασαν εκεί γιά να απογραφούν και να βρεθούν τελικά χωρίς στέγη.

Οχι, ο Ηρώδης ο Μέγας (70 - 4 π.Χ.) μάλλον δεν είχε διατάξει τη σφαγή των νηπίων και ήταν ένας σχετικά αποδεκτός βασιλέας.

Οχι, οι "Μαγοι" δεν ήταν τρείς αλλά περισσότεροι. Ηταν ανώτερα μέλη της περσικής Βουλής που αποτελούνταν απ τους Σοφούς και τους Μάγους και όλοι τους αποκαλούνταν Μεγιστάνες. Πρέπει να εφτασαν στη Βηθλεέμ με συνοδεία επίλεκτων περσών ιππέων που τους προστάτευαν από τις ρωμαικές λεγεώνες.

Οχι, ο Ιησούς δεν γεννήθηκε σε στάβλο με ζώα και το όλο κλασικό πια σκηνικό συνέλαβε και δημιούργησε με πολλή φαντασία ο Αγιος Φραγκίσκος της Ασίζης το 1223, όταν μέσα σε ένα σπήλαιο έβαλε σε κάποιον επίπεδο βράχο λίγο άχυρο, ένα μωρό επάνω και ομοιώματα ζώων γύρω του.

Οχι, την περίοδο των Χριστουγέννων δεν μπορεί να βρίσκονταν εκεί έξω στο ύπαιθρο οι βοσκοί με τα ζώα τους, αφού αυτό συνέβαινε μόνο δύο φορές τον χρόνο, άνοιξη και φθινόπωρο, όταν ήταν να γεννήσουν οι μητέρες.

Οχι, ο Ιησούς δεν γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου αλλά αυτό ορίστηκε αργότερα κατ' οικονομίαν με βάση την αναγγελία εννέα μήνες πριν από τον άγγελο στις 25 Μαρτίου προς την Μαρία της επικείμενης εγκυμοσύνης της.

Οχι, δεν μπορούσε να υπάρχει ένα τέτοιο ουράνιο φαινόμενο που να βγάζει κάποιο υπερκόσμιο φως, να βρεθεί ακριβώς πάνω από μιά καλύβα και με την ακρίβεια του σημερινού GPS να δείξει την αναζητούμενη από τους Μάγους τοποθεσία.

***********************************************

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ και προπαντός ΥΓΕΙΑ, τίποτα άλλο, ειναι υπεραρκετό.

Καλοκαιράκι.....

2007-12-02T16:39:00.000+02:00

Σήμερα την βόλτα δεν την έχανα με τίποτα.

Τέτοια μέρα με λαμπρό ήλιο, καθαρότατη ατμόσφαιρα και θερμοκρασία 14 βαθμών Κελσίου,
μπήκα στο αμάξι, έβαλα Emma Shapplin, Klaus Nomi, Καλλιόπη Βέττα, Γιώργο Σταυριανό και πήγα στην Ν. Μηχανιώνα γιά καφεδάκι με την εφημερίδα παραμάσχαλα.

Φυσικά το περιβάλλον είναι ιδανικό και γιά ουζάκι η τσιπουράκι. Οτι προτιμάτε.
Εγώ όμως, ήμουν μόνος και το τσιπουράκι χωρίς παρέα, κακά τα ψέμματα, δεν κατεβαίνει.

Αν δεν προσέξεις τις ενδυμασίες των ανθρώπων, νομίζεις πως τουλάχιστον βρίσκεσαι στην άνοιξη.
Μετά τις τελευταίες βροχές και σχετικά υψηλές θερμοκρασίες, φύτρωσε δειλό δειλό και λίγο τριφυλλάκι.

Αν θελήσεις να περπατήσεις στην ιχθυόσκαλα, μπορείς να βολτάρεις πάνω από 2 ώρες.

Η ορθογώνια περίμετρος είναι τεράστια και φαρδιά, στην τελευταία φωτό φαίνονται τα δύο άκρα της που τείνουν να ενωθούν. Μερικοί τεμπέληδες, μπαίνουν με ι.χ.

Μεταπτώσεις

2007-11-18T15:46:00.000+02:00

Ο καιρός τελευταία, συνεχώς αλλάζει.

Οι μεταπτώσεις είναι συνεχείς και πολύ γρήγορες.

Από λιακάδα, σε λίγες ώρες βαριά συννεφιά και βροχή. Μόλις πριν μιά βδομάδα, από τον πρωτοφανή σε ένταση αέρα, ξεριζώθηκαν δένδρα και στέγες.

Μπορεί να βρέχει μιά μέρα συνέχεια και ύστερα, εδώ στη Θεσσαλονίκη, βαρδάρης με υπέροχη ατμόσφαιρα χωρίς υγρασία και υπέροχη ορατότητα.

Ετσι σήμερα, που ήταν πολύ όμορφα, πήγα μιά βόλτα στην παραλία και το απόλαυσα.

Παραθέτω τρείς φωτό με το ίδιο θέμα, την παραλία της Θεσσαλονίκης.

Δεν διεκδικούν φυσικά βραβεία, απλά δείχνουν την διαφορετικότητα ενός τοπίου, σε σχέση με την γύρω ατμόσφαιρα και την εποχή. Η ώρα περίπου είναι η ίδια.

Και οι τρείς είναι παρμένες με κινητό SONY-ERICSSON K750i στα 2MP.

Σήμερα, 18/11/2007, ώρα 12:13

Αλλες δύο εικόνες. Αυτή την φορά η λήψη έχει αντίθετη φορά. Μέσα από το λιμάνι, πρός την νέα παραλία.

21/12/2006, ώρα 11:00

14/3/2007 ώρα 12:03

Σημείωση : Κλικ επάνω στην φώτο, την βλέπετε σε κανονικό μέγεθος.

Σίγουρα οι μεταβολές αυτές του καιρού, επιδρούν και στην ψυχική διάθεση του καθενός μας. Οσο και να σου αρέσει η βροχή και η ομίχλη, πιστεύω ωραία στοιχεία γιά ρομαντική διάθεση και διάφορους συνειρμούς, δεν είναι γιά πολύ.
Σε λίγο, πλακώνει η μελαγχολία η ακόμη χειρότερα η ατονία και η κακή διάθεση.

Τότε είναι που αναζητάς το φως, την λαμπρότητα, την χαρά, την ενέργεια, την ζωντάνια.

Καλοκαιρινά.....

2007-10-12T17:29:00.000+03:00

Στις 3 Σεπτεμβρίου ο Νίκος Δήμου στο blog του, ανέβασε κείμενο με τίτλο Αλλα λόγια , θέλοντας να ξεφύγει απ την επικαιρότητα εκείνων των ημερών.

Πολλοί σχολιαστές τότε ευχήθηκαν καλό χειμώνα.

Αντίθετα εγώ, είχα γράψει :

"Πολύ νωρίς ακόμη γιά φθινόπωρο, άσχετο αν περιστασιακά χαλάει έστω για λίγες μέρες η καλοκαιρία. Αυτό συμβαίνει και κατακαλόκαιρο.Τις καλύτερες εξορμήσεις σε νησιά, τις έκανα Σεπτέμβρη, όπως και μουσικοδηγικές απολαύσεις στην υπόλοιπη χώρα.Βρίσκεις να μείνεις πανεύκολα και φθηνότερα, όπως φθηνότερα και καλύτερα τρώς. Σε περιποιούνται κιόλας σε σχέση με το καλοκαίρι που δεν το χουν και πολύ να σε βρίσουν αν κάνεις τον δύσκολο.Φθινόπωρο μετά τον Αι Δημήτρη και ας είμαστε και βόρειοι."

O οικοδεσπότης σχολίασε:

"Δίκιο έχεις Γίγαντα - είναι νωρίς για φθινόπωρο. Αλλά ήταν μία αυθόρμητη αντίδραση, μία φυγή από τον καύσωνα, τις πυρκαγιές και την πολιτική..."

Αλλά το καλοκαιράκι όμως, καλά κρατεί ακόμη μόνο που μίκραινα οι μέρες.

Εδώ στην Θεσσαλονίκη, θυμάμαι την μάνα μου που λεγε "Αι Δημητριάκη, μικρό καλοκαιράκι".

Οι πυρόπληκτοι πασχίζουν γιά τον χειμώνα που είναι προ των πυλών.

Στο Πασόκ αλληλοσφάζονται.

Η κυβέρνηση με τους 152, προσπαθεί να βγεί αλώβητη με το ασφαλιστικό, το σκοπιανό και τις αποκρατικοποιήσεις.

Εγώ αρχίζω και αναπολώ την άνοιξη και το καλοκαίρι, που φέτος έτυχε να επισκεφθώ αρκετά μέρη της πατρίδας μας.

Ετσι λοιπόν αποφάσισα να φτιάξω ένα φωτοπόστ σχετικά με την Μήλο, που όχι απλά μου άρεσε, αλλά με εντυπωσίασε με τις φυσικές ομορφιές της.

Ετοιμασα και μερικά βιντεάκια, αλλά επειδή υστερούν πολύ σε ποιότητα, έχουν και μεγάλο μέγεθος, υπάρχει μόνο ένα, στο τέλος του ποστ.

Ετσι παρουσιάζω μόνο φώτο.

Υ.Γ. Κάνοντας κλικ πάνω τους μπορείτε να τις δείτε σε μεγαλύτερο μέγεθος.

Speedrunner1

Αδάμας

Αχιβαδολίμνη ή και Χιβαδολίμνη

Φυριπλάκα - Τσιγκράδο

Γέρακας

Σαρακίνικο

Κλέφτικο

Συκιά

Πλάκα

Παλαιοχώρι

Κλήμα

Μαντράκια

Σίφνος

Σέριφος

Κύθνος

Συνολικά 39 φώτο, όσες και ένα 36αρι φιλμ, όταν κάναμε οικονομία στην αρχή της περιέλιξης, γιά να κερδίσουμε 2-3 στάσεις.

Το παρακάτω βίντεο θα ήθελα να μη θεωρηθεί light πορνό.
Η κάμερα προσπαθούσε να εστιάσει στο καραβάκι που κάνει ημερήσια κρουαζιέρα.
Αθελα της...... κατέγραψε και μιά γοργόνα.

ΚΑΝΕ ΚΑΙ ΣΥ ΤΟΝ ΤΡΕΛΛΟ

2007-09-11T14:09:00.000+03:00

Σε μιά προεκλογική περίοδο, που τόσο σοβαρά παρουσιάζονται τα προγράμματα και οι υποσχέσεις των κομμάτων, ξεχάστηκαν και οι πυρκαιές, βλέπω πως μας περιμένουν μεγάλες μέρες ευδαιμονίας όποιος και να εκλεγεί.

Ετσι λοιπόν και γώ, βγάζω το απωθημένο μου.

420 καθαρόαιμα γερμανικά άλογα, 0-100 σε 4,8 sec.

Είπε κανείς τίποτα;

Ενας φίλος θα την δοκιμάσει σύντομα και θα μου μεταφέρει τις εντυπώσεις του. Είναι βέβαια και χεράς.

Υ.Γ Αφιερώνω το βίντεο στον Πόντικα.

Καλοκαιρινή ραστώνη

2007-07-13T20:26:00.000+03:00

Έκλεισε μήνας απ το προηγούμενο post και σήμερα 13 Ιουλίου, μπαίνοντας και στην τοπ καλοκαιρινή σεζόν, είπα να αναρτήσω ένα ανάλαφρο ποστάκι.

Και ανάλαφρο γιατί βασανίζομαι από μιά φλεγμονή στο δόντι με ταυτόχρονο πυρετό που δεν ξέρω αν οφείλεται στο δόντι ή είναι ίωση.

Αντιβιοτικά, αντιφλεγμονώδη, αντιπυρετικά μου κάνουν ένα κεφάλι κουδούνι.

Δεν το βάζω όμως κάτω, και σκέφτομαι που θα την κοπανήσω γιά κανά δεκαήμερο τον άλλο μήνα.

Επειδή δε, πέρασα πολύ ωραία τον προηγούμενο Αύγουστο στην Κρήτη, παραθέτω μερικές φώτο.

Στην αρχική σελίδα του μπλογκ, στο link Geocities, υπάρχουν μερικές ακόμη.

Tip: Αριστερό κλικ πάνω σε φώτο του ποστ, την βλέπεις μεγεθυμένη.

Εύχομαι υγεία και καλό καλοκαίρι σ΄όλους τους φίλους.

Υ.Γ Το blog αλλά και η επισκεψιμότητα σε blog φίλων , όπως πολλά στην Ελλάδα τέτοια εποχή, γιά να μην είμαστε εκτός κλίματος, θα υπολειτουργούν.

Χανιά (1)

Χανιά (2)

Φαλάσαρνα

"Μη ενοχλείτε" , Αρκάδι

Ελαφόνησος

Η μαρτυρική Σπιναλόγκα

Βάι

Σητεία

Αγιος Νικόλαος. Λίμνη.

Κνωσσός

Αρχάνες

Ρέθυμνο

Σφακιά

Οι φώτο με SONY DSC P200E , στα 7,2 Mpixel

Άγιο Όρος

2007-06-12T00:45:00.000+03:00

Πιστεύω πως είμαι από τους λίγους που κοντεύουν να περάσουν το κατώφλι της τρίτης ηλικίας, και δεν είχα επισκεφθεί μέχρι πριν λίγες μέρες την Αθωνική πολιτεία.

Πήρα λοιπόν την απόφαση πριν λίγο καιρό, και αφού τρείς φίλοι , τακτικοί επισκέπτες, κανόνισαν διαμονητήρια κλπ, να μαι στο Όρος, γιά πρώτη φορά, την προηγούμενη βδομάδα.

Δεν θέλω να αναφερθώ σχετικά με την θρησκεία και το τι πιστεύει ο καθένας μας.Το θέμα είναι τεράστιο και δεν χωρά στα πλαίσια ενός πόστ με ψυχαγωγικό χαρακτήρα.

Δεν μπορώ όμως να μη αναφέρω:

Τις φυσικές ομορφιές αυτού του τόπου

Τις γνωστές ιδιαιτερότητες του μοναχικού βίου.

Τα πολλά και ανεκτίμητης αξίας κειμήλεια και έργα τέχνης.

Την διαφορέτικότητα με τον υπόλοιπο κόσμο.

Την βυζαντινή ώρα (3,35) ώρες μπροστά από μάς, και φυσικά το παλιό ημερολόγιο.

Τις υπέροχες ψαλμωδίες και την κατανυκτική ατμόσφαιρα με το φώς των κεριών μέσα στις εκκλησίες.

Τέλος όσα άκουγα γιά λιτό φαγητό, δεν τα συνάντησα. Κρίμα και τις κονσέρβες που κουβαλούσαμε.

Μερικά απ το μενού:

Μακαρόνια με τόνο σε σάλτσα, ψάρι στον φούρνο με πατάτες, σαλάτα αγγουροτομάτα, εληές.

Κόκκινο αγνό κρασάκι. Από φρούτα, καίσια, βερύκοκα μέχρι και καρπούζι έφαγα γιά πρώτη φορά φέτος.

Οπου πηγαίναμε, εγκάρδια υποδοχή και κατόπιν με την σειρά, σφηνάκι τσίπουρο με λουκούμι και καφέ.

Φυσικά έβγαλα πολλές φωτογραφίες, αλλά μη γνωρίζοντας αν επιτρέπεται να δημοσιεύσω εικόνες από το εσωτερικό των Μονών, ανεβάζω μερικές, παρμένες από το τοπικό φέρρυ Ουρανούπολης - Δάφνης, και μερικές από την πεζοπορεία που κάναμε εντός του Όρους, χωρίς σχόλια.

Φωτογραφίες με OLYMPUS CAMEDIA C750 ULTRA ZOOM

Ανάλυση 4 Mpixel

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ

2007-06-01T00:29:00.000+03:00

"Γεννήθηκε για να υποφέρει. Ας μας οδηγήσει σε λιγότερο πόνο."

Η τελευταία φράση από το post του Νίκου Δήμου ,με τίτλο "Ενα λουλούδι γιά την Αμαλία"που της αφιέρωσε στις 26 Μαίου.

Μιά ακόμη δυνατή αφιέρωση, γροθιά στο στομάχι θα λεγα από τον πιτιρίκο

Ας ενωθούμε όλοι, κάτι θα καταφέρουμε

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ
* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ
* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.
* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

Περιήγηση με μουσικοδήγηση

2007-05-22T20:22:00.000+03:00

Έχοντας από καιρό την επιθυμία γιά μουσικοδήγηση, μου 'ρθε η ιδέα να κάνω μιά βόλτα στα νότια και τα ορεινα της Πελοποννήσου.

Αγόρασα λοιπόν ενα φορητό navigator (πλοήγηση αυτοκινήτου, το οποίο στις φωνητικές οδηγίες τουλάχιστον τα μπερδεύει), ανανέωσα και τις λίστες του Ipod με μουσική γύρω στα 4 Gbyte και να μαι στην εθνική οδό Θεσσαλονίκης - Αθηνών, Σάββατο πρωί στις 12 Μαίου.

Η επιθυμία εκπληρώθηκε κατά το ήμισυ, μετά την άρνηση της συζύγου γιά την επιδρομή στα ορεινά, Δημητσάνα, Στεμνίτσα κλπ . Σοφή λοιπόν η λαική φράση που λέει "Μόνος χόρευε κι όσο θέλεις πήδα".

Δεν ήταν όμως μόνο η βόλτα στον Μωρηά. Ταίριαξαν έτσι τα πράγματα που επισκέφθηκα νωρίτερα και την Διεθνή Εκθεση Αυτοκινήτου στην Αθήνα ( τίποτα το ξεχωριστό από νέες παρουσιάσεις). Τα βλέπεις σχεδόν όλα και στις αντιπροσωπείες.

Συνοδεύοντας συγγενή γιά (τοπογραφική) εργασία, ανέβηκα και στα Άγραφα, σε μιά κορυφή μεταξύ Λιθοχωρίου και Ραφτόπουλου, γιά όσους γνωρίζουν την περιοχή, με ένα Nissan XTrail την Παρασκευή 18 του μηνός.

Το ίδιο βράδυ, βρέθηκα στην Κύμη, γιά την παρακολούθηση της ομώνυμης ανάβασης αυτοκινήτων, το Σαββατοκύριακο.

Δευτέρα πρωί, 21 Μαίου, ημέρα επιστροφής στην Θεσσαλονίκη.

Συνολικα 2880χλμ. Νομίζω είναι καλά.

Ακολουθεί ημερολογιακό φωτογραφικό υλικό.

Διεθνής Εκθεση Αυτοκινήτου Αθηνών

Ο Γάτος στο ποστ γιά τα αυτοκίνητα αφιέρωσε στον andy μιά GT3. Λόγω έλλειψης της GT2 από την έκθεση, εγώ του αφιερώνω την TURBO που είναι και πιό γρήγορη απ' την GT3.Πιστεύω να του αρέσει το χρώμα, γιατί σε άλλο, οι παραγγελίες καθυστερούν.

Μιά FERRARI 599GTB σε κόκκινο είναι πάντα όνειρο, έστω και απατηλό γιά τους περισσότερους.

Το αντίπαλο δέος, LAMBORGHINI GALLARDO.

Φήμες λένε πως ο Λαμποργκίνι, κατασκευαστής τρακτέρ, αγόρασε μιά φερράρι. Όταν του παρούσιασε κάποιο πρόβλημα, πήγε και παραπονέθηκε στον ίδιο τον Έντσο. Ο τελευταίος του απάντησε, πως δεν μπορεί να κρίνει μιά φερράρι ένας κατασκευαστής τρακτέρ.
Θίχθηκε ο Λαμποργκίνι με αποτέλεσμα την παραγωγή διαχρονικών αριστουργημάτων αυτοκίνησης.

Αγγλική κατασκευή. Με ύψος σχεδόν ένα μέτρο απ το έδαφος και με 0-100 σε 5' σίγουρα είσαι άρχοντας και ξεχωριστός.

Η αδυναμία της μάρκας ,(μιλάμε γιά προσιτά κάπως πράγματα) είναι πάντα αδυναμία.BMW M6 COUPE, 507 καθαρόαιμα γερμανικά άλογα και 4,6 sec από στάση τα 100χλμ ανα ώρα. Μεγάλη αρκετά και ογκώδης γιά τα δικά μου γούστα.

Την αφιερώνω όμως στον γρήγορο φίλο μου μπλόγκερ Πόντικα (Mickey).

Στην έκθεση δεν έφεραν ούτε σαν concept car την νέα M3 με τα 400 άλογα. Και να φανταστείς πόσο πουλάει η BMW στην Ελλάδα.
Παραθέτω πάντως φωτογραφία της από το διαδύκτιο

Εικόνες από την Πελοπόννησο.

Η μονή Παντάνασσας στην Βυζαντινή πολιτεία του Μυστρά.

Η γνωστή σε όλους Μονεμβασιά, με 27 βαθμούς θερμοκρασία στα μέσα Μαίου.Εντελώς καλοκαιρινή αλλά χωρίς κίνηση, λίγοι ξένοι μόνο.

Το γραφικό Γύθειο.

Έξω από το σπήλαιο Δυρού.
Ανοιξιάτικη Ελλάδα. Πουρνάρι, βράχος και θάλασσα.

Πίνακας ζωγραφικής με δημιουργό την φύση και επεξεργασία εκατομμυρίων ετών.

Μιά ακόμη όμορφη πλευρά του σπηλαίου.

Η παραλία της ήσυχης, τέτοια εποχή, Κορώνης .

Σε λιγες βδομάδες ο δρόμος αυτός στην Φοινικούντα δεν θα παρουσιάζει φυσικά την εικόνα αυτή.

Μπαίνοντας στην καστροπολιτεία της Μεθώνης.

Μερική άποψη της πανέμορφης Πύλου.

Σχεδόν στην κορυφή των Αγράφων.

6,5 χλμ πάνω από το Λιθοχώρι. Το GPS δείχνει υψόμετρο 1480μ. Η θερμοκρασία είναι 8 βαθμοί Κελσίου. Στο βάθος διακρίνεται η λίμνη των Κρεμαστών.

Απέναντι μας, λίγο ψηλότερα, η κορυφογραμμή της Πτέρης με υπολείμματα χιονιού σε υψόμετρο 2128μ.

5η Ανάβαση Αυτοκινήτων Κύμης.

Πρωί Σαββάτου. Ένα τμήμα της παραλίας της Κύμης . Τα σύννεφα κρέμονται βαρειά από πάνω, αλλά την Κυριακή, πρός το τέλος του πρώτου σκέλους, η καταιγίδα ήρθε από την άλλη πλευρά.

ALFA ROMEO GTAM. Γλυπτό σε μέταλλο την δεκαετία του '60.Έρωτας όλων των Αλφίστι και όχι μόνο. Στολίζει με την παρουσία της τους αγώνες ιστορικών αυτοκινήτων. Μαζί με τα FORD ESCORT, OPEL MANTA, BMW 2002 προσφέρουν και θέαμα με τις ατέλειωτες πλαγιολισθήσεις.

Τον αγώνα στα "ιστορικά" όμως κέρδισε άξια ένα Ford Escort MKII

Ford Escord MKII του 1972.

Εδώ θέλω να αναφέρω, πως τα σύγχρονα αγωνιστικά, τα πιό πολλά προσθιοκίνητα, μπορεί να γράφουν γρηγορότερους χρόνους, να είναι περισσότερο ασφαλή, αλλά δεν παρουσιάζουν θέαμα.

Εξαιρούνται φυσικά τα τετρακίνητα τέρατα του παγκοσμίου πρωταθλήματος ράλλυ και 2-3 εξαιρέσεις στον Ελληνικό χώρο.

Στην στροφή Κ9

Πολύς κόσμος, παρά τον άστατο καιρό. Άρτια οργάνωση και με την αμέριστη συμπαράσταση και φροντίδα του Δήμου. Παράδειγμα γιά μίμηση.

Ο ήλιος της φώτο, δεν προμηνύει, την καταιγίδα που πλησιάζει.

Υ.Γ. Φωτογραφική μηχανή SONY DSC P-200Ε στα 7,2 Mpixel.
Οι φώτο πάρθηκαν στα 5Μpixel, αλλά ανέβηκαν στα μισά γιά οικονομία του όγκου δεδομένων.
Με κλικ πάνω στην εικόνα, την βλέπετε μεγαλύτερη.

Μιά γιορτή.....

2007-04-23T16:33:00.000+03:00

Σήμερα εορτή του Αγίου Γεωργίου γιά όσους φίλες και φίλους, δεν το γνωρίζουν, γιορτάζω.

Γιώργος γαρ, εκ του οποίου και τα πρώτα συνθετικά "gi", του nickname μου.

Με την σειρά μου εύχομαι, σε όλες και όλους συνεορτάζοντες και συνεορτάζουσες ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Επειδή μόνο καθε 3 με 4 χρόνια, το Πάσχα πέφτει πριν την 23η Απριλίου, πιστεύω πως τότε μόνο είναι σωστή η εορτή .
Τις υπόλοιπες φορές μετατίθεται γιά την δεύτερη μέρα του Πάσχα, οπότε χάνει και την αίγλη της.

Από πιτσιρικάς γιά την ημέρα της γιορτής μου, που είναι και εποχή της άνοιξης, μου άρεζε ένα τραγουδάκι του νέου τότε κύματος.

Οι στίχοι και η μουσική είναι του Ηλία Καραγιάννη.
Τραγουδά η Πόπη Αστεριάδη.

Μια γιορτή ήρθε σαν τις άλλες, μια γιορτή με τη χαρά
Στην αυλή σου τραγουδάνε δυο χρυσά πουλιά
Στα δρομάκια παίζουν πάλι τα μικρά παιδιά
Στα δρομάκια παίζουν πάλι τα μικρά παιδιά

Σήμερα γιορτάζει όλη η γη
Με πουλιά θα στείλω μιαν ευχή στην καρδιά
Χρόνια σου πολλά
Χρόνια σου πολλά

Μια γιορτή ήρθε σαν τις άλλες, μια γιορτή με τη χαρά
Ρόδα, κρίνα θα σου φέρουν, να στολίσεις τα μαλλιά.
Ανεμοι κοντά σου θα 'ρθουν, είμαι μακριά
Σήμερα γιορτάζει...

Σας το αφιερώνω.

Υ.Γ. Ηθελα να κάνω link κανονικά το τραγούδι, αλλά δεν παίζει.
Δεν το παιδεύω παραπάνω γιατί θα φάω όλη την μέρα.

Σινεμά... ο παράδεισος

2007-04-03T18:05:00.000+03:00

Πριν λίγο καιρό, είχε εμφανισθεί ένα μπλογκερικό παιχνίδι "πυραμίδα" το ονόμαζαν, όπου κάθε παίχτης αφού παρουσίαζε 5 πράγματα γιά τον ίδιο, πρότεινε άλλους 5 να συνεχίσουν.
Είχα πάρει μέρος κατόπιν πρότασης της φίλης eleni63.
Τώρα, ένα παρόμοιο παιχνίδι, αλλά με τις 7 καλύτερες ταινίες που έχει δεί κάποιος. Αυτός με την σειρά του προτείνει άλλους 5.
Μιά και με πρότεινε ο φίλος dormammu, συνεχίζω την αλυσίδα.

Δεν θα αναφερθώ σε μεγάλες παραγωγές ή σε all time classic τανίες. Αυτές είναι γνωστές σε όλους.
Θα αναφερθώ σε ταινίες απλά ψυχαγωγικές, αλλά που μερικές σου αφήνουν και ένα βαθύτερο νόημα. Επρεπε να αναφέρω πάνω από 100, θα περιοριστώ μόνο σε 7, τηρώντας τον κανόνα του παιχνιδιού.
Δεν συμπεριλαμβάνω καμμία ελληνική, όχι φυσικά πως δεν υπάρχουν, αλλά το 7 είναι πολύ περιοριστικό.
Ξεκινώ λοιπόν με την χρονολογική σειρά παραγωγής τους.

1. Γυμνοί στον Ηλιο (Plein Soleil), 1961. Αστυνομικό δράμα.

Σκηνοθεσία του μεγάλου Γάλλου, Ρενέ Κλεμάν.

Πρωταγωνιστούν οι Αλέν Ντελόν, Μωρίς Ρονέ, Μαρί Λαφορέ

Μουσική : Νίνο Ρότα.

Το σενάριο είναι βασισμένο στο μπεστ σέλλερ της Πατρίτσια Χαισμίθ, "Ο κύριος Ρίπλευ", όπου ένα πλούσιος Αμερικανός επιστρατεύει, με αδρή αμοιβή, τον παιδικό, φτωχό αλλά πολυπράγμονα παιδικό φίλο του γιού του, ώστε να τον πείσει να γυρίσουν πίσω στην Αμερική, ενώ αυτός ζεί σαν πλέι μπόι στην μαγευτική καλοκαιρινή νότια Ιταλία. Στόρυ, δυνατό με ανατροπές και απρόβλεπτο τέλος.

Η ταινία ξαναγυρίστηκε το 1999 σε σκηνοθεσία Σίντνει Πόλακ με πρωταγωνιστές τους Ματ Ντέημον και Γουίνεθ Πάλτροου.

Μερικοί έγραψαν πως το ριμέικ είναι καλύτερο, άποψη με την οποία δεν συμφωνώ καθόλου. Οσο καλός ηθοποιός κι αν είναι ο Ματ Ντέημον, δεν μπορεί να φθάσει την ανέμελη αλητεία και την πανέμορφη φιγούρα του Ντελόν. Η μουσική του Ρότα απλά μαγευτική και σε τέλεια αρμονία με τα πανέμορφα τοπία ( Νάπολη, Ταορμίνα) της νότιας Ιταλίας των αρχών του '60. Οι κριτικοί της εποχής είχαν γράψει πως ο Ντελόν ήταν τόσο τέλειος στον ρόλο του, επειδή έπαιζε κατά κάποιο τρόπο ένα κομμάτι της πραγματικής του ζωής.

2. Ο φανφαρόνος (Il sorpasso = Το προσπέρασμα). 1962. Δραματική κομέντι.

Σκηνοθεσία του Ντίνο Ρίτσι.

Πρωταγωνιστούν οι Βιτόριο Γκάσμαν, Ζαν Λουί Τρεντινιαν, Κατρίν Σπαάκ.

Συμμετέχει επίσης μιά πανέμορφη Λάντσια Αουρέλλια Β24.

Ασπρόμαυρη ταινία, στην οποία ο σαραντάρης, απένταρος πλει μπόι Γκάσμαν, προσπαθώντας να ξοδέψει την μέρα του στην έρημη Αυγουστιάτικη ιταλική μεγαλούπολη, συναντά τυχαία τον άγνωστο γι αυτόν, ντροπαλό νεαρό φοιτητή Τρεντινιάν και τον παρασύρει στο δραματικό τέλος του.

Μία ταινία που δείχνει την διαφορά μεταξύ των έμπειρων και άπειρων της ζωής και την τραγική κατάληξη που μπορεί να έχουν οι τελευταίοι από την μιά στιγμή στην άλλη.

3. Μονομαχία στο Ελ Πάσο ( Per qualche dollaro in piu = Γιά λίγα δολλάρια ακόμη).1965. Γουέστερν.

Σκηνοθεσία : Σέρτζιο Λεόνε.

Μουσική του Ενιο Μορικόνε.

Πρωταγωνιστούν : Κλίντ Ηστγουντ, Ζαν Μαρία Βολόντε, Λη Βαν Κλiφ.

Δεν χρειάζεται να πώ πολλά γιά την πασίγνωστη αυτή δεύτερη ταινία της τριλογίας του Λεόνε. Πρώτη το "Γιά μιά χούφτα δολλάρια", τρίτη " Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος".

Ταινίες που ήταν μιά όαση μέσα στα ανόητα γουέστερν που γυρίζονταν σωρηδόν την εποχή εκείνη μέσα σε δυό μέρες από γραφικούς σκηνοθέτες και ηθοποιούς, στα στούντιο της τσινετσιτά, αφού είχαν σταματήσει οι μεγάλοι αμερικανοί του είδους, όπως ο Φόρντ, ο Χαθαγουέι, ο Χιούστον.

Μαθητής γυμνασίου τότε θυμάμαι τις κόντρες με τους φίλους, γιά το ποιά ήταν η καλύτερη μουσική, της πρώτης ή της δεύτερης. Αργότερα μπήκε στην κόντρα και η μουσική της τρίτης.

4.. Ο εξορκιστής (The exorcist).1973. Ταινία τρόμου.

Σκηνοθεσία : Γουίλιαμ Φρίντκιν

Πρωταγωνιστούν : Λίντα Μπλέρ, Μαξ Φον
Σύντοβ, Ελεν Μπερστάιν, Τζέισον Μίλλερ

Μιά ακόμη ταινία σταθμός. Ταινία που έσπασε τα ταμεία, αλλά έκανε και πολλούς να μη μπορούν να κοιμηθούν τα βράδυα.

Οπως γίνεται συνήθως, γυρίστηκαν αμέσως δεκάδες άλλες με το ίδιο ή παρόμοιο θέμα.
Αυτή που ξεχώρισε πάντως, ήταν η πρώτη "Προφητεία" με τον Γκρέγκορυ Πεκ.

5. Αρωμα γυναίκας (Scent of a woman). 1992. Κοινωνική

Σκηνοθεσία : Μάρτιν Μπρέστ.

Μουσική : Τόμας Νιούμαν
Πρωταγωνιστούν : Αλ Πατσίνο, Κρίς Ο' Ντόνελ, Φιλίπ Σέιμουρ Χόφμαν, Γκάμπριεέλ Ανγουάρ.

Ριμέικ της ταινίας του Ντίνου Ρίτσι (1974) με τον Βιττόριο Γκάσμαν σε έναν απ' τους πιό γνωστούς ρόλους του.

Ένας μαθητής που μαζεύει χρήματα για τις διακοπές των Χριστουγέννων δέχεται να φυλάξει μερικές μέρες τον Φρανκ Σλέιντ, έναν τυφλό απόστρατο αξιωματικό. Όμως, ανήμερα των Ευχαριστιών, ο Φρανκ βάζει τα καλά του και αποφασίζει να βγει και να διασκεδάσει στη Νέα Υόρκη.

Ρεσιτάλ ηθοποιίας του Πατσίνο σαν τυφλός.

Αξέχαστες οι σκηνές του χορού και της οδήγησης της Φερράρι στους δρόμους της Νέας Υόρκης

6. Η τελευταία έξοδος : Ρίτα Χεηγουόρθ, ( The Shawshank Redemption).1994.
Αστυνομική Περιπέτεια.

Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Στήβεν Κινγκ

Σκηνοθεσία : Φράνκ Ντάραμποντ

Πρωταγωνιστούν : Τίμ Ρόμπινς, Μόργκαν Φρήμαν

"Ο φόβος μπορεί να σε κρατήσει φυλακισμένο…Η ελπίδα μπορεί να σε πελευθερώσει." Τα παραπάνω ίσως να είναι αρκετά για να περιγράψουν την ιστορία του Andy Dufresne, ο οποίος φυλακίστηκε επειδή δολοφόνησε εν ψυχρώ τη γυναίκα του και τον εραστή της. Από την άλλη, ίσως και να μην αρκούν… Για την ιστορία, ο ίδιος δεν έπαψε να ισχυρίζεται ότι είναι αθώος και ότι τον φόνο διέπραξε κάποιος άλλος…."

«I hope the Pacific is as blue as it has been in my dreams»

Δεν προσθέτω τίποτα άλλο γιά την ταινία.

Οποιος δεν την έχει δεί, ας φροντίσει να το κάνει.

Ενας ύμνος στην υπομονή, την ελπίδα και την φιλία

7. The Sleepers , 1996. Κοινωνική.

Σκηνοθεσία : Μπάρυ Λεβίνσον.

Πρωταγωνιστούν : Τζέισον Πάτρικ, Μπράντ Πιτ, Κέβιν Μπέικον, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Ντάστιν Χόφμαν, Βιττόριο Γκάσμαν.

Σενάριο βασισμένο στο ομόνυμο βιβλίο του Λορέντζο
Καρκατέρρα, πάνω σε πραγματική ιστορία των παιδικών του χρόνων.

Η ιστορία μιάς παρέας μικρών φίλων σε μιά γειτονιά της Νέας Υόρκης, και πως ένα περιστατικό σημαδεύει την μετέπειτα ζωή τους. Υπέροχες ερμηνείες , καλό σενάριο.

Μία αναφορά στο μεγάλο κεφάλαιο που λέγεται ΦΙΛΙΑ, και το πως λειτουργούν οι διάφοροι κώδικες ηθικής πάνω σ' αυτό.

Τελειώνοντας εδώ, πρέπει να προτείνω άλλους 5.

Είναι λοιπόν οι παρακάτω :

1. doctor

2. eleni63

3. zinon

4. mickey

5. aphrodite

*************************************************************************

HAPPY EASTER TO EVERY ONE

Γεννέθλια

2007-03-02T00:02:00.000+02:00

Χθές, είναι ήδη 12:03, είχα τα γεννέλια του blog μου.
Αλήθεια πότε πέρασε ένας χρόνος!

Περίμενα την χθεσινή μέρα γιά να ανεβάσω πόστ, να ταιριάξει και επετειακά, αλλά δυστυχώς η γκατεμιά χτύπησε.
Την ώρα που σχεδόν τελείωνα, βάζοντας τον σκάννερ στη πρίζα, έκλεισα κατά λάθος τον διακόπτη του πολύπριζου και έτσι φεύ, χάθηκαν τα πάντα, αφού έσβησε και το PC.
Νά μαι λοπόν φτου κι απ' την αρχή, ας είναι, συμβαίνουν κι αυτά.

Υποσχόμενος στην eleni63, την συνέχιση της γνωστής πυραμίδας, είναι λοιπόν ευκαιρία να γράψω 5 πράγματα γιά μένα.

Γεννήθηκα στην Σαλονίκη, που λέει και ο Νιόνιος, από πρόσφυγες μικρασιάτες γονείς.Μεγάλωσα στην Τούμπα, και κατόπιν

έζησα γιά λίγα χρόνια στην περιοχή της Σαλαμίνας. Υπήρξα μάλιστα και γείτονας, κατά κάποιον τρόπο, με τον Νιόνιο, γιατί αυτός ήδη είχε κατεβεί στην Αθήνα.
Τα τελευταία είκοσι χρόνια μένω στην Αρετσού( δές και σαρδέλλα Αρετσούς που φώναζαν οι πλανόδιοι ψαράδες) η οποία είναι περιοχή του δήμου Καλαμαριάς.

Τα τελευταία χρόνια, μαζί με την Νέα Κρήνη έγιναν και in περιοχές, τρομάρα μας.

Σπούδασα ηλεκτρονικός από αγάπη στο αντικείμενο και είμαι από τους λίγους τυχερούς πιστεύω, που είχα την δουλειά μου σαν χόμπυ. Εδώ και λίγο καιρό κάθομαι σαν retired.
Με ενδιαφέρει όμως η ηλεκτρονική και παρακολουθώ τα πάντα. Τηλεπικοινωνίες ( η ειδικότητα μου γάρ), δίκτυα, εικόνα, ήχο, πληροφορική, τα πάντα, όσο μπορώ.

Είμαι παντρεμένος πολλά χρόνια, με δυό γιούς.
Γιά τον χαρακτήρα μου δεν μπορώ να πώ πολλά, γιατί ούτε εγώ ο ίδιος τον γνωρίζω καλά καλά. Πιστεύω σίγουρα όμως στην ΦΙΛΙΑ, ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ και ΕΥΘΥΤΗΤΑ. Η τελευταία μάλιστα είχε σαν συνέπεια να χάσω αρκετά στην ζωή μου. Δεν μετανοιώνω όμως.

Ένα μου παράπονο είναι ότι δεν εχω διαβάσει πολλά βιβλία (που είσαι Γάτε να το διαβάσεις να φρικιάσεις), ή τουλάχιστον αυτά που θα ήθελα να διαβάσω. Δεν το κατάφερα λόγω τεμπελιάς και ενασχόλησης με πιό ενδιαφέροντα πράγματα της νιότης. Ετσι μερικές φορές δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω μερικούς σχολιαστές στον Γάτο, όταν κάνουν διάφορες παραπομπές σε συγγραφείς ή θεωρίες γιά να ενισχύσουν και υποστηρίξουν τις απόψεις τους με μακροσκελή σεντόνια. Ποτέ όμως δεν είναι αργά γιά να αρχίσω.

Από μουσική, οι προτιμήσεις μου, είτε ελληνική είτε ξενη, περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα.
Ακούω σχεδόν τα πάντα αρκεί να μου αρέσουν.
Αγαπώ τα ταξίδια (λεφτά να υπάρχουν), το ποδόσφαιρο, το μπιλιάρδο (έχω αφιερώσει και σχετικό ποστ), τους πάσης φύσεως αγώνες αυτοκινήτου και τα αυτοκίνητα. Παλιά και καινούργια. Πού είσαι φίλε Andy;

Εχω αρκετούς φίλους παλιούς αγωνιζόμενους και θυμάμαι τις ώρες που περνούσαμε συζητώντας στον χώρο του παλιού ΑΟΘ που είχε και μπαράκι. Είμαι αδιάκοπος αναγνώστης σχετικού περιοδικού σχεδόν τριάντα χρόνια, από τις σελίδες του οποίου γνώρισα και τον Γάτο, όταν αρθογραφούσε εκεί.
Οποιος λοιπόν θέλει μιά γρήγορη βόλτα ας ανέβει προς τα πάνω. Εξαιρούνται φυσικά οι γρηγορότεροι μου και οι έχοντες δυνατότερα εργαλεία όπως ξέρω ότι είναι μερικοί συνμπλόκερς, γιά να μη λέμε και ονόματα, ή μήπως είναι περισσότεροι;

Η φωτογραφία είναι από τα αγαπημένα μου, έχω πάνω από 7-8 μηχανές, φτηνές, ακριβές, αναλογικές ή ψηφιακές.

Εδώ και ένα χρόνο μπήκα εξ αιτίας του Γάτου και πειραματιζόμενος, στον χώρο του blogging.Πολύ χρονοβόρο ρε παιδιά, απορώ πως προλαβαίνετε. Τουλάχιστον εσείς που εργάζεστε. Μόνο τον Γάτο να παρακολουθείς φτάνει. Άντε να επισκεφτείς και πέντε- δέκα φίλους, φίλες που γνώρισες, να ρίξεις και κανένα σχολιάκι. Το φαγες το οκτάωρο. Με το πόστ αυτό και με την ατυχία που ανέφερα στην αρχή, έχω 3 ώρες. Θέλω να προσθέσω και κανα δυό φώτο, θα φθάσω τις 4 . Δεν πειράζει , εξ άλλου το κέφι μας κάνουμε.

Τελειώνοντας εδώ, πρέπει να προτείνω 5 μπλόγκερς για την συνέχεια του παιχνιδιού.

Λοιπόν,

mtryfo, είναι και γειτόνισσα ευκαιρία να φτιάξει blog

xenia, δεν έχει blog, είναι ευαίσθητη και έχει πολύ καλή γραφή, ευκαιρία λοιπόν.

isisdoros, μπορεί να γράψει πολλά μόνο με εικόνες, είναι άπαιχτος.

mickey, ξέρω πως δεν θα διαβάσει το ποστ. Εδώ το δικό του μπλόγκ δεν παρακολουθεί.

aphrodite, μήπως έπαιξε; Δεν θυμάμαι. Που να ψάξω, τόσα μπλόγκ που έχει ανοίξει;
Δεν πειράζει ας ξαναπαίξει, έτσι κι αλλιώς είναι ανεξάντλητη.

Υ.Γ. Οι φώτο είναι δικές μου εκτός της πρώτης όπου έκανα το μοντέλο.

Ενα "γειά".....στον Andy

2007-02-08T16:27:00.000+02:00

Πρίν λίγες μέρες μετά από σκέψεις που τις αναλύει στο blog του, ο Andy σταμάτησε το blogging. Μερικές αιτίες είναι , πάντα κατά τον ίδιο, η μερικώς άρση της ανωνυμίας του, η βαρεμάρα, η κούραση.Ο Νίκος Δήμου, σχολιάζοντας στο blog του Doncat2 την αποχώρηση του απ' το blogging, ομολογεί πως ήταν ο καλύτερος του blogger.

Με την σειρά μου, αισθάνομαι την υποχρέωση να του κάνω μιά μικρή αφιέρωση με ένα post.

1. Γιατί ήταν ο πρώτος σχολιαστής στο blog μου ( 1 Μαρτίου 2006). Ο Andy, σε ένα αγαπημένο θέμα μας, γιά τα αυτοκίνητα, έγραφε τα εξής :

"Καλορίζικος!M3 χωρίς σκέψη.Εξωγήινο το Evo αλλά η πίσω κίνηση είναι ένα απ' τα ομορφότερα δώρα που δόθηκαν στον Άνθρωπο. " Πεμπτη 22 Ιουνίου 2006.

Το πρώτο σχόλιο μετά 4 μήνες σχεδόν! Ήταν λοιπόν η αφορμή γιά να συνεχίσω.

2. Ηταν από τους καλύτερους σχολιαστές κατά την ταπεινή μου γνώμη και μάλιστα με μιά έμφυτη ευγένεια. Γραφή μεστή, κατανοητή, πολλές φορές χιουμοριστική (Θεός Ηφαιστος vs Θεάς Αφροδίτης, στο Doncat2). Γραφή χωρίς μεγαλόσχημες, μακροσκελείς αναλύσεις και μερικές φορές φανφάρες, στις οποίες επιδίδονται μερικοί θέλοντας να κάνουν επίδειξη γνώσεων. Μία γραφή καθόλου κουραστική.

3. Η προσφορά αποστολής των δώρων του Doncat σε πάνω από 115 σχολιαστές, δεν είναι μικρό πράγμα.

Πήρα λοιπόν χθές από την βιντεολέσχη το "The Shawshank Redemption" και το ξαναείδα μετά από χρόνια, σαν ένα "γειά".

Οπως λέει και ο Γάτος μπορεί να απέδρασε, εγώ θα προσθέσω πως μάλλον μπορεί και να σκότωσε τον Andy, αλλά πολύ πιθανό να μετεμψυχωθεί σε κάτι άλλο. Ισως κάπου να βρούμε ένα κρυμένο γράμμα του.

Το εύχομαι, όπως πιστεύω και άλλοι, γιατί η απουσία του μας είναι αισθητή.

Περί..... μπιλιάρδου

2007-02-01T01:59:00.000+02:00

Το μεγαλύτερο νεανικό μου πάθος ήταν το μπιλιάρδο.

Στα καφενεία της νιότης μου παίζονταν ξερή, πρέφα, 66, κουμ καν, τάβλι, ποδοσφαιράκι. Επαιζα λιγότερο τα πρώτα και περισσότερο ποδοσφαιράκι. Μπιλιάρδο όμως με τις ώρες, σε καθημερινή βάση. Επειδή μάλιστα επαίζα αρκετά καλά, τις περισσότερες φορές την έβγαζα τζάμπα , γιατί την ώρα την πλήρωνε πάντα ο χαμένος. Μερικές φορές έπεφτε και κανένα στοιχηματάκι από πάνω γιά μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Στο λεξικό : (τ0) ουσ. παιχνίδι που παίζεται σε ορθογώνιο τραπέζι με επίστρωση τσόχας, με μπίλιες τις οποίες οι παίχτες χτυπούν με ξύλινες ράβδους, τις στέκες.

Απλοική φυσικά ερμηνεία γιατί είναι πολύ πιο πολλά. Πλαινά τοιχώματα (οι σπόνδες) από καουτσούκ αρίστης ποιότητας. Η βάση του είναι από παχύ μάρμαρο και στα καλά και σωστά μπιλιάρδα υπάρχει ελεγχόμενη θέρμανση γιά να μην αναπηδούν οι μπίλιες όταν κτυπούν στις σπόνδες. Οι μπίλιες καλής ποιότητας παράγονται απο ελεφαντοστούν και είναι πανάκριβες. Οι στέκες πρέπει να είναι ολόισιες. Οι καλές και ακριβές είναι και διαιρούμενες. Έχουν άριστο φινίρισμα και στο κάτω μέρος τους είναι κούφιες όπου ο παίχτης ανάλογα με το παιχνίδι μπορεί να προσθέσει ή να αφαιρέσει στρογγυλά βαρίδια ώστε να πετύχει το ιδανικό βάρος της γιά το ανάλογο παιχνίδι. Φυσικά το έπιπλο πρέπει να είναι πάντοτε εντελώς οριζόντιο. Υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες μπιλιάρδων το αποκαλούμενο γαλλικό και το αμερικάνικο. Το τελευταίο άγνωστο σχεδόν πριν 30-40 χρόνια στην χώρα μας, είναι της μόδας τα τελευταία χρόνια και το παίζουν αρκετοί νεαροί.

Στο γαλλικό υπάρχουν τρείς μπίλιες, ο κάθε παίχτης έχει την δική του και υπάρχει και η τρίτη που είναι κόκκινη και είναι ουδέτερη. Στην βασική παραλλαγή του (την καραμπόλα), προσπαθείς κτυπώντας την δική σου μπίλια να πετύχεις τις άλλες δύο.

Στο αμερικάνικο υπάρχουν 6 τρύπες περιμετρικά και κάθε παίχτης εχει 7 μπίλιες αν δεν κάνω λάθος. Υπάρχει και μιά ουδέτερη μαύρη. Όποιος βάλει στις τρύπες πρώτος τις δικές του και στο τέλος και την μαύρη κερδίζει και την παρτίδα. Αυτό είναι το "οκτάμπαλλο". Υπάρχουν και δώ παραλλαγές, όπως το "εννιάμπαλο" κλπ.

"THE HUSTLER"

Η ταινία του Ρομπερτ Ροσεν , γυρισμένη το 1961, με θέμα το επαγγελματικό αμερικάνικο μπιλλιάρδο. Στην Ελλάδα παίχτηκε με τον τίτλο "Ο κόσμος όλος είναι δικός μου". Ο Πολ Νιούμαν συγκλονιστικός, παίζοντας τον νεαρό "Fast Eddie" προσπαθούσε να κατακτήσει τον κόσμο μέσω του μπιλιάρδου. Ηταν υποψήφιος γιά το όσκαρ ανδρικού ρόλου αλλά τον αδίκησαν. Το κέρδισε μετά από πολλά χρόνια, επειδή του το χρωστούσαν στο σίκουελ "Το χρώμα του χρήματος", όπου βετεράνος πλέον πατρονάριζε τον άχρωμο, στον ρόλο του νεαρού παίχτη, Τομ Κρούζ.

Οι χώροι που υπήρχαν καλά μπιλιάρδα ήταν πάντοτε λιγοστοί στην Ελλάδα. Στα περισσότερα καφενεία ήταν πάντοτε μικρότερων διαστάσεων του κανονικού, γιά εξοικονόμηση χώρου. Οι τσόχες λιωμένες ή και σχισμένες, μπίλιες σαν δεκαεξάγωνα, στέκες άθλιες. Στις γαλλικές αστυνομικές ταινίες υπήρχαν αρκετές σκηνές από χώρους μπιλιάρδων που πάντοτε θαύμαζα. Σήμερα μερικά κέντρα μπόουλιγκ και κάποιοι άλλοι χώροι έχουν σχετικά καλά μπιλιάρδα και καλό περιβάλλον.

Σταμάτησα το καθημερινό παίξιμο όταν τέλειωσα τις σπουδές μου και πήγα φαντάρος. Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια και ζήτημα αν έπαιξα δυό-τρείς φορές. Τον τελευταίο όμως καιρό, με έναν φίλο, άρχισα να το ξαναθυμάμαι δειλά δειλά. Είναι και ο χώρος σχετικά κοντά, βρίσκεις να παρκάρεις και εύκολα. Έχει μουσική, μπάρ και καλό σέρβις.

Αυτό που δεν συμπάθησα ποτέ είναι το αμερικάνικο, το θεωρώ χαζό μπροστά στο γαλλικό, γιά τον λόγο ότι σημαντικό ρόλο παίζει και η τύχη. Γενικά το μπιλιάρδο γιά κάποιον άσχετο είναι ένα παιχνίδι ανιαρό. Γιά έναν μύστη όμως; Να μερικά πράγματα που χρειάζεται, φαντασία, επιδεξιότητα, ηρεμία, αυτοσυγκέντρωση. Γιατί όχι; Και φυσική κατάσταση, ευλυγισία, δύναμη, καλή όραση. Το σπουδαιότερο από όλα είναι πως θέλει χρόνο, πολυ χρόνο και υπομονή.

Στην ουσία είναι παιχνίδι που εφαρμόζεις θεμελιώδεις νόμους της μηχανικής φυσικής, την ορμή και την κρούση.

Τον περασμένο χρόνο, τον Ιούνιο αν θυμάμαι καλά, έγινε στον Βόλο το παγκόσμιο πρωτάθλημα ¨τρίσπονδων" (3-Chusion), μία από τις δυκολότερες παραλλαγές του γαλλικού. Θεωρώ πάντως δυσκολότερη τις "μπρικόλες". ( Πρέπει να αναφέρω πως υπάρχει αρκετά μεγάλη ορολογία σχετικά με το μπιλιάρδο). Ήρθαν οι καλύτεροι γκράν μαίτρ του είδους, με αρκετά εκατομμύρια ευρώ κέρδη τον χρόνο. Το κάλυψε σχεδόν όλο η ψηφιακή τηλεόραση. Μπόρεσα να γράψω μία τετράωρη κασέτα με τα καλύτερα "χτυπήματα".

Ήταν ενα πρωτάθλημα φαντασίας , ικανότητας και ψυχραιμίας.

(Η δεύτερη και τρίτη φώτο είναι από τον χώρο που παίζω μερικές φορές. Με SONY DSC P-200)